![]() |
||||||||||||||||||||||||
|
![]() 2004 2o Gimme Shelter Film FestivalΕυτυχώς, πότε-πότε τα ενδιαφέροντα επιστρέφουν...Αν είστε από αυτούς που συγκινούνται από τα νούμερα τότε το γεγονός πως το περσινό ξεπέρασε τα 3000 εισιτήρια μπορεί να είναι ισχυρό δέλεαρ. Αν πάλι ανήκετε σε αυτούς που μετρούν την αξιοπιστία μιας εκδήλωσης σύμφωνα με τις σχέσεις που αυτή μπορεί να αναπτύξει με άλλες ανάλογες του εξωτερικού, τότε πάλι "μέσα είμαστε". Τρεις λέξεις: Raindance Film Festival! Θέλετε κι άλλα; Υπάρχουν. Στο 2ο Gimme Shelter Film Festival στο Gagarin205. Μάθετε τα όλα, παρακάτω... Αργότερα από ότι πέρυσι όμως καλύτερα υποστηριγμένη από την πρώτη εμφανίζεται η φετινή δεύτερη διοργάνωση της Astra Productions καθώς όλα μοιάζουν έτοιμα να προσφέρουν στους φίλους της μουσικής και του εναλλακτικού σινεμά μια ακόμη ενδιαφέρουσα εμπειρία ήχου και εικόνας σε κίνηση. Στα παραπάνω συνηγορούν είκοσι ξεχωριστοί τίτλοι που απαρτίζουν το φετινό πρόγραμμα (σ.σ. οκτώ από τους οποίους μας έρχονται από το Raindance), μια ρετροσπεκτίβα σε έναν αληθινό αλχημιστή του παγκόσμιου σινεμά, το χιλιανό Alejandro Jodorowsky (σ.σ. αρκετοί θα θυμούνται ακόμη τα El Topo [1970], Montana Sagrada [1973] και Santa Sangre [1989]), μια ταινία-έκπληξη που την ξέρουμε αλλά δεν σας την λέμε (γιατί δε χαλάμε εκπλήξεις) και ασφαλώς ένα πάρτυ που εκτός από τα δέοντα ενός πάρτυ περιλαμβάνει και την προβολή μιας σειράς cult ταινιών με φετιχιστικό περιεχόμενο. Ετοιμαστείτε για Lolita Girls, Cat Street και Bikini Bandits! Στο Punk Rock Party του φετινού GSFF. Ακόμη το σκέφτεστε; Ε, δείτε το πρόγραμμα που ακολουθεί: Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 17:00 Tuxedomoon - No tears (Eλλάδα, 1998 / 120') του Nίκου Tριανταφυλλίδη Tα σκυλιά γλείφουν την καρδιά μου (Eλλάδα / M. Bρετανία, 1993 / 23') του Nίκου Tριανταφυλλίδη Mοναδικό ντοκουμέντο που συνοψίζει με κάθε λεπτομέρεια τον ταραχώδη βίο της σπουδαίας αυτής καλλιτεχνικής κολλεκτίβας. Σπάνιο αρχειακό υλικό, εκ βαθέων εξομολογήσεις και πλούσια live αποσπάσματα, με αφορμή τα εικοσάχρονα της μπάντας, σκηνοθετημένο από έναν πραγματικό φαν. Πρώτη δημόσια προβολή στην Eλλάδα. Χώρα: Ελλάδα, 1998 Διάρκεια: 120’ Σενάριο – Σκηνοθεσία – Μοντάζ: Νίκος Τριανταφυλλίδης Εμφανίζονται: Tuxedomoon 20:00 Moro no Brasil (Φινλανδία / Bραζιλία, 2002/105') του Mika Kaurismaki Το Buena Vista Social Club του Βιμ Βέντερς υπήρξε όχι μόνο μια τεράστια εμπορική επιτυχία αλλά και η αφορμή για πολλούς ακόμη ευρωπαίους σκηνοθέτες να αποκαλύψουν το πάθος τους για την Λατινοαμερικανική μουσική. Ένας από αυτούς ήταν και ο φημισμένος πλέον στη χώρα μας Mika Kaourismaki, ο οποίος, με το “Moro no Brasil”, αποτυπώνει με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο στο σελιλόιντ την αγάπη του για τη χώρα και τη Βραζιλιάνικη μουσική. Το σενάριο ξεκινά ταξιδεύοντάς μας στην παραδοσιακή μουσική της Κεντρικής Βραζιλίας και καταλήγει στους κλασσικούς βραζιλιάνικους ήχους των παραλιακών περιοχών, σ’ ένα κρεσέντο κεφιού, χορού κι εκρηκτικής Salsa, χωρίς να παραλείπει να καλύψει και την τοπική Funk μουσική, την προερχόμενη από τα γκέτο. Χώρα:Φιλανδία-Βραζιλία–Γερμανία, 2002 Διάρκεια:105΄ Σκηνοθεσία:ΜίκαΚαουρισμάκι Σενάριο:Μίκα Καουρισμάκι&GeorgeMoura Πρωταγωνιστούν: Mika Kaoursimaki, Walter Alfaiate, Seu Jorge, Margareth Menezes, Velha Guarda de Mangueira. 22:00 El Topo (Mεξικό, 1970/125') του Alejandro Jodorowsky Μια μυθική cult αλληγορία με έντονο θρησκευτικό και αποκρυφιστικό συμβολισμό, αποτελεί σίγουρα το γνωστότερο αλλά και καλύτερο έργο του Jodorowski. Ο ήρωας της ταινίας (τον οποίον υποδύεται ο ίδιος ο σκηνοθέτης) είναι ένας μυστηριώδης, μαυροντυμένος πιστολέρο, ο οποίος, ως ένας δεύτερος Χριστός, μάχεται εναντίον των 4 αρχόντων του κακού που καταδυναστεύουν μια μικρή πόλη, χαμένη κάπου στην αμερικάνικη έρημο. Πέφτοντας στη συνέχεια θύμα και ο ίδιος, στον κύκλο του αίματος που έχει ανοίξει, πεθαίνει για να αναστηθεί σε μια εντελώς διαφορετική ύπαρξη. Το El Topo ανήκει εδώ και τριάντα χρόνια στο πάνθεον των ταινιών του cult κινηματογράφου, λόγω της σουρεαλιστικής αφήγησης, της εκπληκτικής του σκηνοθεσίας αλλά και της σπανιότητάς του, μια και αποτελεί ένα από τα πλέον δυσεύρετα αριστουργήματα του ανεξάρτητου κινηματογράφου. Χώρα:Μεξικό,1970 Διάρκεια:125΄ Σενάριο/Σηνοθεσία:AlejandroJodorowski Πρωταγωνιστούν: Alejandro Jodorowski, Brontis Jodorowski, Alfonso Arau, Jose Luis Fernandez, Alf Junco. 01:00 Punk Rock GSFF Party: Lolita Girls & Cat Street (Iαπωνία, 2002/4') των Lee & Shoko RobinsonΑ Aν ψάχνεις τα Lolita Girls, θα τα βρείς κάθε Κυριακή στο Harajuku στο Τόκιο. Είναι μια ομάδα από μικρές επαναστάτριες ντυμένες με γούστο γοτθικό που συχνάζουν στη συγκεκριμένη περιοχή της πρωτεύουσας, ανταλλάσσουν Polaroid κι επιτρέπουν σε εκλεκτούς φωτογράφους να καταγράψουν στο φιλμ τις αλλόκοτες, εκκεντρικές εμφανίσεις τους. Στο «Cat Street», οι σκηνοθέτες της ταινίας στήνουν την κάμερά τους στο Yogi Park, πάλι στο Tόκιο. Εκεί εμφανίζονται κάθε Κυριακή οι Rock and Roll Cats από το 1996, όταν η Αστυνομία επέτρεψε ξανά τη λειτουργία του πάρκου. Χώρα: Ιαπωνία, 2002 Διάρκεια: 4 λεπτά Σκηνοθεσία-Παραγωγή: Lee & Shoko Robinson Bikini Bandits (HΠA, 2002/60') των Stephen Grasse & Shyamala Joshi Σ’ αυτή τη σατιρική ταινία του Steven Grasse ένα είναι σίγουρο. Ο μυημένος στα θαύματα του cult κινηματογράφου θα χορτάσει να βλέπει μεγάλα στήθη, τόσο μεγάλα που θα μπορούσε κανείς να χαθεί μέσα τους, και τόσα όπλα ώστε να μην χρειαστεί να αντικρύσει ξανά όπλο στην ζωή του! Φανταστείτε την Buffy να πίνει καφέ με τον Russ Meyer σε ταινία midwest αισθητικής, αυτή θα μπορούσε να είναι μια σύντομη περίληψη του Bikini Bandits. Ετσι λοιπον τα Bandits, ή αλλιώς ζουμερά κορίτσια που κυκλοφορούν φορώντας μπικίνι και χειρίζονται τα όπλα με την άνεση ενός επαγγελματία εκτελεστή, σώζουν ένα διανοητικά καθυστερημένο παιδί από το να ακολουθήσει καριέρα πορνοστάρ, κατεβαίνουν στην κόλαση να παλέψουν με το Σατανά, και γυρίζουν πίσω στο χρόνο για να κάνουν πάρτυ μαζί με τους μεθυσμένους Founding Fathers. Εχουν όλα αυτά καμία σημασία; Οχι βέβαια! Ωστόσο πιο σημααντική είναι η συμμετοχή των Corey Feldman, Maynard James Keenan, του θρυλικού Jello Biaffra, αλλά και του πρόσφατα εκλιπόντος, αγαπημένου Dee Dee Ramone στο ρόλο του Πάπα! Σε ορισμένα σημεία της ταινίας, δε, παρακολουθούμε σε κινούμενα σχέδια τον μάλλον δύσκολο σκηνοθέτη να διαπληκτίζεται με τον μοντέρ, Game Imlay, για την ελλειπή δομή της ταινίας! Στη συνέχεια, παρακολουθούμε σκηνές από κανάλι τηλεοπτικών αγορών (G-Mart, απευθύνεται σε κυριολεκτικά παραλυμένους εγκεφάλους), όπου ωστόσο διαφημίζονται απολύτως ... αντισυμβατικά προϊόντα! Πιο συγκεκριμένα, η οικοδέσποινα της διαφήμισης, Busty, με τον παρτενέρ της, παρουσιάζουν αντικείμενα προς πώληση όπως το πειραματικό σετ “Crystal Meth”, βοηθήματα για οδήγηση υπό την επιρροή αλκοόλ, και φυσικά όπλα! Οσοι από εσάς ενδιαφέρεστε να εντρυφήσετε στο θέμα, μπορείτε να απευθυνθείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.gyromart.com. Το ελάχιστο που μπορεί να ειπωθεί για αυτή την ταινία είναι ότι είναι αρκετά κακόγουστη, τόσο κακόγουστη ώστε να γίνεται ελκυστική. Δεν προσφέρεται για εμβριθή ανάλυση, αλλά για απόλυτη χαλάρωση και παράδοση σε αυτό το όργιο εικόνων που μοντάρισε η Atom Films… Το Rolling Stone έγραψε για το “Bikini Bandits”: “Ένα επικό b-movie.” Χώρα:Η.Π.Α.,2002 Διάρκεια:60΄ Σενάριο – Σκηνοθεσία - Παραγωγή: Steven Grasse, Shyamala Joshi Πρωταγωνιστούν: Dee Dee Ramone, Jello Biafra Corey Feldman, Maynard James Keenan, Heather Victoria-Ray, Heather McDonnell, Betty San Luis, Cynthia Diaz, Robyn Bird Kυριακή 8 Φεβρουαρίου 16:00 Rockets Redglare (HΠA, 2003/88΄) του Luis Fernandez de la Reguera Μάιος 1949: στη Νέα Υόρκη γεννιέται ο Rockets Redglare, από 15χρονη μητέρα εθισμένη στην ηρωίνη. Από έμβρυο ακόμη, βρίσκεται να είναι και ο ίδιος εθισμένος, με τους γιατρούς να προσθέτουν μέσα στο γάλα του παράγωγα οπίου, για να απαλύνουν τον πόνο της στέρησης. Αυτή ήταν η πρώτη από αμέτρητες αποτοξινώσεις που θα ακολουθούσαν στη ζωή του. Το 1980 συμπρωταγωνίστησε με τον Steve Buscemi στο The Rockets Redglare Taxicabaret και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε περισσότερες από 30 ταινίες, ανάμεσα σ’ αυτές το Animal Factory (2000), Basquiat (1996), Trees Lounge (1996), Mystery Train (1989), Big (1988), Talk Radio (1988), Down by Law (1986), Desperately Seeking Susan (1985), και το Stranger Than Paradise (1983). O Rockets υπήρξε επίσης σωματοφύλακας και προσωπικός ντίλερ των Sid Vicious και Jean Michel Basquiat. O σκηνοθέτης De La Reguera κάνει το ντεμπούτο του με το ζεστό, αστείο και επιβλητικό πορτρέτο του Rockets με σκηνές στο Puerto Rico, την κλινική αποτοξίνωσης με μεθαδόνη, αλλά και στο νοσοκομείο. Στη διάθεσή του υπάρχει πολύ υλικό και συνεντεύξεις από φίλους του Rockets, όπως οι William Dafoe, Matt Dillon, Jim Jarmusch, Steve Buscemi και Julian Schnabel. Η ταινία χρηματοδόθηκε από 12 πιστωτικές κάρτες (!) και οι κάμερες που χρησιμοποιήθηκαν επιστράφηκαν στα πολυκαταστήματα απ’ όπου αγοράστηκαν, αμέσως μετά τη λήξη της ταινίας! Χώρα:Η.Π.Α. Διάρκεια:88’ Σκηνοθεσία-Παραγωγή: Fernandez de la Reguera Εμφανίζονται: Rockets Redglare, Willem Dafoe, Matt Dillon, Jim Jarmusch, Steve Buscemi, Julian Schnabel 18:00 Cradle of Fear (M.Bρετανία, 2001/120') του Alex Chandon «Το θέμα δεν είναι αν θα πεθάνουν… Αλλά πως θα πεθάνουν», είναι μάλλον το μότο αυτού του low budget, b-movie τρόμου, που γυρίστηκε από τον Alex Chandon το 2001, και μας ξεναγεί στον άρρωστο κόσμο του Kemper, ή αλλιώς του παρανοϊκού, μανιακού δολοφόνου-πρωταγωνιστή, που τυχαίνει να είναι και μέγας υπνωτιστής! Κλεισμένος μέσα σ’ ένα κελί, εξαπολύει τις σκοτεινές του δυνάμεις πέρα από τα σύνορα της φυλακής, επιστρατεύοντας τον πιστό του υπηρέτη, να εκδικηθεί στο όνομά του, διαπράττοντας ειδεχθή εγκλήματα και σκορπίζοντας τον τρόμο. Χώρα: Μεγ. Βρετανία, 2001 Διάρκεια: 120΄ Σενάριο - Σκηνοθεσία: Alex Chandon Πρωταγωνιστούν: Dani Filth, David Mc Ewen, Edmund Dehn, Stuart Laing, Louie Brownsell, Emily Bouffante, Eileen Daly, Melissa Forti, Emma Rice 20:00 Santa Sangre (Mεξικό, 1989/123') του Alejandro Jodorowsky Ο νεαρός τρόφιμος ενός ψυχιατρείου βασανίζεται από την τραυματική εμπειρία που τον στιγμάτισε ως παιδί, όταν είδε τον πατέρα του να κόβει τα χέρια της μητέρας του, μιας θρησκόληπτης, φανατικής οπαδού της αιρετικής εκκλησίας της Santa Sangre, πριν βάλει και ο ίδιος ένα δραματικό τέλος στη ζωή του. Κυνηγημένος από αυτές τις εικόνες, ο ήρωάς μας δραπετεύει από το ίδρυμα και ενώνει ξανά τις δυνάμεις του με την ακρωτηριασμένη μητέρα του, με την οποία επιδίδονται σε έναν ατέρμονο κύκλο αίματος, φόνων και εκδίκησης. Από τις λίγες ταινίες που ο Jodorowski γύρισε στην Αγγλική γλώσσα, ωστόσο δεν ξεφεύγει ούτε στο ελάχιστο από το γνωστό ύφος του σκηνοθέτη. Απόβλητοι ήρωες βρίσκονται μπλεγμένοι σε εκτός ορίων καταστάσεις που βγάζουν νόημα μέσα στην παράνοιά τους, χωρίς ποτέ να προκαλούν πλήξη. Χώρα: Ιταλία / Μεξικό, 1989 Διάρκεια: 123΄ Σκηνοθεσία: Alejandro Jodorowski Σενάριο: Alejandro Jodorowski – Claudio Argento Πρωταγωνιστούν: Axel Jodorowski, Blanca Guerra, Guy Stockwell, Thelma Tixou, Adan Jodorowski. 22:30 El Topo (Mεξικό, 1970/125') του Alejandro Jodorowsky (Ε) 01:00 Captain Zip’s Super - 8 trip (Μεγ. Βρετανία, 112’) The Salivation Army (Kαναδάς, 2002/22') του Scott Treleave O Captain Zip χρησιμοποιεί φιλμ 8mm από το 1964. Λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής, εμπνεύστηκε μια τεχνική μοντάζ in-camera, η οποία επηρεάζει την αισθητική των ταινιών του μέχρι και σήμερα. Από το 1998 παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη συνεχώς αναπτυσσόμενη σκηνή της φετιχιστικής κινηματογραφίας, χώρος που άλλωστε τον έχει προσελκύσει από πολύ παλαιότερα. Σε αυτό το δίωρο όργιο εικόνων, ο θεατής έρχεται σε επαφή με τον κόσμο των φετιχιστών και την underground κουλτούρα τους, όσο σε καμιά άλλη ταινία του είδους. Από την κάμερα του Captain Zip παρελαύνουν τα πιο αλλόκοτα, εκκεντρικά, κραυγαλέα, απελευθερωμένα αλλά και, σε αρκετές περιπτώσεις, εύθυμα άτομα που θα μπορούσαν ποτέ να συγκεντρωθούν για χάρη της μεγάλης οθόνης. Από τις παρελάσεις του S&M Pride, στα πιο απόρθητα clubs των οπαδών του φετιχισμού, το σκηνικό παραμένει τουλάχιστον εντυπωσιακό: Μαστίγια, τεράστια προφυλακτικά, κορίτσια με αλογοουρές σε δεσμά, κορσέδες, χειροπέδες, μάσκες, κουκούλες, γυμνά οπίσθια, leather, gays, πόρνες, τραβεστί, άφθονο make-up και πολύ κέφι, όλα αυτά στροβιλίζονται σε σκηνικά στημένα ώστε να υπηρετούν την απόλυτη ηδονή, την απόλυτη απελευθέρωση του σεξουαλικού ενστίκτου, χωρίς λογοκρισία και χωρίς, φυσικά, καμία αιδώ!!! Για όσους θέλουν να γνωρίσουν άτομα όπως η Mistress O (η Mistress O οργανώνει ένα πικνίκ για την Ημέρα της Ανεξαρτησίας σε νεκροταφείο, όπου και διδάσκει στις παρευρισκόμενες γυναίκες πώς να χειρίζονται το μαστίγιο!), ο Uncle Whippity, ο Choochy Pete, η Fuschia, η Miss Kitty, η Amante Della Goma και η Mistress Vamp, ανάμεσα σε άλλους, το υπερ-φετιχιστικό τριπ σε 8 mm, του Captain Zip, θα πρέπει να αποτελεί μάλλον βίβλο! «Οχι αστυνομία στο υπνοδωμάτιο» φωνάζουν οι απανταχού φετιχιστές, εκτός αν οι εκπρόσωποί της είναι διατεθειμένοι να αφήσουν ενέχυρο τις χειροπέδες τους… Χώρα: Μεγ. Βρετανία Διάρκεια: 112’ Σκηνοθεσία - Παραγωγή: Captain Zip Εμφανίζονται: Mistress Amber, Mistress O, Mistress Alexia, Miss Kitty, Lachrymosa, Lisa Carew, Birgit, Marina the Rune Mistress, Uncle Whippity, Alex Jacob, AJ from Cyberdog, Janna Safonova, Choochy Pete, Zak Jane Kier, Fuschia, Captain Zip, Mistress Feral, Mistress Mercedes, Jungle Black Widow, Miss Goth UK, Amante Della Goma, Uncle Whippity, Lark Parker Rhodes, Mistress Vamp, Princess Spider, Mistress Tytania!!! Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 17:00 Rude Boy (M.Bρετανία, 1980/133') των Jack Hagan & David Mingay Πρόκειται για μια ταινία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ημι-ντοκυμαντέρ, μελέτη χαρακτήρων ή ακόμη και rockumentary, αφού ουσιαστικά εστιάζει στο punk κίνημα του τέλους της δεκαετίας του ’70, τη σχέση του με την πολιτική, αλλά και την προσωπικότητα του Joe Strummer, ηγετικής φυσιογνωμίας των The Clash, στοιχείο που κάνει την ταινία ιδιαιτέρως επίκαιρη και γοητευτική, σήμερα, μόλις 1 χρόνο δηλαδή μετά τον ξαφνικό θάνατό του. Το σενάριο περιλαμβάνει επίσης μια εικονική αντιπαράθεση ενός φανταστικού οπαδού της μπάντας με πραγματικά γεγονότα του καθημερινού δημόσιου βίου, όπως πολιτικές διαδηλώσεις αλλά και συναυλίες των The Clash. Τα γυρίσματα του Rude Boy ολοκληρώθηκαν σε μια περίοδο αρκετών ετών, έτσι οι διάλογοι πολλές φορές έχουν τη μορφή αυτοσχεδιασμού… Χώρα: Μεγ. Βρετανία, 1980 Διάρκεια: 133’ Σενάριο: Ray Gange, David Mingay Σκηνοθεσία: Jack Hazan, David Mingay Εμφανίζονται: The Clash, Dave Armstrong, Barry Baker, Terry Barry, κλπ. 19:30 Fando y Lis (Mεξικό, 1967/93') του Alejandro Jodorowsky O Fando και η Lis είναι ένα νεαρό ζευγάρι που ξεκινά ένα παράξενο ταξίδι με προορισμό την μυθική πόλη Ταρ. Η Lis είναι ημι-παράλυτη και ο Fando την κουβαλά σε όλη τη διαδρομή με άμαξα ή και με τα χέρια καθώς συναντούν μια σειρά αλλοπρόσαλλων χαρακτήρων και καταστάσεων που περιλαμβάνουν πιανίστες που εκτελούν κονσέρτα σε φλεγόμενα πιάνα, κορίτσια που καταβροχθίζουν τριαντάφυλλα και άντρες που σπάνε αυγά στα κεφάλια τους καθισμένοι κάτω από μια ομπρέλα. Όλες αυτές οι σκηνές προκαλούν εντάσεις ανάμεσα στο ζευγάρι καθώς προσπαθεί να ολοκληρώσει το συμβολικό του ταξίδι. Χώρα: Μεξικό, 1967 Διάρκεια: 93΄ Σκηνοθεσία: Alejandro Jodorowski Σενάριο: Fernando Arrabal & Alejandro Jodorowski Πρωταγωνιστούν: Sergio Kleiner, Diana Mariscal, Maria Teresa Rivas, Tamara Garina, Juan Jose Arreola. 21:30 The Rainbow Thief (Μ. Βρετανία, 1990/87') του Alejandro Jodorowsky 23:30 Kinky Gerlinky (M. Bρετανία, 2002/104') του Dick Jewell To 1990 άνοιγε τις πόρτες του στο κοινό το πιο εξωφρενικό club που υπήρξε ποτέ στο Λονδίνο, και ο σκηνοθέτης Dick Jewell ήταν καθ’ όλα έτοιμος να το απαθανατίσει στην κάμερα. Το Kinky Gerlinky στήθηκε από τον Michael και τη Gerlinde. Το εκκεντρικό ζευγάρι είχε ως φιλοσοφία να δημιουργήσει τον πιο εντυπωσιακό και πρωτοποριακό χώρο, που θα απευθυνόταν αντίστοιχα στους πιο εντυπωσιακούς και πρωτοποριακούς clubbers. Μέσα στα 4 χρόνια που ακολούθησαν ο Jewell είχε την ευκαιρία να τραβήξει υλικό διάρκειας άνω των 200 ωρών, κερδίζοντας ταυτόχρονα πρόσβαση σε μερικούς από τους πιο prive χώρους του κλαμπ. Το φιλμ είναι δομημένο σαν ένα ολονύκτιο πάρτυ-όργιο: οι εξεζητημένοι θαμώνες του φτάνουν στο χώρο, επιδεικνύοντας τις πλέον εκκεντρικές ενδυματολογικές προτάσεις, στα αχόρταγα μάτια του κοινού... Κραυγαλέες εμφανίσεις και dj sets από καλλιτέχνες όπως οι Boy George και Leigh Bowery και διαγωνισμοί στην πασαρέλα από την αφρόκρεμα του κόσμου της μόδας, όπως ο Jean Paul Gaultier και η Vivienne Westwood, που όμοιές τους δεν έχει ζήσει ούτε το Παρίσι! Μ’ ένα καστ χαρακτήρων που ακόμη και ο Φελίνι θα απέρριπτε ως μάλλον εξτρεμιστικούς κι ένα soundtrack αντιπροσωπευτικό της εποχής, ο Jewell διαπερνά την επιφανειακή εικόνα της γκλαμουριάς που έχουμε προσάψει στην κουλτούρα των κλαμπ και εισχωρεί στην καρδιά της dance σκηνής, όπου η πολιτική του σεξ αναζητά την ταυτότητά της και το καθαρό πάθος για συγκίνηση χάνεται μέσα μια ολοκληρωτικά ηδονιστική πραγματικότητα. Χώρα: Μεγ. Βρετανία, 2002 Διάρκεια: 104΄Σκηνοθεσία / Παραγωγή: Dick Jewell Πρωταγωνιστούν - Εμφανίζονται: Michael & Gerlinde, Boy George, Leigh Bowery, Sinead O’ Connor, Jean Paul Gautier, Vivienne Westwood. Tρίτη 10 Φεβρουαρίου 17:00 Punk in London (Γερμανία, 1978/111') του Wolfgang Buld Σπάνια γυρίσματα από live εμφανίσεις θρυλικών γκρουπ της εποχής, όπως των The Clash ή των Sex Pistols, αλλά και χαλαρές συζητήσεις-συνεντεύξεις τόσο με τις μπάντες όσο και με οπαδούς του μεγαλύτερου ίσως μουσικού κινήματος που ξεπήδησε ποτέ στη Μεγάλη Βρετανία. Χώρα: Γερμανία, 2002 Διάρκεια: 111΄ Σενάριο – Σκηνοθεσία: Wolfgang Buld Πρωταγωνιστούν - Εμφανίζονται: The Clash, Sex Pistols, The Adverts, X-Ray-Spex, Wayne County and the Electric Chairs, The Jam, The Boomtown Rats, The Jolt, Subway Seat, κ.α. 19:00 Man with a movie camera (M. Βρετανία, 2002/80') των Cinematic Orchestra Η αλλιώς, η κυκλοφορία σε DVD του πειραματικού project των The Cinematic Orchestra να επενδύσουν μουσικά τη διάσημη βωβή ταινία του Τζίνγκα Βέρτοφ, παραγωγής 1929, “The Man With The Movie Camera”. Το φιλμ του Βέρτοφ φαίνεται να έχει ως θέμα του μία τυπική ημέρα στη ζωή της Σοβιετικής (μετα-επαναστατικής) Ρωσίας, αλλά ουσιαστικά πρόκειται για ένα ντοκυμαντέρ που μιλάει για τον ίδιο τον πυρήνα της κινηματογραφικής δημιουργίας. Τη διαδικασία του γυρίσματος, το μοντάζ, αλλά και τη σχέση της ταινίας με το κοινό της, όλα αυτά δεμένα μεταξύ τους σε μια ταινία που προανήγγειλε τη μοντερνιτέ στο σινεμά. Οι Cinematic Orchestra, project της δισκογραφικής Ninja Tune, και μία από τις πλέον δημιουργικές αλλά και αναγνωρισμένες, τόσο από τον κόσμο όσο και από τους κριτικούς, μπάντες της βρετανικής ηλεκτρονικής σκηνής, χρησιμοποιούν ως καμβά τα γυρίσματα του Βέρτοφ, για να συνθέσουν τη δική τους ηχητική εκδοχή. Εικόνα και ήχος δένουν άψογα, ανακηρύσσοντας το αναμφισβήτητα τολμηρό αυτό καλλιτεχνικό εγχείρημα σε επιτυχία. Μην μπερδευτείτε με τον τίτλο: Η ταινία του Βέρτοφ είχε τίτλο “The Man With The Movie Camera”, οι Cinematic Orchestra ωστόσο διαφοροποιήθηκαν, αντικαθιστώντας το οριστικό άρθρο με το αόριστο... Χώρα: Μεγ. Βρετανία, 2002 Διάρκεια: 80΄ Εμφανίζονται: Στα συν της ταινίας, αποσπάσματα από live εμφάνιση των The Cinematic Orchestra σε club του Λονδίνου, όπου παρουσιάζουν το “Man with a Movie Camera”. 20:30 Psychobilly - A cancer on Rock 'n' Roll (HΠA/M.Bρετανία, 2003/97') του Mike DecayPSYCHOBILLY: A CANCER ON ROCK & ROLL Αν υποθέσουμε ότι το rock n’ roll έχει γίνει πλέον υπόθεση των μαζών, την οποία διαχειρίζονται οι πολυεθνικές εταιρίες με μοναδικό κριτήριο αλλά και στόχο το χρήμα, τότε το psychobilly είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις που κατάφερε να τους ξεφύγει, αφού πετούσε πολύ πιο κάτω από τα ραντάρ τους! Η ταινία περιγράφει την εξέλιξη αλλά και την έμφυτη «αρρώστεια» του psychobilly, στην προσπάθειά του να κατακτήσει τον κόσμο και να επανεφεύρει τον άγριο, πρωτόγονο ήχο. Οι ιδρυτές των The Meteors – o Paul Fenech και ο Nigel Lewis – μιλούν για την εμπειρία του να μεγαλώνουν ως Teddy Boys και ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο, για να θυμηθούν την είσοδό τους στην εκρηκτική punk σκηνή της εποχής. Το φιλμ καταγράφει την εξέλιξη της κουλτούρας του psychobilly στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη, με ιδιαίτερη έμφαση στις διαφορετικές κουλτούρες που παρασύρθηκαν στη διαδρομή, ανάμεσά τους μπάντες και οπαδοί που κατοικούσαν και στις δύο πλευρές του Τοίχους του Βερολίνου, κυριολεκτικά και μεταφορικά... Θέμα της δεν είναι μόνο το psychobilly αλλά γενικότερα η υπο-κουλτούρα που γεννήθηκε εκείνα τα χρόνια και που διατήρησε τη δική της ξεχωριστή θέση μέσα στα πράγματα, αγνοώντας την επιτυχία της εμπορικής μουσικής, για περισσότερα από 20 χρόνια. Χώρα: Η.Π.Α. / Ηνωμένο Βασίλειο Διάρκεια: 97’Σκηνοθεσία: Mike Decay Παραγωγή: Mike Decay, Ronni Raygun Εμφανίζονται: The Meteors, Guana Batz, Tallboys 23:00 Tαινία έκπληξη 2003 1o Gimme Shelter Film Festival - Music in the FilmsΣινεφίλ Μουσικές Στιγμές και λοιπές περιπέτειες... Το 1970 οι Αδελφοί Maysles γυρίζουν το Gimme Shelter και κινηματογραφούν live τους Stones και τους Jefferson Airplane, αποδίδοντας πιστά, συμπεριφορές και γεγονότα της θρυλικής συναυλίας που ακολούθησε το Woodstock. Τότε ωστόσο, δεν φαντάστηκαν πως η ταινία τους, χρόνια μετά, θα έδινε όνομα σ' ένα πρωτοποριακό μουσικό-κινηματογραφικό φεστιβάλ. Τέρμα οι συστάσεις! Το 1o Gimme Shelter Film Festival είναι γεγονός! Φέτος ο Νοέμβριος φαίνεται να μπαίνει στην εικόνα πολύ δυναμικά. Με τη φροντίδα της Astra, σε έναν νέο, πολλά υποσχομένο χώρο της Αθήνας, το Gagarin 205, το 1o Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films έρχεται καλύψει μουσικά και κινηματογραφικά κενά ετών, αφού λίγοι απο εμάς έχουμε την ευκαιρία να είμαστε μεταξύ Rhinecliff, Λονδίνου ή Αμστερνταμ για να παρακολουθήσουμε το Woodstock, το Raindance ή το IDFA αντίστοιχα. Ετσι, ο φιλόδοξος αυτός θεσμός, στην παρθενική του αυτή διαδρομή μας υπόσχεται πολλά καλά και... άλλα, ακόμη καλύτερα! Επί τροχάδην και χωρίς πολλές περιστροφές, το φεστιβάλ φιλοξενεί περισσότερες από τριάντα ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους με cult ή μουσικό προσανατολισμό (ή και τα δύο), μουσικά events και πάρτυ που θα μας κρατήσουν σε κίνηση για πέντε μέρες (και νύχτες!)-έτσι, για να μπει καλά ο μήνας! Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο Αμερικανός Lech Kowalski, ένας από τους σημαντικότερους ίσως δημιουργούς του εναλλακτικού σινεμά, του οποίου ένας σημαντικός όγκος δουλειάς, προβάλλεται στο πλαίσιο του φεστιβάλ. Ο Kowalski έχει περάσει πάνω από δύο δεκαετίες γυρίζοντας ντοκυμαντέρ σχετικά με το Underground και τις προσωπικότητες του. Οι ταινίες του είναι αυθάδικα πορτρέτα, συχνά συντριπτικά έντονα, που αποδίδουν εξ ολοκλήρου το ρεαλιστικό όραμα ενός εφιαλτικού υπόκοσμου. Ο σκηνοθέτης θα παρευρίσκεται σε όλες τις προβολές των ταινιών του και θα του απονεμηθεί το 1ο Βραβείο Ανεξαρτησίας (The Maverick Award). Ο Kowalski ωστόσο δεν αποτελεί το μόνο ενδιαφέρον πρόσωπο της διοργάνωσης, αφού ανάμεσα σε άλλους και οι Electrelane δίνουν δυνατά το παρών... Αυτά είναι μόνο μερικά από όσα ενδιαφέροντα παρουσιάζονται στο πλαίσιο του 1oυ Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films. Δείτε το πλήρες πρόγραμμα του, ανά ημέρα, παρακάτω: Gimme Shelter Film Festival - Music in the FilmsΗμέρα 1 Ξεκινά το 1ο Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films στο Gagarin 205. Τετρακόσιες θέσεις καθημένων, άλλες τόσες ορθίων και τα μπαρ σε πλήρη λειτουργία, μας περιμένουν από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για ένα μαραθώνιο ταινιών που δύσκολα θα δούμε συγκεντρωμένες οπουδήποτε αλλού, μουσικής, ζωντανών εμφανίσεων, συζητήσεων και πάρτυ! Το πρόγραμμα της Παρασκευής 1 Νοεμβρίου, έχει ως εξής: 17:00: The Myth του Simon Safranek (2002, 70') Μουσικό ντοκιμαντέρ που αφορά στους φανατικούς θαυμαστές του Nick Cave και των Bad Seeds και προσπαθεί να εξηγήσει το φαινόμενο του πιστού φαν, που ακολουθεί το συγκρότημα-είδωλο, από πόλη σε πόλη. 19:00: D.O.A. του Lech Kowalski (1981, 90') Ενα αυθάδικο ντοκιμαντέρ για το πανκ (στη σκηνή και στο παρασκήνιο) που επικεντρώνεται στην περιοδεία των Sex Pistols στις ΗΠΑ, το 1978. Ανάμεσα στις πολλές ενδιαφέρουσες σεκάνς, απολαμβάνουμε γκρουπ όπως οι Dead Boys, οι Generation X (επί Billy Idol), οι Rich Kids, οι X-Ray Specs και οι Sham 69, καθώς και μουσικές από τους Clash, τον Iggy Pop και τον Augustus Pablo. Η ταινία περιλαμβάνει την περίφημη συνέντευξη του Sid και της Nancy στο κρεβάτι. 22:00: Συναυλία Εναρξης με τους Electrelane 01:00: Secret cinema, 16mm party που περιλαμβάνει: Nuggets: Celluloid Artyfacts of Sixties' Rock (90')Επιτομή από μικρού μήκους και τηλεοπτικά show της δεκαετίας του '60 που αναφέρονται σε mod, garage and pop γκρουπ της εποχής. Scopitone Party (1963-8, 105')Μια μοναδική συλλογή από σπάνια σήμερα μουσικά φιλμ του '60, που παρουσιάζουν γνωστούς και άγνωστους καλλιτέχνες και θεωρούνται πρόδρομοι του βίντεο κλιπ.
Δεύτερη ημέρα για το 1ο Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films στο Gagarin 205. Τετρακόσιες θέσεις καθημένων, άλλες τόσες ορθίων και τα μπαρ σε πλήρη λειτουργία, μας περιμένουν από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για ένα μαραθώνιο ταινιών που δύσκολα θα δούμε συγκεντρωμένες οπουδήποτε αλλού, μουσικής, ζωντανών εμφανίσεων, συζητήσεων και πάρτυ! Το πρόγραμμα του Σαββάτου 2 Νοεμβρίου, έχει ως εξής: 14:00 16:00 18:00 20:00 22:00 01:00 Riot On Sunset Strip του Arthur Dreifuss (1967, 85')
Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films Ημέρα 6 Εκτη και τελευταία ημέρα για το 1ο Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films στο Gagarin 205. Τετρακόσιες θέσεις καθημένων, άλλες τόσες ορθίων και τα μπαρ σε πλήρη λειτουργία, μας περιμένουν από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για ένα μαραθώνιο ταινιών που δύσκολα θα δούμε συγκεντρωμένες οπουδήποτε αλλού, μουσικής, ζωντανών εμφανίσεων, συζητήσεων και πάρτυ! Το πρόγραμμα της Τετάρτης 6 Νοεμβρίου, έχει ως εξής: 16:00 My generation της Barbara Kopple (2000, 104') (Ε) Μια ενδιαφέρουσα ματιά για τον εκφυλισμό του Woodstock. Παρακολουθήστε την πορεία του, από τα φιλειρηνικά κίνητρα του '69 ως την εμπορευματοποίηση και τη βία που ακολούθησαν. 18:00 Born To Lose (The Last Rock 'n' Roll Movie) του Lech Kowalski (2000, 125') (E) Το φιλμ καταγράφει το μύθο και τη σκοτεινή πραγματικότητα γύρω από τον Johnny Thunders, διατρέχοντας ένα πλούσιο υλικό μεγάλο μέρος του οποίου δεν έχει κυκλοφορήσει πριν. Σεκάνς από ζωντανές εμφανίσεις και μαρτυρίες ανθρώπων που μιλούν για τον καλλιτέχνη. Μερικές από τις σκηνές που περιέχονται, γυρίστηκαν για το Gringo, το ημιτελές φιλμ του σκηνοθέτη στο οποίο επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει ο Thunders. 20:30 Kurt and Courtney του Nick Broomfield (1998, 95') (E) Μετά το θάνατο του Kurt Cobain λέγονται πολλά. Ενα κινηματογραφικό συνεργείο φτάνει στο Σιάτλ για να γυρίσει ένα ντοκυμαντέρ. Ο σκηνοθέτης Nick Broomfield έχει να πει πολλά - με πολλούς... 22:30 Τελετή Λήξης Hey is Dee Dee Home? (Κόπια Εργασίας) του Lech Kowalski(2002, 62') Μια σκοτεινή, σε βάθος μελέτη χαρακτήρα του Dee Dee Ramone, του αδιαφιλονίκητου King of the Road. Παρακολουθήστε τις ομολογίες των Ramones, των Heartbreakers και του ίδιου του Dee Dee. Την τελετή λήξης ακολουθεί Wrap Party!
ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ «GΙΜΜΕ SΗΕLΤΕR»...Το σινεμά παίρνει την... κιθάρα του Ροκ εν ρολ σινεμά; Ναι, αν ροκ είναι η ματιά του σκηνοθέτη Η κάμερα μεταμορφώνεται σε ηλεκτρική κιθάρα και κάνει σαματά... σαν να παίζουν οι Clash στον Μπρόντγουεϊ. Ακόμη καλύτερα, οι Clash στο Καλλιμάρμαρο. Είναι η εβδομάδα του Στίβεν Σπίλμπεργκ και του Λεχ Κοβάλσκι. Του Τομ Κρουζ και του Τζόνι Θάντερς. Κατά ένα περίεργο - ροκ εν ρολ - τρόπο και οι δύο δικαιώθηκαν. Πάμε υπόγεια... Αν υπάρχει ροκ σινεμά, τότε ο Λεχ Κοβάλσκι είναι ο ενορχηστρωτής του. Ο κόσμος προχθές στο Gagarin Club, που παρουσιάζει το 1ο Gimme Shelter Film Festival, υποδέχτηκε τον Αμερικανό σκηνοθέτη με γενναίο χειροκρότημα. Εκείνος ευγενικά ευχαρίστησε το κοινό. Η ατμόσφαιρα ήταν ακόμη φορτισμένη από την ταινία. Επί της οθόνης... Το Born To Lose, The Last Rock'n Roll Movie. Ο τελευταίος ροκ εν ρολ θρύλος. Ο Τζόνι Θάντερς, στη σύντομη ζωή του, ενσάρκωσε το ακραίο ροκ, το πήγε βόλτα στα αδιέξοδα του κόσμου και το άφησε να σβήσει σε μια πυρκαγιά. Η κάμερα του Κοβάλσκι τον ακολουθεί στη σκηνή, την ώρα που στέλνει τη μουσική του στα ύψη, τη στιγμή που παραπατάει και χάνει τον έλεγχο. Στην αίθουσα... του Gagarin, που ειδικά γι' αυτές τις ημέρες του φεστιβάλ έχει γίνει σινεμά, ο κόσμος παρακολουθεί με αφοσίωση. Κάπου κάπου ανάβουν τσιγάρα - είναι μια... κινηματογραφική συναυλία! - ή ανανεώνουν τα ποτά τους στα μπαρ. Σιγά σιγά για να ακούγονται όσοι μιλάνε στο πανί. Κύριε σκηνοθέτη... - ρωτούν τον Κοβάλσκι μετά το τέλος της ταινίας, όταν ο Νίκος Τριανταφυλλίδης τον συστήνει στο κοινό - «γιατί μιλάνε όλοι, αλλά δεν αφήσατε τον Θάντερς να πει κάτι;»... «Γιατί έχω μια θεωρία» - είπε ο σκηνοθέτης του «DOA» μεταξύ άλλων - «οι μουσικοί του ροκ εν ρολ δεν τα καταφέρνουν συχνά όταν πρόκειται να μιλήσουν για εκείνους και την τέχνη τους. Έτσι και με τον Θάντερς. Θεώρησα ότι ήταν καλύτερα να αφήσω τον Τζόνι να παίξει μουσική». Τι σκότωσε τον Τζόνι; ρώτησαν μετά. Τρία πράγματα, είπε ο σκηνοθέτης. Ο Τζόνι ήταν κουρασμένος, ήταν άρρωστος και έπαιρνε ναρκωτικά. Και τι είναι ροκ σινεμά εντέλει; Ο Λεχ Κοβάλσκι πιστεύει ότι αρκεί να σε εμπνέει το θέμα. Μπορεί η ταινία σου να μιλάει για τη ζωή των ανθρακωρύχων αλλά να είναι πιο ροκ από τους Generation Χ την ώρα που ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Ροκ είναι, ας πούμε, με τον δικό του τρόπο ο ?κι Καουρισμάκι. Οι φαν του στα μέρη μας αυξάνονται ραγδαία. Και αυτό το έχει φροντίσει το Gimme Shelter. Λίγο νωρίτερα... ο Σκρίμιν Τζέι Χόκινς από τα βάθη των δικών του μπλουζ. Έτσι όπως άφησε την κάμερα του Τριανταφυλλίδη να τον ακολουθήσει, έτσι όπως άνοιξε την καρδιά του στον Έλληνα κινηματογραφιστή, έτσι όπως ο μεγάλος Τζέι Χόκινς διάλεξε να τον θυμάται ο κόσμος. Και να θυμάται ο κόσμος ότι του άρεσε η όπερα. Η όπερα... μάλιστα. Η όπερα έχει γοητεύσει τον ροκ εν ρολ μίστερ Κοβάλσκι. Που ζει τα τελευταία χρόνια στο Παρίσι «γιατί κουράστηκε από την Αμερική» και τα επόμενα κινηματογραφικά του βήματα τον οδηγούν ακόμη πιο κοντά μας. Το Gimme Shelter ήταν το πρώτο φεστιβάλ που παρουσίασε συνολικά δουλειά του. Ανάμεσα στις ταινίες, μουσική και αυξημένη κίνηση στα μπαρ. Ένα φεστιβάλ εναλλακτικού τύπου, εξάλλου, χρειάζεται οπωσδήποτε και τον ντιτζέι του, ανεξάρτητα αν έχει τόση μουσική στην οθόνη. Τα καλύτερα... σίγουρα η «διαφορετική» ματιά στα έργα και τις ημέρες του απίστευτου κ. Dee Dee Ramone, με την ταινία του Κοβάλσκι Hey Is Dee Dee Home; Την βλέπουμε και αύριο (22.30) σε κόπια εργασίας, λίγο πριν από το πάρτι της αυλαίας. Πόσες είναι τελικά; Τριάντα πέντε ταινίες και αφιερώματα. Που με τον έναν ή άλλο τρόπο συνδέονται με τη μουσική. Η μουσική είναι σινεμά και το αντίστροφο. Αν δεν είναι ροκ ο σκηνοθέτης, θα είναι το κοινό. INFO Στo 1o Gimme Shelter Film Festival προβάλλονται σήμερα οι ταινίες Icky Flix με τους Residents (4 μ.μ.), Einsturzende Neubauten: Listen With Pain (6 μ.μ.), Lech Kowalski: On Hitlers Highway και Boot Factory (7.30 μ.μ.), Plaster Caster με Τζέλο Μπιάφρα (11 μ.μ.) και Richard Kern Shorts (1 το πρωί). Και αύριο My Generation (4 μ.μ.), Born To Lose (6 μ.μ.), Kurt and Courtney (8.30 μ.μ.) και Hey Is Dee Dee Home? (10.30 μ.μ.). Στο Gagarin Κλαμπ (Λιοσίων 205, τηλ. 210-8547602). ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΚΟΥΛΗ ΤΑ ΝΕΑ, 05/11/2002 «Υπόγειες» ροκ ιστορίες στη μεγάλη οθόνη Η αυλαία αυτή τη φορά στο «Gagarin 205» δεν θα αποκαλύψει τη σκηνή για τις κιθάρες, αλλά τη μεγάλη οθόνη, όπου ροκ κινηματογραφικές ιστορίες θα εξελιχθούν στα μάτια του κοινού του πρώτου Gimme Shelter Film Festival από την 1η μέχρι τις 6 Νοεμβρίου. Μουσική στις ταινίες είναι ο άξονας των προβολών, με πρωταγωνιστές χαρακτήρες του ροκ και όχι μόνο, μέσα από 32 φιλμ που σπάνια (έως ποτέ) βλέπουμε στις αίθουσες. Από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες οι θεατές θα βλέπουν σινεμά στο «Gagarin», τα μπαρ θα δουλεύουν φουλ τάιμ, ενώ τον μαραθώνιο των ταινιών θα διασκεδάζουν πάρτι και συναυλίες - οι Electrolane θα παίξουν ειδικό σετ για την περίσταση. Ο Λεχ Κοβάλσκι με το φανατικό κοινό των «ψαγμένων» σινεφίλ είναι το κεντρικό πρόσωπο του φεστιβάλ, με ένα αφιέρωμα στο έργο του και την απονομή του Βραβείου Ανεξαρτησίας (Maverick Award) που θα παραλάβει ο ίδιος από τα χέρια του Νίκου Τριανταφυλλίδη, εμπνευστή του Gimme Shelter. Ο Κοβάλσκι κινηματογράφησε το ροκ εν ρολ στις πιο ακραίες του στιγμές. Κλασικές ταινίες του, το «Born To Lose: The Last Rock 'n Roll Movie» για τον θρυλικό Τζόνι Θάντερς, το «Boot Factory», το «Hey, Is Dee Dee Ramone Home». Ένα πολυσυζητημένο φιλμ, που προκάλεσε αντιδράσεις στους κύκλους των φαν των Nirvana και της μεγάλης κοινότητας του «γκραντζ», το «Kurt and Courtney» για τη σχέση του Κερτ Κομπέιν και της συζύγου του, κ. Λαβ, για το οποίο ο σκηνοθέτης του Νικ Μπρούμφιλντ δέχτηκε πυρά, είναι και αυτό στο πρόγραμμα του φεστιβάλ. Όπως και το «Don't Look Back» του Ντ. Α. Πενεμπέικερ, το «My Generation» όπου εμφανίζονται οι Who, o ?λεν Γκίνσμπεργκ, ο Τζο Κόκερ κ.ά., το «The Myth», που εξετάζει το φαινόμενο των φαν που ακολουθούν πιστά το συγκρότημά τους από πόλη σε πόλη. To «If Ι Should fall from Grace» αφηγείται την ιστορία τουΣέιν ΜακΓκάουαν, φωνής των Pogues. Το «Miles Davis Story» έχει άφθονο υλικό από τις συναυλίες του μεγάλου τζαζίστα και σχόλια από πολλές προσωπικότητες της τζαζ, αλλά και της προσωπικής του ζωής. Το «Pull My Daisy» θα συγκινήσει όλους εκείνους τους ρομαντικούς που εμπνέονται ακόμη από την beat generation. Στο πρόγραμμα του Gimme Shelter που οι σινεφίλ θα απολαύσουν με ποτό και τσιγάρο αν προτιμούν στην αίθουσα, είναι και η ταινία του ?κι Καουρισμάκι «Θα το φας το κεφάλι σου Τατιάνα», τα «Κουρέλια τραγουδάνε ακόμη» του Νίκου Νικολαΐδη και τo «Screamin' Jay Hawkins-Ι Put Α spell On You» του Νίκου Τριανταφυλλίδη, που έχει μάλιστα βραβευτεί ήδη σε φεστιβάλ στην Ευρώπη και την Αμερική, όπου έχει προβληθεί η ταινία. INFO Στο Gimme Shelter Festival, θα προβληθούν 32 ταινίες από την 1η ώς τις 6 Νοεμβρίου, στο «Gagarin», Λιοσίων 205. τηλ. 010-8547.600. ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΚΟΥΛΗ ΤΑ ΝΕΑ , 30/10/2002 |
|||||||||||||||||||||||