2004


2o Gimme Shelter Film FestivalΕυτυχώς, πότε-πότε τα ενδιαφέροντα επιστρέφουν...

Αν είστε από αυτούς που συγκινούνται από τα νούμερα τότε το γεγονός πως το περσινό ξεπέρασε τα 3000 εισιτήρια μπορεί να είναι ισχυρό δέλεαρ. Αν πάλι ανήκετε σε αυτούς που μετρούν την αξιοπιστία μιας εκδήλωσης σύμφωνα με τις σχέσεις που αυτή μπορεί να αναπτύξει με άλλες ανάλογες του εξωτερικού, τότε πάλι "μέσα είμαστε". Τρεις λέξεις: Raindance Film Festival! Θέλετε κι άλλα; Υπάρχουν. Στο 2ο Gimme Shelter Film Festival στο Gagarin205. Μάθετε τα όλα, παρακάτω...

Αργότερα από ότι πέρυσι όμως καλύτερα υποστηριγμένη από την πρώτη εμφανίζεται η φετινή δεύτερη διοργάνωση της Astra Productions καθώς όλα μοιάζουν έτοιμα να προσφέρουν στους φίλους της μουσικής και του εναλλακτικού σινεμά μια ακόμη ενδιαφέρουσα εμπειρία ήχου και εικόνας σε κίνηση.

Στα παραπάνω συνηγορούν είκοσι ξεχωριστοί τίτλοι που απαρτίζουν το φετινό πρόγραμμα (σ.σ. οκτώ από τους οποίους μας έρχονται από το Raindance), μια ρετροσπεκτίβα σε έναν αληθινό αλχημιστή του παγκόσμιου σινεμά, το χιλιανό Alejandro Jodorowsky (σ.σ. αρκετοί θα θυμούνται ακόμη τα El Topo [1970], Montana Sagrada [1973] και Santa Sangre [1989]), μια ταινία-έκπληξη που την ξέρουμε αλλά δεν σας την λέμε (γιατί δε χαλάμε εκπλήξεις) και ασφαλώς ένα πάρτυ που εκτός από τα δέοντα ενός πάρτυ περιλαμβάνει και την προβολή μιας σειράς cult ταινιών με φετιχιστικό περιεχόμενο. Ετοιμαστείτε για Lolita Girls, Cat Street και Bikini Bandits! Στο Punk Rock Party του φετινού GSFF.

Ακόμη το σκέφτεστε; Ε, δείτε το πρόγραμμα που ακολουθεί:

Σάββατο 7 Φεβρουαρίου

17:00
Tuxedomoon - No tears (Eλλάδα, 1998 / 120') του Nίκου Tριανταφυλλίδη
Tα σκυλιά γλείφουν την καρδιά μου (Eλλάδα / M. Bρετανία, 1993 / 23') του Nίκου Tριανταφυλλίδη

Mοναδικό ντοκουμέντο που συνοψίζει με κάθε λεπτομέρεια τον ταραχώδη βίο της σπουδαίας αυτής καλλιτεχνικής κολλεκτίβας. Σπάνιο αρχειακό υλικό, εκ βαθέων εξομολογήσεις και πλούσια live αποσπάσματα, με αφορμή τα εικοσάχρονα της μπάντας, σκηνοθετημένο από έναν πραγματικό φαν. Πρώτη δημόσια προβολή στην Eλλάδα.

Χώρα: Ελλάδα, 1998
Διάρκεια: 120’
Σενάριο – Σκηνοθεσία – Μοντάζ: Νίκος Τριανταφυλλίδης
Εμφανίζονται: Tuxedomoon



20:00
Moro no Brasil
(Φινλανδία / Bραζιλία, 2002/105') του Mika Kaurismaki

Το Buena Vista Social Club του Βιμ Βέντερς υπήρξε όχι μόνο μια τεράστια εμπορική επιτυχία αλλά και η αφορμή για πολλούς ακόμη ευρωπαίους σκηνοθέτες να αποκαλύψουν το πάθος τους για την Λατινοαμερικανική μουσική. Ένας από αυτούς ήταν και ο φημισμένος πλέον στη χώρα μας Mika Kaourismaki, ο οποίος, με το “Moro no Brasil”, αποτυπώνει με το δικό του ιδιαίτερο τρόπο στο σελιλόιντ την αγάπη του για τη χώρα και τη Βραζιλιάνικη μουσική. Το σενάριο ξεκινά ταξιδεύοντάς μας στην παραδοσιακή μουσική της Κεντρικής Βραζιλίας και καταλήγει  στους κλασσικούς βραζιλιάνικους ήχους των παραλιακών περιοχών, σ’ ένα κρεσέντο κεφιού, χορού κι εκρηκτικής Salsa, χωρίς να παραλείπει να καλύψει και την τοπική Funk μουσική, την προερχόμενη από τα γκέτο. 

Χώρα:Φιλανδία-Βραζιλία–Γερμανία, 2002
Διάρκεια:105΄
Σκηνοθεσία:ΜίκαΚαουρισμάκι
Σενάριο:Μίκα Καουρισμάκι&GeorgeMoura
Πρωταγωνιστούν: Mika Kaoursimaki, Walter Alfaiate, Seu Jorge, Margareth Menezes, Velha Guarda de Mangueira.
  

22:00
El Topo
(Mεξικό, 1970/125') του Alejandro Jodorowsky
Μια μυθική cult αλληγορία με έντονο θρησκευτικό και αποκρυφιστικό συμβολισμό, αποτελεί σίγουρα  το γνωστότερο αλλά και καλύτερο έργο του Jodorowski. Ο ήρωας της ταινίας (τον οποίον υποδύεται ο ίδιος ο σκηνοθέτης) είναι ένας μυστηριώδης, μαυροντυμένος πιστολέρο, ο οποίος, ως ένας δεύτερος Χριστός, μάχεται εναντίον των 4 αρχόντων του κακού που καταδυναστεύουν μια μικρή πόλη, χαμένη κάπου στην αμερικάνικη έρημο. Πέφτοντας στη συνέχεια θύμα και ο ίδιος, στον κύκλο του αίματος που έχει ανοίξει, πεθαίνει για να αναστηθεί σε μια εντελώς διαφορετική ύπαρξη.  Το El Topo ανήκει εδώ και τριάντα χρόνια στο πάνθεον των ταινιών του cult κινηματογράφου, λόγω της σουρεαλιστικής αφήγησης, της εκπληκτικής του σκηνοθεσίας αλλά και της σπανιότητάς του, μια και αποτελεί ένα από τα πλέον δυσεύρετα αριστουργήματα του ανεξάρτητου κινηματογράφου. 
Χώρα:Μεξικό,1970
Διάρκεια:125΄
Σενάριο/Σηνοθεσία:AlejandroJodorowski
Πρωταγωνιστούν: Alejandro Jodorowski, Brontis Jodorowski, Alfonso Arau, Jose Luis Fernandez,  Alf Junco.

01:00
Punk Rock GSFF Party:
Lolita Girls & Cat Street (Iαπωνία, 2002/4') των Lee & Shoko RobinsonΑ

Aν ψάχνεις τα Lolita Girls, θα τα βρείς κάθε Κυριακή στο Harajuku στο Τόκιο. Είναι μια ομάδα από μικρές επαναστάτριες ντυμένες με γούστο γοτθικό που συχνάζουν στη συγκεκριμένη περιοχή της πρωτεύουσας, ανταλλάσσουν Polaroid κι επιτρέπουν σε εκλεκτούς φωτογράφους να καταγράψουν στο φιλμ τις αλλόκοτες, εκκεντρικές εμφανίσεις τους.  Στο «Cat Street», οι σκηνοθέτες της ταινίας στήνουν την κάμερά τους στο Yogi Park, πάλι στο Tόκιο. Εκεί εμφανίζονται κάθε Κυριακή οι Rock and Roll Cats από το 1996, όταν η Αστυνομία επέτρεψε ξανά τη λειτουργία του πάρκου.

Χώρα: Ιαπωνία, 2002
Διάρκεια: 4 λεπτά
Σκηνοθεσία-Παραγωγή: Lee & Shoko Robinson


Bikini Bandits (HΠA, 2002/60') των Stephen Grasse & Shyamala Joshi

Σ’ αυτή τη σατιρική ταινία του Steven Grasse ένα είναι σίγουρο. Ο μυημένος στα θαύματα του cult κινηματογράφου θα χορτάσει να βλέπει μεγάλα στήθη, τόσο μεγάλα που θα μπορούσε κανείς να χαθεί μέσα τους, και τόσα όπλα ώστε να μην χρειαστεί να αντικρύσει ξανά όπλο στην ζωή του! Φανταστείτε την Buffy να πίνει καφέ με τον Russ Meyer σε ταινία midwest αισθητικής, αυτή θα μπορούσε να είναι μια σύντομη περίληψη του Bikini Bandits.  Ετσι λοιπον τα Bandits, ή αλλιώς ζουμερά κορίτσια που κυκλοφορούν φορώντας μπικίνι και χειρίζονται τα όπλα με την άνεση ενός επαγγελματία εκτελεστή, σώζουν ένα διανοητικά καθυστερημένο παιδί από το να ακολουθήσει καριέρα πορνοστάρ, κατεβαίνουν στην κόλαση να παλέψουν με το Σατανά, και γυρίζουν πίσω στο χρόνο για να κάνουν πάρτυ μαζί με τους μεθυσμένους Founding Fathers. Εχουν όλα αυτά καμία σημασία; Οχι βέβαια! Ωστόσο πιο σημααντική είναι η συμμετοχή των Corey Feldman, Maynard James Keenan, του θρυλικού Jello Biaffra, αλλά και του πρόσφατα εκλιπόντος, αγαπημένου Dee Dee Ramone στο ρόλο του Πάπα! Σε ορισμένα σημεία της ταινίας, δε, παρακολουθούμε σε κινούμενα σχέδια τον μάλλον δύσκολο σκηνοθέτη να διαπληκτίζεται με τον μοντέρ, Game Imlay, για την ελλειπή δομή της ταινίας! Στη συνέχεια, παρακολουθούμε σκηνές από κανάλι τηλεοπτικών αγορών (G-Mart, απευθύνεται σε κυριολεκτικά παραλυμένους εγκεφάλους), όπου ωστόσο διαφημίζονται απολύτως ... αντισυμβατικά προϊόντα! Πιο συγκεκριμένα, η οικοδέσποινα της διαφήμισης, Busty, με τον παρτενέρ της, παρουσιάζουν αντικείμενα προς πώληση όπως το πειραματικό σετ “Crystal Meth”, βοηθήματα για οδήγηση υπό την επιρροή αλκοόλ, και φυσικά όπλα! Οσοι από εσάς ενδιαφέρεστε να εντρυφήσετε στο θέμα, μπορείτε να απευθυνθείτε στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.gyromart.com. Το ελάχιστο που μπορεί να ειπωθεί για αυτή την ταινία είναι ότι είναι αρκετά κακόγουστη, τόσο κακόγουστη ώστε να γίνεται ελκυστική. Δεν προσφέρεται για εμβριθή ανάλυση, αλλά για απόλυτη χαλάρωση και παράδοση σε αυτό το όργιο εικόνων που μοντάρισε η Atom Films… Το Rolling Stone έγραψε για το “Bikini Bandits”: “Ένα επικό b-movie.”

Χώρα:Η.Π.Α.,2002
Διάρκεια:60΄
Σενάριο – Σκηνοθεσία - Παραγωγή: Steven Grasse, Shyamala Joshi
Πρωταγωνιστούν: Dee Dee Ramone, Jello Biafra Corey Feldman, Maynard James Keenan, Heather Victoria-Ray, Heather McDonnell, Betty San Luis, Cynthia Diaz, Robyn Bird 

Kυριακή 8 Φεβρουαρίου

16:00
Rockets Redglare
(HΠA, 2003/88΄) του Luis Fernandez de la Reguera

Μάιος 1949: στη Νέα Υόρκη γεννιέται ο Rockets Redglare, από 15χρονη μητέρα εθισμένη στην ηρωίνη. Από έμβρυο ακόμη, βρίσκεται να είναι και ο ίδιος εθισμένος, με τους γιατρούς να προσθέτουν μέσα στο γάλα του παράγωγα οπίου, για να απαλύνουν τον πόνο της στέρησης. Αυτή ήταν η πρώτη από αμέτρητες αποτοξινώσεις που θα ακολουθούσαν στη ζωή του. Το 1980 συμπρωταγωνίστησε με τον Steve Buscemi στο The Rockets Redglare Taxicabaret και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε περισσότερες από 30 ταινίες, ανάμεσα σ’ αυτές το Animal Factory (2000), Basquiat (1996), Trees Lounge (1996), Mystery Train (1989), Big (1988), Talk Radio (1988), Down by Law (1986), Desperately Seeking Susan (1985), και το Stranger Than Paradise (1983). O Rockets υπήρξε επίσης σωματοφύλακας και προσωπικός ντίλερ των Sid Vicious και Jean Michel Basquiat. O σκηνοθέτης De La Reguera κάνει το ντεμπούτο του με το ζεστό, αστείο και επιβλητικό πορτρέτο του Rockets με σκηνές στο Puerto Rico, την κλινική αποτοξίνωσης με μεθαδόνη, αλλά και στο νοσοκομείο. Στη διάθεσή του υπάρχει πολύ υλικό και συνεντεύξεις από φίλους του Rockets, όπως οι William Dafoe, Matt Dillon, Jim Jarmusch, Steve Buscemi και  Julian Schnabel. Η ταινία χρηματοδόθηκε από 12 πιστωτικές κάρτες (!) και οι κάμερες που χρησιμοποιήθηκαν επιστράφηκαν στα πολυκαταστήματα απ’ όπου αγοράστηκαν, αμέσως μετά τη λήξη της ταινίας!

Χώρα:Η.Π.Α.
Διάρκεια:88’
Σκηνοθεσία-Παραγωγή: Fernandez de la Reguera
Εμφανίζονται: Rockets Redglare, Willem Dafoe, Matt Dillon, Jim Jarmusch, Steve Buscemi, Julian Schnabel


18:00
Cradle of Fear
(M.Bρετανία, 2001/120') του Alex Chandon

«Το θέμα δεν είναι αν θα πεθάνουν… Αλλά πως θα πεθάνουν», είναι μάλλον το μότο αυτού του low budget, b-movie τρόμου, που γυρίστηκε από τον Alex Chandon το 2001, και μας ξεναγεί στον άρρωστο κόσμο του Kemper, ή αλλιώς του παρανοϊκού, μανιακού δολοφόνου-πρωταγωνιστή, που τυχαίνει να είναι και μέγας υπνωτιστής! Κλεισμένος μέσα σ’ ένα κελί, εξαπολύει τις σκοτεινές του δυνάμεις πέρα από τα σύνορα της φυλακής, επιστρατεύοντας τον πιστό του υπηρέτη, να εκδικηθεί στο όνομά του, διαπράττοντας ειδεχθή εγκλήματα και σκορπίζοντας τον τρόμο.

Χώρα: Μεγ. Βρετανία, 2001
Διάρκεια: 120΄
Σενάριο - Σκηνοθεσία: Alex Chandon
Πρωταγωνιστούν: Dani Filth, David Mc Ewen, Edmund Dehn, Stuart Laing, Louie Brownsell, Emily Bouffante, Eileen Daly, Melissa Forti, Emma Rice


20:00
Santa Sangre
(Mεξικό, 1989/123') του Alejandro Jodorowsky
Ο νεαρός τρόφιμος ενός ψυχιατρείου βασανίζεται από την τραυματική εμπειρία που τον στιγμάτισε ως παιδί, όταν είδε τον πατέρα του να κόβει τα χέρια της μητέρας του, μιας θρησκόληπτης, φανατικής οπαδού της αιρετικής εκκλησίας της Santa Sangre, πριν βάλει και ο ίδιος ένα δραματικό τέλος στη ζωή του. Κυνηγημένος από αυτές τις εικόνες, ο ήρωάς μας δραπετεύει από το ίδρυμα και ενώνει ξανά τις δυνάμεις του με  την ακρωτηριασμένη μητέρα του, με την οποία επιδίδονται σε έναν ατέρμονο κύκλο αίματος, φόνων και εκδίκησης. Από τις λίγες ταινίες που ο Jodorowski γύρισε στην Αγγλική γλώσσα, ωστόσο δεν ξεφεύγει ούτε στο ελάχιστο από το γνωστό ύφος του σκηνοθέτη. Απόβλητοι ήρωες βρίσκονται μπλεγμένοι σε εκτός ορίων καταστάσεις που βγάζουν νόημα μέσα στην παράνοιά τους, χωρίς ποτέ να προκαλούν πλήξη.

Χώρα: Ιταλία / Μεξικό, 1989
Διάρκεια: 123΄
Σκηνοθεσία: Alejandro Jodorowski
Σενάριο: Alejandro Jodorowski – Claudio Argento
Πρωταγωνιστούν: Axel Jodorowski, Blanca Guerra, Guy Stockwell, Thelma Tixou, Adan Jodorowski.


22:30
El Topo (Mεξικό, 1970/125') του Alejandro Jodorowsky (Ε)


01:00
Captain Zip’s Super - 8 trip
(Μεγ. Βρετανία, 112’)
The Salivation Army (Kαναδάς, 2002/22') του Scott Treleave

O Captain Zip χρησιμοποιεί φιλμ 8mm από το 1964. Λόγω του υψηλού κόστους παραγωγής, εμπνεύστηκε μια τεχνική μοντάζ in-camera, η οποία επηρεάζει την αισθητική των ταινιών του μέχρι και σήμερα. Από το 1998 παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη συνεχώς αναπτυσσόμενη σκηνή της φετιχιστικής κινηματογραφίας, χώρος που άλλωστε τον έχει προσελκύσει από πολύ παλαιότερα. Σε αυτό το δίωρο όργιο εικόνων, ο θεατής έρχεται σε επαφή με τον κόσμο των φετιχιστών και την underground κουλτούρα τους, όσο σε καμιά άλλη ταινία του είδους. Από την κάμερα του Captain Zip παρελαύνουν τα πιο αλλόκοτα, εκκεντρικά, κραυγαλέα, απελευθερωμένα αλλά και, σε αρκετές περιπτώσεις, εύθυμα άτομα που θα μπορούσαν ποτέ να συγκεντρωθούν για χάρη της μεγάλης οθόνης. Από τις παρελάσεις του S&M Pride, στα πιο απόρθητα clubs των οπαδών του φετιχισμού, το σκηνικό παραμένει τουλάχιστον εντυπωσιακό: Μαστίγια, τεράστια προφυλακτικά, κορίτσια με αλογοουρές σε δεσμά, κορσέδες, χειροπέδες, μάσκες, κουκούλες, γυμνά οπίσθια, leather, gays, πόρνες, τραβεστί, άφθονο make-up και πολύ κέφι, όλα αυτά στροβιλίζονται σε σκηνικά στημένα ώστε να υπηρετούν την απόλυτη ηδονή, την απόλυτη απελευθέρωση του σεξουαλικού ενστίκτου, χωρίς λογοκρισία και χωρίς, φυσικά, καμία αιδώ!!! Για όσους θέλουν να γνωρίσουν άτομα όπως η Mistress O (η Mistress O οργανώνει ένα πικνίκ για την Ημέρα της Ανεξαρτησίας σε νεκροταφείο, όπου και διδάσκει στις παρευρισκόμενες γυναίκες πώς να χειρίζονται το μαστίγιο!), ο Uncle Whippity, ο Choochy Pete, η Fuschia, η Miss Kitty, η Amante Della Goma και η Mistress Vamp, ανάμεσα σε άλλους, το υπερ-φετιχιστικό τριπ σε 8 mm, του Captain Zip, θα πρέπει να αποτελεί μάλλον βίβλο! «Οχι αστυνομία στο υπνοδωμάτιο» φωνάζουν οι απανταχού φετιχιστές, εκτός αν οι εκπρόσωποί της είναι διατεθειμένοι να αφήσουν ενέχυρο τις χειροπέδες τους…

Χώρα: Μεγ. Βρετανία
Διάρκεια: 112’
Σκηνοθεσία - Παραγωγή: Captain Zip
Εμφανίζονται: Mistress Amber, Mistress O, Mistress Alexia, Miss Kitty, Lachrymosa, Lisa Carew, Birgit, Marina the Rune Mistress, Uncle Whippity, Alex Jacob, AJ from Cyberdog, Janna Safonova, Choochy Pete, Zak Jane Kier, Fuschia, Captain Zip, Mistress Feral, Mistress Mercedes, Jungle Black Widow, Miss Goth UK, Amante Della Goma, Uncle Whippity, Lark Parker Rhodes, Mistress Vamp, Princess Spider, Mistress Tytania!!! 


Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου

17:00
Rude Boy
(M.Bρετανία, 1980/133') των Jack Hagan & David Mingay

Πρόκειται για μια ταινία που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ημι-ντοκυμαντέρ, μελέτη χαρακτήρων ή ακόμη και rockumentary, αφού ουσιαστικά εστιάζει στο punk κίνημα του τέλους της δεκαετίας του ’70, τη σχέση του με την πολιτική, αλλά και την προσωπικότητα του Joe Strummer, ηγετικής φυσιογνωμίας των The Clash, στοιχείο που κάνει την ταινία ιδιαιτέρως επίκαιρη και γοητευτική, σήμερα, μόλις 1 χρόνο δηλαδή μετά τον ξαφνικό θάνατό του.    Το σενάριο περιλαμβάνει επίσης μια εικονική αντιπαράθεση ενός φανταστικού οπαδού της μπάντας με πραγματικά γεγονότα του καθημερινού δημόσιου βίου, όπως πολιτικές διαδηλώσεις αλλά και συναυλίες των The Clash. Τα γυρίσματα του Rude Boy ολοκληρώθηκαν σε μια περίοδο αρκετών ετών, έτσι οι διάλογοι πολλές φορές έχουν τη μορφή αυτοσχεδιασμού…

Χώρα: Μεγ. Βρετανία, 1980
Διάρκεια: 133’
Σενάριο: Ray Gange, David Mingay
Σκηνοθεσία: Jack Hazan, David Mingay
Εμφανίζονται: The Clash, Dave Armstrong, Barry Baker, Terry Barry, κλπ.


19:30
Fando y Lis
(Mεξικό, 1967/93') του Alejandro Jodorowsky

O Fando και η Lis είναι ένα νεαρό ζευγάρι που ξεκινά ένα παράξενο ταξίδι με προορισμό την μυθική πόλη Ταρ. Η Lis είναι ημι-παράλυτη και ο Fando την κουβαλά σε όλη τη διαδρομή με άμαξα ή και με τα χέρια καθώς συναντούν μια σειρά αλλοπρόσαλλων χαρακτήρων και καταστάσεων που περιλαμβάνουν πιανίστες που εκτελούν κονσέρτα σε φλεγόμενα πιάνα, κορίτσια που καταβροχθίζουν τριαντάφυλλα και άντρες που σπάνε αυγά στα κεφάλια τους καθισμένοι κάτω από μια ομπρέλα. Όλες αυτές οι σκηνές προκαλούν εντάσεις ανάμεσα στο ζευγάρι καθώς προσπαθεί να ολοκληρώσει το συμβολικό του ταξίδι. 

Χώρα: Μεξικό, 1967
Διάρκεια: 93΄
Σκηνοθεσία: Alejandro Jodorowski
Σενάριο:  Fernando Arrabal & Alejandro Jodorowski
Πρωταγωνιστούν: Sergio Kleiner, Diana Mariscal, Maria Teresa Rivas, Tamara Garina, Juan Jose Arreola.


21:30
The Rainbow Thief
(Μ. Βρετανία, 1990/87') του Alejandro Jodorowsky


23:30
Kinky Gerlinky
(M. Bρετανία, 2002/104') του Dick Jewell

To 1990 άνοιγε τις πόρτες του στο κοινό το πιο εξωφρενικό club που υπήρξε ποτέ στο Λονδίνο, και ο σκηνοθέτης Dick Jewell ήταν καθ’ όλα έτοιμος να το απαθανατίσει στην κάμερα. Το Kinky Gerlinky στήθηκε από τον Michael και τη Gerlinde. Το εκκεντρικό ζευγάρι είχε ως φιλοσοφία να δημιουργήσει τον πιο εντυπωσιακό και πρωτοποριακό χώρο, που θα απευθυνόταν αντίστοιχα στους πιο εντυπωσιακούς και πρωτοποριακούς clubbers.  Μέσα στα 4 χρόνια που ακολούθησαν ο Jewell είχε την ευκαιρία να τραβήξει υλικό διάρκειας άνω των 200 ωρών, κερδίζοντας ταυτόχρονα πρόσβαση σε μερικούς από τους πιο prive χώρους του κλαμπ. Το φιλμ είναι δομημένο σαν ένα ολονύκτιο πάρτυ-όργιο: οι εξεζητημένοι θαμώνες του φτάνουν στο χώρο, επιδεικνύοντας τις πλέον εκκεντρικές ενδυματολογικές προτάσεις, στα αχόρταγα μάτια του κοινού... Κραυγαλέες εμφανίσεις και dj sets από καλλιτέχνες όπως οι Boy George και Leigh Bowery και διαγωνισμοί στην πασαρέλα  από την αφρόκρεμα του κόσμου της μόδας, όπως ο Jean Paul Gaultier και η Vivienne Westwood, που όμοιές τους δεν έχει ζήσει ούτε το Παρίσι! Μ’ ένα καστ χαρακτήρων που ακόμη και ο Φελίνι θα απέρριπτε ως μάλλον εξτρεμιστικούς κι ένα soundtrack αντιπροσωπευτικό της εποχής, ο Jewell διαπερνά την επιφανειακή εικόνα της γκλαμουριάς που έχουμε προσάψει στην κουλτούρα των κλαμπ και εισχωρεί στην καρδιά  της dance σκηνής, όπου η πολιτική του σεξ αναζητά την ταυτότητά της και το καθαρό πάθος για συγκίνηση χάνεται μέσα μια ολοκληρωτικά ηδονιστική πραγματικότητα.

Χώρα: Μεγ. Βρετανία, 2002
Διάρκεια: 104΄Σκηνοθεσία / Παραγωγή: Dick Jewell
Πρωταγωνιστούν - Εμφανίζονται: Michael & Gerlinde, Boy George, Leigh Bowery, Sinead O’ Connor, Jean Paul Gautier, Vivienne Westwood.


Tρίτη 10 Φεβρουαρίου

17:00
Punk in London
(Γερμανία, 1978/111') του Wolfgang Buld

Σπάνια γυρίσματα από live εμφανίσεις θρυλικών γκρουπ της εποχής, όπως των The Clash ή των Sex Pistols, αλλά και χαλαρές συζητήσεις-συνεντεύξεις τόσο με τις μπάντες όσο και με οπαδούς του μεγαλύτερου ίσως μουσικού κινήματος που ξεπήδησε ποτέ στη Μεγάλη Βρετανία.

Χώρα: Γερμανία, 2002
Διάρκεια: 111΄
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Wolfgang Buld
Πρωταγωνιστούν - Εμφανίζονται: The Clash, Sex Pistols, The Adverts, X-Ray-Spex, Wayne County and the Electric Chairs, The Jam, The Boomtown Rats, The Jolt, Subway Seat, κ.α. 


19:00
Man with a movie camera
(M. Βρετανία, 2002/80') των Cinematic Orchestra

Η αλλιώς, η κυκλοφορία σε DVD του πειραματικού project των The Cinematic Orchestra να επενδύσουν μουσικά τη διάσημη βωβή ταινία του Τζίνγκα Βέρτοφ, παραγωγής 1929, “The Man With The Movie Camera”. Το φιλμ του Βέρτοφ φαίνεται να έχει ως θέμα του μία τυπική ημέρα στη ζωή της Σοβιετικής (μετα-επαναστατικής) Ρωσίας, αλλά ουσιαστικά  πρόκειται για ένα ντοκυμαντέρ που μιλάει για τον ίδιο τον πυρήνα της κινηματογραφικής δημιουργίας. Τη διαδικασία του γυρίσματος, το μοντάζ, αλλά και τη σχέση της ταινίας με το κοινό της, όλα αυτά δεμένα μεταξύ τους σε μια ταινία που προανήγγειλε τη μοντερνιτέ στο σινεμά. Οι Cinematic Orchestra, project της δισκογραφικής Ninja Tune, και μία από τις πλέον δημιουργικές αλλά και αναγνωρισμένες, τόσο από τον κόσμο όσο και από τους κριτικούς, μπάντες της βρετανικής ηλεκτρονικής σκηνής, χρησιμοποιούν ως καμβά τα γυρίσματα του Βέρτοφ, για να συνθέσουν τη δική τους ηχητική εκδοχή. Εικόνα και ήχος δένουν άψογα, ανακηρύσσοντας το αναμφισβήτητα τολμηρό αυτό καλλιτεχνικό εγχείρημα σε επιτυχία. Μην μπερδευτείτε με τον τίτλο: Η ταινία του Βέρτοφ είχε τίτλο “The Man With The Movie Camera”, οι Cinematic Orchestra ωστόσο διαφοροποιήθηκαν, αντικαθιστώντας το οριστικό άρθρο με το αόριστο...

Χώρα: Μεγ. Βρετανία, 2002
Διάρκεια: 80΄
Εμφανίζονται: Στα συν της ταινίας, αποσπάσματα από live εμφάνιση των The Cinematic Orchestra σε club του Λονδίνου, όπου παρουσιάζουν το “Man with a Movie Camera”.


20:30
Psychobilly - A cancer on Rock 'n' Roll
(HΠA/M.Bρετανία, 2003/97') του Mike DecayPSYCHOBILLY: A CANCER ON ROCK & ROLL

Αν υποθέσουμε ότι το rock n’ roll έχει γίνει πλέον υπόθεση των μαζών, την οποία διαχειρίζονται οι πολυεθνικές εταιρίες με μοναδικό κριτήριο αλλά και στόχο το χρήμα, τότε το psychobilly είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις που κατάφερε να τους ξεφύγει, αφού πετούσε πολύ πιο κάτω από τα ραντάρ τους! Η ταινία περιγράφει την εξέλιξη αλλά και την έμφυτη «αρρώστεια» του psychobilly, στην προσπάθειά του να κατακτήσει τον κόσμο και να επανεφεύρει τον άγριο, πρωτόγονο ήχο.  Οι ιδρυτές των The Meteors – o Paul Fenech και ο Nigel Lewis – μιλούν για την εμπειρία του να μεγαλώνουν ως Teddy Boys και ταξιδεύουν πίσω στο χρόνο, για να θυμηθούν την είσοδό τους στην εκρηκτική punk σκηνή της εποχής. Το φιλμ καταγράφει την εξέλιξη της κουλτούρας του psychobilly στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη, με ιδιαίτερη έμφαση στις διαφορετικές κουλτούρες που παρασύρθηκαν  στη διαδρομή, ανάμεσά τους μπάντες και οπαδοί που κατοικούσαν και στις δύο πλευρές του Τοίχους του Βερολίνου, κυριολεκτικά και μεταφορικά... Θέμα της δεν είναι μόνο το psychobilly αλλά γενικότερα η υπο-κουλτούρα που γεννήθηκε εκείνα τα χρόνια και που διατήρησε τη δική της ξεχωριστή θέση μέσα στα πράγματα, αγνοώντας την επιτυχία της εμπορικής μουσικής, για περισσότερα από 20 χρόνια.

Χώρα: Η.Π.Α. / Ηνωμένο Βασίλειο
Διάρκεια: 97’Σκηνοθεσία: Mike Decay
Παραγωγή: Mike Decay, Ronni Raygun
Εμφανίζονται: The Meteors, Guana Batz, Tallboys


23:00
Tαινία έκπληξη


2003


1o Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films
Σινεφίλ Μουσικές Στιγμές και λοιπές περιπέτειες...


Το 1970 οι Αδελφοί Maysles γυρίζουν το Gimme Shelter και κινηματογραφούν live τους Stones και τους Jefferson Airplane, αποδίδοντας πιστά, συμπεριφορές και γεγονότα της θρυλικής συναυλίας που ακολούθησε το Woodstock. Τότε ωστόσο, δεν φαντάστηκαν πως η ταινία τους, χρόνια μετά, θα έδινε όνομα σ' ένα πρωτοποριακό μουσικό-κινηματογραφικό φεστιβάλ. Τέρμα οι συστάσεις! Το 1o Gimme Shelter Film Festival είναι γεγονός!

Φέτος ο Νοέμβριος φαίνεται να μπαίνει στην εικόνα πολύ δυναμικά. Με τη φροντίδα της Astra, σε έναν νέο, πολλά υποσχομένο χώρο της Αθήνας, το Gagarin 205, το 1o Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films έρχεται καλύψει μουσικά και κινηματογραφικά κενά ετών, αφού λίγοι απο εμάς έχουμε την ευκαιρία να είμαστε μεταξύ Rhinecliff, Λονδίνου ή Αμστερνταμ για να παρακολουθήσουμε το Woodstock, το Raindance ή το IDFA αντίστοιχα.

Ετσι, ο φιλόδοξος αυτός θεσμός, στην παρθενική του αυτή διαδρομή μας υπόσχεται πολλά καλά και... άλλα, ακόμη καλύτερα!

Επί τροχάδην και χωρίς πολλές περιστροφές, το φεστιβάλ φιλοξενεί περισσότερες από τριάντα ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους με cult ή μουσικό προσανατολισμό (ή και τα δύο), μουσικά events και πάρτυ που θα μας κρατήσουν σε κίνηση για πέντε μέρες (και νύχτες!)-έτσι, για να μπει καλά ο μήνας!

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο Αμερικανός Lech Kowalski, ένας από τους σημαντικότερους ίσως δημιουργούς του εναλλακτικού σινεμά, του οποίου ένας σημαντικός όγκος δουλειάς, προβάλλεται στο πλαίσιο του φεστιβάλ.

Ο Kowalski έχει περάσει πάνω από δύο δεκαετίες γυρίζοντας ντοκυμαντέρ σχετικά με το Underground και τις προσωπικότητες του. Οι ταινίες του είναι αυθάδικα πορτρέτα, συχνά συντριπτικά έντονα, που αποδίδουν εξ ολοκλήρου το ρεαλιστικό όραμα ενός εφιαλτικού υπόκοσμου. Ο σκηνοθέτης θα παρευρίσκεται σε όλες τις προβολές των ταινιών του και θα του απονεμηθεί το 1ο Βραβείο Ανεξαρτησίας (The Maverick Award).

Ο Kowalski ωστόσο δεν αποτελεί το μόνο ενδιαφέρον πρόσωπο της διοργάνωσης, αφού ανάμεσα σε άλλους και οι Electrelane δίνουν δυνατά το παρών...

Αυτά είναι μόνο μερικά από όσα ενδιαφέροντα παρουσιάζονται στο πλαίσιο του 1oυ Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films. Δείτε το πλήρες πρόγραμμα του, ανά ημέρα, παρακάτω:

Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films
Ημέρα 1


Ξεκινά το 1ο Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films στο Gagarin 205. Τετρακόσιες θέσεις καθημένων, άλλες τόσες ορθίων και τα μπαρ σε πλήρη λειτουργία, μας περιμένουν από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για ένα μαραθώνιο ταινιών που δύσκολα θα δούμε συγκεντρωμένες οπουδήποτε αλλού, μουσικής, ζωντανών εμφανίσεων, συζητήσεων και πάρτυ!

Το πρόγραμμα της Παρασκευής 1 Νοεμβρίου, έχει ως εξής:

17:00:
The Myth
του Simon Safranek (2002, 70')
Μουσικό ντοκιμαντέρ που αφορά στους φανατικούς θαυμαστές του Nick Cave και των Bad Seeds και προσπαθεί να εξηγήσει το φαινόμενο του πιστού φαν, που ακολουθεί το συγκρότημα-είδωλο, από πόλη σε πόλη.

19:00:
D.O.A.
του Lech Kowalski (1981, 90')
Ενα αυθάδικο ντοκιμαντέρ για το πανκ (στη σκηνή και στο παρασκήνιο) που επικεντρώνεται στην περιοδεία των Sex Pistols στις ΗΠΑ, το 1978. Ανάμεσα στις πολλές ενδιαφέρουσες σεκάνς, απολαμβάνουμε γκρουπ όπως οι Dead Boys, οι Generation X (επί Billy Idol), οι Rich Kids, οι X-Ray Specs και οι Sham 69, καθώς και μουσικές από τους Clash, τον Iggy Pop και τον Augustus Pablo. Η ταινία περιλαμβάνει την περίφημη συνέντευξη του Sid και της Nancy στο κρεβάτι.

22:00:
Συναυλία Εναρξης με τους Electrelane


01:00:
Secret cinema, 16mm party
που περιλαμβάνει:
Nuggets: Celluloid Artyfacts of Sixties' Rock (90')Επιτομή από μικρού μήκους και τηλεοπτικά show της δεκαετίας του '60 που αναφέρονται σε mod, garage and pop γκρουπ της εποχής.
Scopitone Party (1963-8, 105')Μια μοναδική συλλογή από σπάνια σήμερα μουσικά φιλμ του '60, που παρουσιάζουν γνωστούς και άγνωστους καλλιτέχνες και θεωρούνται πρόδρομοι του βίντεο κλιπ.

Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films
Ημέρα 2

Δεύτερη ημέρα για το 1ο Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films στο Gagarin 205. Τετρακόσιες θέσεις καθημένων, άλλες τόσες ορθίων και τα μπαρ σε πλήρη λειτουργία, μας περιμένουν από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για ένα μαραθώνιο ταινιών που δύσκολα θα δούμε συγκεντρωμένες οπουδήποτε αλλού, μουσικής, ζωντανών εμφανίσεων, συζητήσεων και πάρτυ!

Το πρόγραμμα του Σαββάτου 2 Νοεμβρίου, έχει ως εξής:

14:00
Screamin' Jay Hawkins: I Put A Spell On Me
του Νίκου Τριανταφυλλίδη (2001, 101')
Πριν από πολλούς καλλιτέχνες που κλέψαν την καρδιά μας, υπήρξε ο Screamin' Jay Hawkins. Αν δεν τυχαίνει να γνωρίζετε τον παράξενο κόσμο του Screamin' Jay, τότε αυτό το φιλμ είναι μια καλή ευκαιρία για να τον μάθετε. Για πρώτη φορά ο καλλιτέχνης παρουσιάζεται με την πραγματική του υπόσταση-αυτήν του αυθεντικού και εντυπωσιακού showman.

16:00
My generation
της Barbara Kopple (2000, 104')
Μια ενδιαφέρουσα ματιά για τον εκφυλισμό του Woodstock. Παρακολουθήστε την πορεία του, από τα φιλειρηνικά κίνητρα του '69 ως την εμπορευματοποίηση και τη βία που ακολούθησαν.

18:00
Jazz Seen: The Life and Times of William Claxton
του Julian Benedikt (2001, 80' )
Το φιλμ αποτελεί μιαν εξόρμηση στη ζωή του William Claxton, του οποίου οι φωτογραφίες απέδωσαν πιστά την ατμόσφαιρα της τζαζ. Σημαντικοί καλλιτέχνες της τζαζ, φωτογράφοι και ηθοποιοί αφηγούνται τις αναμνήσεις τους από τον Claxton, παράλληλα με μια δραματοποιημένη αναπαράσταση της ζωής του φωτογράφου.

20:00
Τα Kουρέλια Tραγουδάνε Aκόμα
του Νίκου Νικολαΐδη (1979, 110')
Το ρέκβιεμ των ηρώων μιας χαμένης γενιάς, αυτής του '50, ξετυλίγεται μπρος στα μάτια μας με μουσικές που σημάδεψαν την εποχή τους. Και η επανάσταση; Αυτή μάλλον δεν θα συμβεί...

22:00
Born To Lose (The Last Rock 'n' Roll Movie)
του Lech Kowalski (2000, 125')
Το φιλμ καταγράφει το μύθο και τη σκοτεινή πραγματικότητα γύρω από τον Johnny Thunders, διατρέχοντας ένα πλούσιο υλικό μεγάλο μέρος του οποίου δεν έχει κυκλοφορήσει πριν. Σεκάνς από ζωντανές εμφανίσεις και μαρτυρίες ανθρώπων που μιλούν για τον καλλιτέχνη. Μερικές από τις σκηνές που περιέχονται, γυρίστηκαν για το Gringo, το ημιτελές φιλμ του σκηνοθέτη στο οποίο επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει ο Thunders.

01:00
Don't Knock The Rock
του Fred F. Sears (1956, 84')
Ο rock 'n' roller Arnie Haynes επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου οι έφηβοι τον υποδέχονται σαν ήρωα. Ο Δήμαρχος και άλλοι σκεπτικιστές κάτοικοι της πόλης ωστόσο, απαγορεύουν τις εμφανίσεις του, με τη δικαιολογία πως η μουσική του πρόκειται να βλάψει τα "χρηστά ήθη" των νέων της περιοχής. Με τη βοήθεια του DJ Alan Freed και άλλων φίλων καλλιτεχνών όμως, ο Arnie πείθει πως το rock 'n' roll δεν κρύβει κανέναν απολύτως κίνδυνο. Αξίζει να σημειωθούν οι εξαιρετικές μεταξύ άλλων εμφανίσεις των Bill Haley and the Comets, Little Richard και άλλων.

Riot On Sunset Strip του Arthur Dreifuss (1967, 85')
Τα πόστερ της εποχής ούρλιαζαν "Η ταινία-σοκ της γενιάς μας!", όταν το φιλμ πρωτοκυκλοφόρησε στις ΗΠΑ. Η Mimsy Farmer, στο ρόλο της κόρης ενός αστυνομικού, "παρασύρεται" από κακές παρέες, σ αυτό το κλασικό σίξτις ηθογράφημα, ενώ οι Standells τραγουδούν: "It just doesn't seem fair, to bug ya 'cuz you got long hair..."



Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films
Ημέρα 3


Τρίτη ημέρα για το 1ο Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films στο Gagarin 205. Τετρακόσιες θέσεις καθημένων, άλλες τόσες ορθίων και τα μπαρ σε πλήρη λειτουργία, μας περιμένουν από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για ένα μαραθώνιο ταινιών που δύσκολα θα δούμε συγκεντρωμένες οπουδήποτε αλλού, μουσικής, ζωντανών εμφανίσεων, συζητήσεων και πάρτυ!

Το πρόγραμμα της Κυριακής 3 Νοεμβρίου, έχει ως εξής:

14:00
Μικρού Μήκους που διαρκούν για πάντα!

Pull My Daisy των Robert Frank & Alfred Leslie (1958, 28')Ο Μίλο είναι σιδηροδρομικός υπάλληλος και η γυναίκα του ζωγράφος. Η παρέα τους αποτελείται από ποιητές με τους οποίους περνούν αρκετές ώρες στο σπίτι. Οταν το ζευγάρι δέχεται επίσκεψη από ένα θείο-επίσκοπο, επιθυμεί οι φίλοι τους να συμπεριφερθούν ανάλογα. Οι ποιητές ωστόσο είναι πάντα ποιητές. Ενα Beat μανιφέστο - κλασικό του είδους που για χρόνια, λανθασμένα θεωρούνταν προϊόν αυτοσχεδιασμού.

Scorpio Rising του Kenneth Anger (1964, 31')
Ο Anger εδώ, επιχειρεί μια τομή στον κινηματογραφικό συμβολισμό, διαπραγματευόμενος την ιστορία μιας παρέας ομοφυλόφιλων μοτοσυκλετιστών της δεκαετίας του '60. Μια πραγματικά cult ταίνια που άσκησε σημαντική επιρροή σε μια ολόκληρη γενιά σύγχρονων κινηματοραφιστών.

Clash on Broadway του Don Letts (1982, 25')
Η ευκαιρία να δει κανείς το Πανκ όπως συνέβη. Μια ταινία μικρού μήκους που αφορά στις 17 συναυλίες των Clash στο Μπροντγουέη της Νέας Υόρκης. Ο Letts ακολουθούσε τη μπάντα με την κάμερα του από το ξεκίνημα της. Τα 25 αυτά λεπτά ανέκδοτου υλικού της θρυλικής ταινίας μπορούν να θεωρηθούν πρόδρομος της κινηματογραφημένης ρετροσπεκτίβας του 2000 για τους Clash, με τίτλο Westway to the World.

Broken English: Three Songs by Marianne Faithfull του Derek Jarman (1980, 13')
Εμπιστευτείτε τον τίτλο και παρακολουθήστε την Marianne Faithfull να τραγουδά τα, Broken English, Witches song και the Ballad of Lucy Jordan. Τρία μικρού μήκους του Derek Jarman που προσδιορίζουν μια ιδιαίτερη και έντονη στιγμή, στα χρονικά της βρετανικής αβάντγκάρντ.

16:00
The Last Waltz
του Martin Scorsese (1978, 117')
Το 1976 πραγματοποιείται η τελευταία συναυλία του θρυλικού συγκροτήματος The Band. Θέλοντας να πουν το αντίο τους με τον πιο θεαματικό τρόπο προσκαλούν πολλούς καλλιτέχνες για να τους πλαισιώσουν στη σκηνή. Ετσι, Bob Dylan, Dr. John, Neil Diamond, Eric Clapton, Emmylou Harris, Joni Mitchell, Van Morrison, Muddy Waters, Keith Richards, Ron Wood, Neil Young, Ringo Starr, Paul Butterfield, Ronnie Hawkins και Staples συναντιούνται όλοι μαζί σε μια μοναδική συναυλία. Ο Martin Scorsese, πρώην συγκάτοικος του Robbie Robertson, προσλαμβάνει μερικούς από τους καλύτερους κινηματογραφιστές, όπως τους Michael Chapman, Vilmos Zsigmond, και Laszlo Kovacs για να γυρίσει 'μια ταινία που θα αιχμαλωτίσει με δυναμικό τρόπο, τον ιδρώτα και την ενέργεια του live'. Το The Last Waltz είναι μια απολύτως κλασική ταινία, που καλό είναι να παρακολουθήσουν ακόμη και οι μη μυημένοι στο είδος.

18:30
Teenage Kicks: The Story of The Undertones
του Tom Collins (2001, 72')
Οι πρώτες μέρες και η επιτυχημένη πορεία των Undertones. Το ντοκυμαντέρ περιλαμβάνει κομμάτια από αξέχαστες συναυλίες και τηλεοπτικές εμφανίσεις του γκρουπ, διατρέχοντας ολόκληρη την καριέρα του. Ο Collins κινηματογραφεί το επαναστατικό ταμπεραμέντο και τον παλμό της μουσικής των Undertones.

20:00
Chico and The People του Lech Kowalski (1992, 19')
Ντοκυμαντέρ για τον street μουσικό Chico Freeman, την τζαζ μπάντα του στο Tompkins Square Park της Νέας Υόρκης, και την κοινότητα των αφοσιωμένων θαυμαστών τους.

Rock Soup του Lech Kowalski (1991, 81')Το Rock Soup παρακολουθεί τους άστεγους του Tompkins Square Park και τον αγώνα τους ενάντια στην πρόθεση του Δήμου της πόλης να κλείσει το κέντρο σίτισης τους (soup kitchen). Η ταινία διακρίθηκε με το Golden Gate Award στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Φρανσίσκο το 1992.

22:00
Kurt and Courtney
του Nick Broomfield (1998, 95')
Μετά το θάνατο του Kurt Cobain λέγονται πολλά. Ενα κινηματογραφικό συνεργείο φτάνει στο Σιάτλ για να γυρίσει ένα ντοκυμαντέρ. Ο σκηνοθέτης Nick Broomfield έχει να πει πολλά - με πολλούς...

01:00
Wild Guitar
του Ray Dennis Steckler (1962, 87')
Ενας άξεστος, άγνωστος μουσικός φτάνει στο Λος Αντζελες και εμφανίζεται σε μια τηλεοπτική εκπομπή για νέα ταλέντα. Γίνεται αστέρι σε μια βραδιά, όμως ο θρίαμβος του καταλήγει σύντομα σε τραγωδία, όταν πέφτει θύμα εκμετάλλευσης και απάτης του ατζέντη του...



Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films
Ημέρα 4


Τέταρτη ημέρα για το 1ο Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films στο Gagarin 205. Τετρακόσιες θέσεις καθημένων, άλλες τόσες ορθίων και τα μπαρ σε πλήρη λειτουργία, μας περιμένουν από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για ένα μαραθώνιο ταινιών που δύσκολα θα δούμε συγκεντρωμένες οπουδήποτε αλλού, μουσικής, ζωντανών εμφανίσεων, συζητήσεων και πάρτυ!

Το πρόγραμμα της Δευτέρας 4 Νοεμβρίου, έχει ως εξής:

17:00
Θα το φας το κεφάλι σου Τατιάνα (Pida huivista kiinni, Tatjana)
του Aki Kaurismaki (1994, 65')
Από το πιό αγέλαστο χιουμορίστα του κινηματογράφου, μια έξυπνη εικόνα αληθινού ρομαντισμού. Ο Valto και ο Reino είναι δύο τυπικοί Φινλανδοί, 'σκληρά καρύδια' κι οι δύο τους, που περιπλανώνται με μόνους συντρόφους τους το αλκοόλ και την ιδιότυπη συμπεριφορά τους. Συναντούν δύο γυναίκες, μια Ρωσίδα και μια Εσθονή, που είναι μεν φιλικές και 'πρόθυμες', ωστόσο δεν μιλούν λέξη φινλανδικά. Ανίκανοι να επικοινωνήσουν με λέξεις και την παραμικρότερη επιθυμία τους, οι δύο φαλλοκράτες μαραζώνουν. Ενα εξαιρετικό road movie που αποδεικνύει πως η σιωπή μπορεί να είναι πιό οδυνηρή, αλλά και πιό αστεία, από όλες τις λέξεις του κόσμου.

18:30
If I Should Fall From Grace: The Shane MacGowan Story
της Sarah Share (2001, 93')
Διάσημος για τα εκπληκτικό του χάρισμα να γράφει τραγούδια και να λέει ιστορίες, καθώς επίσης και για την τεράστια τάση του στην αυτοκαταστροφή, ο Shane McGowan οδήγησε τους Pogues στη δόξα, στις αρχές της δεκαετίας του '80, συνδυάζοντας παραδοσιακά ιρλανδικά οργάνα και 'τσουχτερούς' στίχους, σε άλμπουμ όπως τα Rum Sodomy & The Lash και If I Should Fall From Grace With God. Γεμάτο από συνεντεύξεις των φίλων, της οικογένειας, των θαυμαστών -και ο Nick Cave ανάμεσα τους- αλλά και του ίδιου του McGowan (που 'ξεφεύγει' πού-και-πού-παραμένει ωστόσο γοητευτικός), το φιλμ αυτό είναι ένα δυνατό, ειλικρινές-μα διόλου απολογητικό πορτρέτο ενός από τους πιο αμφισβητούμενους μουσικούς της Ιρλανδίας.

20:00
The Miles Davis Story
του Mike Dibb (2001, 124')
Υπάρχει πιό εμβληματική μορφή στην τζαζ του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα από το Miles Davis; Υπάρχει άραγε πιο αντιφατικός και μοναδικός από αυτόν; Ο Mike Dibb επιστρατεύει ένα τεράστιο αριθμό από ανθρώπους (φίλους, συγγενείς και μουσικούς), αλλά και τον ίδιο τον καλλιτέχνη, προκειμένου να πάρει απάντηση σ αυτά και σε άλλα ερωτήματα. Η ιστορία ξετυλίγεται και το φιλμ μας προσκαλεί να είμαστε εμείς αυτοί που θα κρίνουμε...

22:30
Don't Look Back
του D. A. Pennebaker (1967, 96')
Πορτρέτο του νεαρού Bob Dylan. Την άνοιξη, του 1965, ο Dylan περνά τρεις εβδομάδες στην Αγγλία. Η κάμερα του Pennebaker τον ακολουθεί όπου κι αν βρίσκεται: στο αεροδρόμιο, στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, στις κουβέντες, στη συναυλία. Είναι η περίοδος που ο Dylan δοκιμάζει να περάσει από την ακουστική στην ηλεκτρική φόρμα, μια μετάβαση που δεν επιδοκιμάζουν όλοι του οι θαυμαστές-συμπεριλαμβανομένης και της Joan Baez. O Dylan ωστόσο παραμένει εύθυμος και αινιγματικός...

00:30:
D.O.A.
του Lech Kowalski (1981, 90') (E)
Ενα αυθάδικο ντοκιμαντέρ για το πανκ (στη σκηνή και στο παρασκήνιο) που επικεντρώνεται στην περιοδεία των Sex Pistols στις ΗΠΑ, το 1978. Ανάμεσα στις πολλές ενδιαφέρουσες σεκάνς, απολαμβάνουμε γκρουπ όπως οι Dead Boys, οι Generation X (επί Billy Idol), οι Rich Kids, οι X-Ray Specs και οι Sham 69, καθώς και μουσικές από τους Clash, τον Iggy Pop και τον Augustus Pablo. Η ταινία περιλαμβάνει την περίφημη συνέντευξη του Sid και της Nancy στο κρεβάτι.



Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films
Ημέρα 5


Πέμπτη ημέρα για το 1ο Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films στο Gagarin 205. Τετρακόσιες θέσεις καθημένων, άλλες τόσες ορθίων και τα μπαρ σε πλήρη λειτουργία, μας περιμένουν από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για ένα μαραθώνιο ταινιών που δύσκολα θα δούμε συγκεντρωμένες οπουδήποτε αλλού, μουσικής, ζωντανών εμφανίσεων, συζητήσεων και πάρτυ!

Το πρόγραμμα της Τρίτης 5 Νοεμβρίου, έχει ως εξής:

16:00
The Residents
του Icky Flix (2001, 100')
Παρακολουθήστε τους πρωτοποριακούς Residents σε αυτήν την εξαιρετική συλλογή παλιού και νέου υλικού τους, συμπεριλαμβανομένων των επαναστατικών μουσικών βίντεο που χαρακτηρίζονται από καταπληκτικά και ιδιότυπα visuals. Το φιλμ περιλαμβάνει πάνω από μια ώρα κλασικών βίντεο του γκρουπ, μισή ώρα νέων animations από τον Jim Ludtke, καθώς και το Man's World του James Brown, μια 17λεπτη έκδοση από το Vileness Fats.

18:00
Einsturzende Neubauten: Hor mit Schmerzen (Hear / Listen With Pain)
των Birgit Herdlitscke & Christian Beetz (2001, 57')
Το φιλμ καλύπτει την 20ετή πορεία της γερμανικής αβάντγκάρντ μπάντας Einstuerzende Neubauten. Περιέχει υλικό για το Βερολίνο του Τοίχους και το πανκ κίνημα του, το ξεκίνημα του γκρουπ, τις συναυλίες του στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, καθώς επίσης και τις πιο πρόσφατες συνεντεύξεις των μελών του. Επιπλέον, τα σχόλια του στενού τους φίλου Nick Cave δίνουν μια ολοκληρωμένη εικόνα του ρόλου που έπαιξαν με τη δουλειά τους, στη διεθνή μουσική σκηνή.

19:30
On Hitler's Highway
του Lech Kowalski (2001, 90')
Τριάντα χρόνια μετά από την εμφάνισή του, ως η σύγχρονη αμερικανική underground απάντηση στον Werner Herzog, ο Kowalski δουλεύει πάνω σε μια σκοτεινή τριλογία με γενικό τίτλο The Wild Wild East. Η ταινία, που αποτελεί το δεύτερο μέρος της τριλογίας, είναι ένα δραματοποιημένο ντοκυμαντέρ που αγγίζει το road trip και παρακολουθεί τα ιμπεριαλιστικά βήματα του τρίτου Ράιχ προς την ανατολική Ευρώπη.

Boot Factory του Lech Kowalski (2000, 88')'
Φανταστείτε εάν οι Sex Pistols έφτιαχναν μπότες αντί για μουσική', λέει ο σκηνοθέτης. Η ταινία του, αφορά τους υποδηματοποιούς της Κρακοβίας που διευθύνουν τις 'επιχειρήσεις' τους σαν πανκ rockers, ζώντας με τους δικούς τους κανόνες και κατασκευάζοντας χειροποίητες μπότες. Αγωνίζονται να κρατήσουν ζωντανές τις μικρές τους επιχειρήσεις παραπαίοντας μεταξύ ξέφρενων πάρτυ, γάμων που καταρρέουν και σκληρών ναρκωτικών. Η ταινία, που αποτελεί το πρώτο μέρος της τριλογίας-σε-εξέλιξη του Kowalski, με τίτλο The Wild Wild East, καταγράφει διεξοδικά τη συνεχή υπόγεια ένταση που καθορίζει τη ζωή τους και τη διέξοδο που βρίσκουν στη μουσική.

23:00
Plaster Caster
της Jessica Villines (2002, 97')
Το Plaster Caster είναι ένα πορτρέτο-ντοκυμαντέρ της θρυλικής πλέον καλλιτέχνη και groupie, Cynthia Plaster Caster, που έγινε διάσημη φτιάχνοντας εκμαγεία από τα πέη διάφορων αστεριών της ροκ, συμπεριλαμβανομένου του Jimi Hendrix. Η ταινία εξερευνά πώς η Cynthia προχώρησε στη μοναδική αναζήτησή της, ακολουθεί τις διακυμάνσεις-μεταπτώσεις που χαρακτήρισαν τη σειρά από 'καλουπώματα' ενός ντροπαλού κιθαρίστα από τη μία και ενός εξωστρεφούς glam rocker από την άλλη, και φτάνει ως την πρώτη ατομική της έκθεση στη Νέα Υόρκη. Το φιλμ περιλαμβάνει συνεντεύξεις των Noel Redding (The Jimi Hendrix Experience), Jello Biafra (The Dead Kennedys), Eric Burdon (The Animals), Pete Shelley (The Buzzcocks), Jon Langford (Mekkons), Wayne Kramer (MC-5), Paul Barker (Ministry), και της συγγραφέως-δημοσιογράφου Camille Paglia. Ο καλλιτέχνης Ed Paschke αναρωτιέται: είναι στ αλήθεια τέχνη;

01:00
Richard Kern Shorts

Ενα μίνι-αφιέρωμα στις ταινίες μικρού μήκους του σκηνοθέτη Richard Kern




Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films
Ημέρα 6


Εκτη και τελευταία ημέρα για το 1ο Gimme Shelter Film Festival - Music in the Films στο Gagarin 205. Τετρακόσιες θέσεις καθημένων, άλλες τόσες ορθίων και τα μπαρ σε πλήρη λειτουργία, μας περιμένουν από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες για ένα μαραθώνιο ταινιών που δύσκολα θα δούμε συγκεντρωμένες οπουδήποτε αλλού, μουσικής, ζωντανών εμφανίσεων, συζητήσεων και πάρτυ!

Το πρόγραμμα της Τετάρτης 6 Νοεμβρίου, έχει ως εξής:

16:00
My generation
της Barbara Kopple (2000, 104') (Ε)
Μια ενδιαφέρουσα ματιά για τον εκφυλισμό του Woodstock. Παρακολουθήστε την πορεία του, από τα φιλειρηνικά κίνητρα του '69 ως την εμπορευματοποίηση και τη βία που ακολούθησαν.

18:00
Born To Lose (The Last Rock 'n' Roll Movie)
του Lech Kowalski (2000, 125') (E)
Το φιλμ καταγράφει το μύθο και τη σκοτεινή πραγματικότητα γύρω από τον Johnny Thunders, διατρέχοντας ένα πλούσιο υλικό μεγάλο μέρος του οποίου δεν έχει κυκλοφορήσει πριν. Σεκάνς από ζωντανές εμφανίσεις και μαρτυρίες ανθρώπων που μιλούν για τον καλλιτέχνη. Μερικές από τις σκηνές που περιέχονται, γυρίστηκαν για το Gringo, το ημιτελές φιλμ του σκηνοθέτη στο οποίο επρόκειτο να πρωταγωνιστήσει ο Thunders.

20:30
Kurt and Courtney
του Nick Broomfield (1998, 95') (E)
Μετά το θάνατο του Kurt Cobain λέγονται πολλά. Ενα κινηματογραφικό συνεργείο φτάνει στο Σιάτλ για να γυρίσει ένα ντοκυμαντέρ. Ο σκηνοθέτης Nick Broomfield έχει να πει πολλά - με πολλούς...

22:30
Τελετή Λήξης
Hey is Dee Dee Home?
(Κόπια Εργασίας) του Lech Kowalski(2002, 62')
Μια σκοτεινή, σε βάθος μελέτη χαρακτήρα του Dee Dee Ramone, του αδιαφιλονίκητου King of the Road. Παρακολουθήστε τις ομολογίες των Ramones, των Heartbreakers και του ίδιου του Dee Dee.

Την τελετή λήξης ακολουθεί Wrap Party!



PRESS



RAINDANCE FILM MAGAZINE
GΙMME SHELTER VOL ll

RAINDANCE WAS DELIGHTED WHEN GIMME SHELTER ASKED US
TO HELP PROGRAMME THEIR SECOND FESTIVAL IN ATHENS.

I hadn’t been to Athens since the late ’70s. At that time my mother worked for a Greek shipping company and my sister and I were left to go feral around the streets of Plaka while Mama hung out with our uncles Alex, Panos, Dmitris, Constantinos and Spiros. I remember one night we snuck into a packed late-night open-air screening of Sam Peckinpah’s The Wild Bunch and were mesmerised by the gore on screen.

We had never seen so much blood. So it was a bit of a thrill to come back here for the second coming of Gimme Shelter, a Rock &
Roll film festival organised by Astra’s Nicholas Triandafyllidis, himself a director and music promoter. We’d first met at Raindance in 2001 when
his Screamin’ Jay Hawkins: I Put a Spell on Me sold out within hours of the tickets going on sale. If you didn’t get to see it then I recommend
hunting it down on the Internet as it is the funniest, most tender music film you will ever see.

The festival is housed at Gagarin 205, a live music space which has seen the likes of Coil, Television, Morrissey and Chumbawamba grace
its stage. The really great thing about the space is that five Euros gets you into a cool screening where you can smoke and drink throughout.
to introduce Gagarin 205 as an alternative cinema, beyond both the traditional commercial exploitation system and the patterned, multiplex
framework. As independent filmmakers, we must totally reconsider not only the way we shall make our films, but also the way we shall screen
them. This self-made, self-sponsored and 100% independent festival may provide an answer.

Soon after we arrive we drop off the prints with head of production Maria Karagiannaki. We stay on for the gig that night and Yumiko and I
are stinking drunk by the time we make it back to the hotel. Fortunately the first screening the next day, Tuxedomoon: No Tears, directed by Nicholas is the perfect hangover film so we start
drinking all over again. Next up is Mika Kaurismäki’s Moro No Brasil
(2002) followed by this year’s director in residence Alejandro Jodorowsky’s classic El Topo (1970).

Lech ‘Born Loser’ Kowalski was director in residence at the first Gimme Shelter. Most of his films had never before been screened in Greece but Jodorowsky has a huge cult following here and his screenings that include Santa Sangre (1989), Fando Y Lis (1967) and Rainbow Thief (1990) are packed to the rafters. Next day something amazing happens. More than 150 people show up for an afternoon screening of Luis Fernandez de la Reguera’s Rockets Redglare (2003). The crowd picks up on Rockets’ vibe, breathing to his rhythm. Many are visibly moved by the gut-wrenching misery and gut-busting humour of his stories.

Next up is Alex Chandon’s Cradle of Fear (2001) – cute goth chicks and plenty of vampire gore. There’s quite a large crowd but we miss it as we have to go and get something to eat. Later is a double-bill of Scott Treleaven’s The Salivation Army (2002) and Captain Zip’s Super - 8 Trip and an a sympathetic mixed fetish crowd turn up to these and to the next night’s screening of Dick Jewell’s Kinky Gerlinky (2002).

I have to get back to Blighty before the Cinematic Orchestra’s Man With A Movie Camera (2002) and the closing night screening of Mike Decay’s Psycobilly: A Cancer on Rock & Roll (2003). While I’m waiting in the office for a cab, an announcement about Psychobilly is broadcast by the radio station Rock FM. Later on the plane I'm flicking through the Herald Tribune and there’s a news item about it and I
get so excited that I start drinking again.

Says Nicholas ‘The last thing we had in mind was to make another venue. What we wished for was a creative asylum against the mainstream, that would reconcile our two great loves – music and cinema. Gimme Shelter is exactly this. And I must confess my strong excitement that, at long last my wildest dream of many years is coming
true. I have experienced in depth this painful adventure called distribution. Thus we now wish. At one in the morning is the opening party with Steven Grasse’s Bikini Bandits Experience (2002). Nicholas introduces Raindance to the crowd and says such nice things about us, which press officer Tina Pappas translates for me, that I find my face reddening. I realise that I’m drunk again as I incoherentlty introduce the film but the mixed, hip crowd is very kind and they roar with laughter throughout the screening.

Gimme Shelter has been a treat, a truly great and popular independent film festival. Athens is pretty different to how it was twenty-five years
ago – you can’t walk inside the Parthenon any more, and there’s now a cheap, clean, spacious metro system in place for the (locally  npopular)
Olympics later this year. Some things remain the same though – people still flock in their hundreds to see a great film.

Top Stills from the Greek Cult Film Festival Third row from left: A packed screening for Bikini Bandits at Gimme Shelter opening
night; perennial favourite Rockets Redglare makes his Athens debut; more culture on offer in Athens Bottom left Gagarin 205.
Middle right The Astra team – Maria Karagiannaki, Tina Pappas, Noula Gkioumousgkiertani and Nicholas Triandafyllidis Bottom
right Gimme Shelter Bikini Bandits posters in the record stores.




ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ «GΙΜΜΕ SΗΕLΤΕR»...

Το σινεμά παίρνει την... κιθάρα του
Ροκ εν ρολ σινεμά; Ναι, αν ροκ είναι η ματιά του σκηνοθέτη

Η κάμερα μεταμορφώνεται σε ηλεκτρική κιθάρα και κάνει σαματά... σαν να παίζουν οι Clash στον Μπρόντγουεϊ. Ακόμη καλύτερα, οι Clash στο Καλλιμάρμαρο. Είναι η εβδομάδα του Στίβεν Σπίλμπεργκ και του Λεχ Κοβάλσκι. Του Τομ Κρουζ και του Τζόνι Θάντερς. Κατά ένα περίεργο - ροκ εν ρολ - τρόπο και οι δύο δικαιώθηκαν. Πάμε υπόγεια...

Αν υπάρχει ροκ σινεμά, τότε ο Λεχ Κοβάλσκι είναι ο ενορχηστρωτής του. Ο κόσμος προχθές στο Gagarin Club, που παρουσιάζει το 1ο Gimme Shelter Film Festival, υποδέχτηκε τον Αμερικανό σκηνοθέτη με γενναίο χειροκρότημα. Εκείνος ευγενικά ευχαρίστησε το κοινό. Η ατμόσφαιρα ήταν ακόμη φορτισμένη από την ταινία.

Επί της οθόνης... Το Born To Lose, The Last Rock'n Roll Movie. Ο τελευταίος ροκ εν ρολ θρύλος. Ο Τζόνι Θάντερς, στη σύντομη ζωή του, ενσάρκωσε το ακραίο ροκ, το πήγε βόλτα στα αδιέξοδα του κόσμου και το άφησε να σβήσει σε μια πυρκαγιά. Η κάμερα του Κοβάλσκι τον ακολουθεί στη σκηνή, την ώρα που στέλνει τη μουσική του στα ύψη, τη στιγμή που παραπατάει και χάνει τον έλεγχο.

Στην αίθουσα... του Gagarin, που ειδικά γι' αυτές τις ημέρες του φεστιβάλ έχει γίνει σινεμά, ο κόσμος παρακολουθεί με αφοσίωση. Κάπου κάπου ανάβουν τσιγάρα - είναι μια... κινηματογραφική συναυλία! - ή ανανεώνουν τα ποτά τους στα μπαρ. Σιγά σιγά για να ακούγονται όσοι μιλάνε στο πανί.

Κύριε σκηνοθέτη... - ρωτούν τον Κοβάλσκι μετά το τέλος της ταινίας, όταν ο Νίκος Τριανταφυλλίδης τον συστήνει στο κοινό - «γιατί μιλάνε όλοι, αλλά δεν αφήσατε τον Θάντερς να πει κάτι;»... «Γιατί έχω μια θεωρία» - είπε ο σκηνοθέτης του «DOA» μεταξύ άλλων - «οι μουσικοί του ροκ εν ρολ δεν τα καταφέρνουν συχνά όταν πρόκειται να μιλήσουν για εκείνους και την τέχνη τους. Έτσι και με τον Θάντερς. Θεώρησα ότι ήταν καλύτερα να αφήσω τον Τζόνι να παίξει μουσική».

Τι σκότωσε τον Τζόνι; ρώτησαν μετά. Τρία πράγματα, είπε ο σκηνοθέτης. Ο Τζόνι ήταν κουρασμένος, ήταν άρρωστος και έπαιρνε ναρκωτικά.

Και τι είναι ροκ σινεμά εντέλει; Ο Λεχ Κοβάλσκι πιστεύει ότι αρκεί να σε εμπνέει το θέμα. Μπορεί η ταινία σου να μιλάει για τη ζωή των ανθρακωρύχων αλλά να είναι πιο ροκ από τους Generation Χ την ώρα που ρίχνουν λάδι στη φωτιά. Ροκ είναι, ας πούμε, με τον δικό του τρόπο ο ?κι Καουρισμάκι. Οι φαν του στα μέρη μας αυξάνονται ραγδαία. Και αυτό το έχει φροντίσει το Gimme Shelter.

Λίγο νωρίτερα... ο Σκρίμιν Τζέι Χόκινς από τα βάθη των δικών του μπλουζ. Έτσι όπως άφησε την κάμερα του Τριανταφυλλίδη να τον ακολουθήσει, έτσι όπως άνοιξε την καρδιά του στον Έλληνα κινηματογραφιστή, έτσι όπως ο μεγάλος Τζέι Χόκινς διάλεξε να τον θυμάται ο κόσμος. Και να θυμάται ο κόσμος ότι του άρεσε η όπερα.
Η όπερα... μάλιστα. Η όπερα έχει γοητεύσει τον ροκ εν ρολ μίστερ Κοβάλσκι. Που ζει τα τελευταία χρόνια στο Παρίσι «γιατί κουράστηκε από την Αμερική» και τα επόμενα κινηματογραφικά του βήματα τον οδηγούν ακόμη πιο κοντά μας. Το Gimme Shelter ήταν το πρώτο φεστιβάλ που παρουσίασε συνολικά δουλειά του.

Ανάμεσα στις ταινίες, μουσική και αυξημένη κίνηση στα μπαρ. Ένα φεστιβάλ εναλλακτικού τύπου, εξάλλου, χρειάζεται οπωσδήποτε και τον ντιτζέι του, ανεξάρτητα αν έχει τόση μουσική στην οθόνη. Τα καλύτερα... σίγουρα η «διαφορετική» ματιά στα έργα και τις ημέρες του απίστευτου κ. Dee Dee Ramone, με την ταινία του Κοβάλσκι Hey Is Dee Dee Home; Την βλέπουμε και αύριο (22.30) σε κόπια εργασίας, λίγο πριν από το πάρτι της αυλαίας.

Πόσες είναι τελικά; Τριάντα πέντε ταινίες και αφιερώματα. Που με τον έναν ή άλλο τρόπο συνδέονται με τη μουσική. Η μουσική είναι σινεμά και το αντίστροφο. Αν δεν είναι ροκ ο σκηνοθέτης, θα είναι το κοινό.

INFO
Στo 1o Gimme Shelter Film Festival προβάλλονται σήμερα οι ταινίες Icky Flix με τους Residents (4 μ.μ.), Einsturzende Neubauten: Listen With Pain (6 μ.μ.), Lech Kowalski: On Hitlers Highway και Boot Factory (7.30 μ.μ.), Plaster Caster με Τζέλο Μπιάφρα (11 μ.μ.) και Richard Kern Shorts (1 το πρωί). Και αύριο My Generation (4 μ.μ.), Born To Lose (6 μ.μ.), Kurt and Courtney (8.30 μ.μ.) και Hey Is Dee Dee Home? (10.30 μ.μ.). Στο Gagarin Κλαμπ (Λιοσίων 205, τηλ. 210-8547602).

ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΚΟΥΛΗ
ΤΑ ΝΕΑ, 05/11/2002



«Υπόγειες» ροκ ιστορίες στη μεγάλη οθόνη

Η αυλαία αυτή τη φορά στο «Gagarin 205» δεν θα αποκαλύψει τη σκηνή για τις κιθάρες, αλλά τη μεγάλη οθόνη, όπου ροκ κινηματογραφικές ιστορίες θα εξελιχθούν στα μάτια του κοινού του πρώτου Gimme Shelter Film Festival από την 1η μέχρι τις 6 Νοεμβρίου.

Μουσική στις ταινίες είναι ο άξονας των προβολών, με πρωταγωνιστές χαρακτήρες του ροκ και όχι μόνο, μέσα από 32 φιλμ που σπάνια (έως ποτέ) βλέπουμε στις αίθουσες. Από το μεσημέρι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες οι θεατές θα βλέπουν σινεμά στο «Gagarin», τα μπαρ θα δουλεύουν φουλ τάιμ, ενώ τον μαραθώνιο των ταινιών θα διασκεδάζουν πάρτι και συναυλίες - οι Electrolane θα παίξουν ειδικό σετ για την περίσταση.

Ο Λεχ Κοβάλσκι με το φανατικό κοινό των «ψαγμένων» σινεφίλ είναι το κεντρικό πρόσωπο του φεστιβάλ, με ένα αφιέρωμα στο έργο του και την απονομή του Βραβείου Ανεξαρτησίας (Maverick Award) που θα παραλάβει ο ίδιος από τα χέρια του Νίκου Τριανταφυλλίδη, εμπνευστή του Gimme Shelter. Ο Κοβάλσκι κινηματογράφησε το ροκ εν ρολ στις πιο ακραίες του στιγμές. Κλασικές ταινίες του, το «Born To Lose: The Last Rock 'n Roll Movie» για τον θρυλικό Τζόνι Θάντερς, το «Boot Factory», το «Hey, Is Dee Dee Ramone Home».

Ένα πολυσυζητημένο φιλμ, που προκάλεσε αντιδράσεις στους κύκλους των φαν των Nirvana και της μεγάλης κοινότητας του «γκραντζ», το «Kurt and Courtney» για τη σχέση του Κερτ Κομπέιν και της συζύγου του, κ. Λαβ, για το οποίο ο σκηνοθέτης του Νικ Μπρούμφιλντ δέχτηκε πυρά, είναι και αυτό στο πρόγραμμα του φεστιβάλ. Όπως και το «Don't Look Back» του Ντ. Α. Πενεμπέικερ, το «My Generation» όπου εμφανίζονται οι Who, o ?λεν Γκίνσμπεργκ, ο Τζο Κόκερ κ.ά., το «The Myth», που εξετάζει το φαινόμενο των φαν που ακολουθούν πιστά το συγκρότημά τους από πόλη σε πόλη.

To «If Ι Should fall from Grace» αφηγείται την ιστορία τουΣέιν ΜακΓκάουαν, φωνής των Pogues. Το «Miles Davis Story» έχει άφθονο υλικό από τις συναυλίες του μεγάλου τζαζίστα και σχόλια από πολλές προσωπικότητες της τζαζ, αλλά και της προσωπικής του ζωής. Το «Pull My Daisy» θα συγκινήσει όλους εκείνους τους ρομαντικούς που εμπνέονται ακόμη από την beat generation.

Στο πρόγραμμα του Gimme Shelter που οι σινεφίλ θα απολαύσουν με ποτό και τσιγάρο αν προτιμούν στην αίθουσα, είναι και η ταινία του ?κι Καουρισμάκι «Θα το φας το κεφάλι σου Τατιάνα», τα «Κουρέλια τραγουδάνε ακόμη» του Νίκου Νικολαΐδη και τo «Screamin' Jay Hawkins-Ι Put Α spell On You» του Νίκου Τριανταφυλλίδη, που έχει μάλιστα βραβευτεί ήδη σε φεστιβάλ στην Ευρώπη και την Αμερική, όπου έχει προβληθεί η ταινία.

INFO
Στο Gimme Shelter Festival, θα προβληθούν 32 ταινίες από την 1η ώς τις 6 Νοεμβρίου, στο «Gagarin», Λιοσίων 205. τηλ. 010-8547.600.

ΜΑΡΙΑ ΜΑΡΚΟΥΛΗ
ΤΑ ΝΕΑ , 30/10/2002