Επειδή η σχέση του σινεφίλ με τις cult παραγωγές, είναι μια σχέση έρωτα, ο πολυχώρος Gagarin στη Λιοσίων 205 φέρνει για τρίτη  χρονιά κοντά μας έναν εναλλακτικό άγιο Βαλεντίνο. Ξεκινώντας την Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου και μέχρι τη Δευτέρα 13, η ομάδα του Gagarin  υπό την μπαγκέτα του καλλιτεχνικού διευθυντή-σκηνοθέτη Νίκου Τριανταφυλλίδη διοργανώνει (ταρατατζούμ-ταρατατζούμ) το 3ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού κινηματογράφου!  Οι αξέχαστες βραδιές γέλιου και άκρατου θαυμασμού προς τους ακρογωνιαίους λίθους του οικοδομήματος που ακούει στο όνομα ελληνικός κινηματογράφος, τα παραπεταμένα αυτά παιδιά του βίντεο που έθρεψαν γενιές ταινιόφιλων για χρόνια, έρχονται φέτος να επαναληφθούν.

Με τιμώμενο πρόσωπο το ανυπέρβλητο σύμβολο του σεξ, ΚΩΣΤΑ ΓΚΟΥΣΓΚΟΥΝΗ, το φεστιβάλ φτάνει πλεόν στο αποκορύφωμα της λάμψης του με τη βράβευση του πιο cult ήρωα όλων των εποχών ανήμερα του εορτασμού του Αγίου Βαλεντίνου.  Ο ανυπέρβλητος, θρυλικός Γκουσγκούνης θα βρεθεί στην σκηνή του Gagarin 205 για να παραλάβει από το σκηνοθέτη και επιστήθιο φίλο του Νίκο Τριανταφυλλίδη το μεγάλο βραβείο του φεστιβάλ σε μια ιστορική βραδιά!Από το πρόγραμμα δε λείπουν οι προβολές ταινιών έκπληξη,(οι μυημένοι ξέρουν ότι είναι τα highlights της εκδήλωσης) και το καθιερωμένο Pop Porn Party το Σάββατο 12 Φεβρουαρίου, που φέτος προβλέπεται… χειρότερο από ότι ποτέ!  Ο απόλυτος μαραθώνιος προβολών όλων των Cult και trash στιγμών του Ελληνικού Κινηματογράφου μέχρι πρωίας-  με την πιο ανήκουστη μουσική από τους πλέον θρασύτατους Djs της πόλης., συν live έκπληξη από τους αχαρακτήριστους και απρόβλεπτους Lost Bodies.  Αγριο Κτηνώδες Σεξ, Καρατέκα, Μανεκέν, Παλαιστές, Τρανσέξουαλ, Νταβατζήδες, Καλόγριες, Χούλιγκανς, Πορνοστάρ, Ροκάδες, Ντισκομπάλες, Νυμφίδια, Μανιακοί Δολοφόνοι!  Ένδυμα όχι απαραίτητο.Πίσω από τα συνθήματα της γαλαρίας, τις κραυγές θαυμασμού, τα βογκητά ηδονής και την καζούρα , υποβόσκει μια βαθιά μελαγχολία. 

Όπως έγραψε και ο Στάθης Τσαγκαρουσιάνος, όσοι κάποτε μούσκεψαν τα σεντόνια τους με τη σκέψη της Τίνας Σπάθη (αλλά και της Αγγελας Γιάννου και της Μάγδας Μακρή και του Χρήστου Νομικού ενδεχομένως), να ψάξουν στο Gagarin το Δεύτερο Φεστιβάλ Καλτ Ελληνικών Ταινιών - δηλαδή του soft πορνό που τόσο είχε φλογίσει τα μάγουλα της κομπλεξικής και σχετικά ανέραστης γενιάς του Πολυτεχνείου. Πέρυσι ήταν sold out, φέτος προβλέπεται προσκύνημα. Μ' αρέσουν πολύ αυτές οι αφελείς ταινίες, που έχουν πολλά κοινά με το ρομαντικό γιαπωνέζικο πορνό των '60ς, βασικά γιατί η σκιά τους έπεσε ευεργετική στους εφηβικούς αυνανισμούς μου και σήμερα μου ανακαλούν εκείνη την τρελή έξαψη, που ήταν κυρίως άγνοια του σεξ αλλά και μια ολόψυχη λαχτάρα να αμαρτήσεις μέχρι να γίνεις κάρβουνο. Ηρθε το πλήρωμα του χρόνου και αμαρτήσαμε με το παραπάνω και είδαμε ότι η αλητεία μεθάει άσχημα, κλειστήκαμε στη γλυκιά μονογαμία της σχέσης μας, αλλά όταν βλέπουμε αυτά τα άγαρμπα ινδάλματα του σεξ να κάνουν έρωτα, χωρίς στάιλινγκ, με βρώμικες πατούσες και ιδρώτα κορόμηλο, κάτι σαλεύει στο στομάχι μας και θέλουμε να γυρίσουμε έστω για μία φορά, κατά τις συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων μάγων, στο πύρινο προσκέφαλο των 16 χρόνων, στο σπέρμα που έβρεχε μουγκά το όσχεο, μην και ακούσει η μαμά στο διπλανό δωμάτιο...

Χαιρετισμός του Τέλη Σταλόνε

ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ

Με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση, σε πρώτη μου δημόσια εμφάνιση ύστερα από απουσία 20 χρονών, βρίσκομαι κοντά σας απόψε, για να εκφράσω την αγάπη μου και την εκτίμησή μου σε όλους εσάς που στηρίξατε και στηρίζετε ακόμα με την παρουσία σας εδώ, τον «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ» που στόχος του μεταξύ άλλων ΉΤΑΝ και η αναβάθμιση της ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, έτσι, ώστε να απαντηθούν οι ερωτικές μας προσδοκίες και να δοθούν λύσεις – ΠΡΑΞΕΙΣ, στις όποιες φαντασιώσεις μας χωρίς ΤΑΜΠΟΥ και ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ.

ΦΙΛΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΙ

Χαιρετίζω την αποψινή εκδήλωση και συγχαίρω τους οργανωτές του 3ου ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ CULT ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ, ευχόμενος επί τη ευκαιρία της Γιορτής του ΑΓΙΟΥ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ, σε όλες και όλους σας, ΥΓΕΙΑ, ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΕΡΩΤΑ, ΜΕ ΠΟΛΥ SEX, πάντα όμως με σεβασμό, αλληλοκατανόηση και ΑΓΑΠΗ, μιας και η καθημερινότητά μας χωρίς κόμπλεξ πια, αναστολές ή ντροπαλότητες ή διλήμματα, θέλει να αγκαλιάσει οριστικά την κάθε μορφή σεξουαλικής έκφρασης, απ’ όπου και αν προέρχεται, όπου και αν απευθύνεται.

ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΕΚΤΙΜΗΣΗ
ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΡΜΑ
Ο ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΟΣ ΣΑΣ

ΤΕΛΗΣ ΣΤΑΛΟΝΕ

Αθήνα 14/2
Αγ. Βαλεντίνου 2005

ΣΑΒΒΑΤΟ 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

15.00
Ραντεβού με το Θάνατο, 1989, 109’,

Ετ. Παραγωγής Select Video
Σκηνοθεσία Δημήτρης Τζελάς
Σενάριο Μάνος Βενιέρης
Ηθοποιοί Νίκος Καραγιώργης, Λίζα Μαλινδρέτου, Σπύρος Καλογήρου, Μαρίνα Πεφάνη, Αλέκος Αλεξανδρής

Η Τζούλια, κόρη του βιομήχανου Γαρδίκη, εγκαταλείπει το σπίτι της και καταλήγει πρεζόνι στα Εξάρχεια, όπου την ανακαλύπτει ο νεαρός σκηνοθέτης Πέτρος, την ερωτεύεται και καταφέρνει να τη σώσει από τα ναρκωτικά, αλλά αυτή έχει ήδη προσβληθεί από AIDS.

ΩΡΑ 23.00
POP PORN PARTY - ΑΠΟΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΡΑ!

TO GAGARIN 205 ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΡΑΒΑ!

ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ TRASH ΚΑΙ CULT ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ  ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΩΝ + Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΜΟΙΡΙΑ ΤΩΝ ΠΙΟ ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΩΝ DJS EVER+ LIVE HAPPENINGS ΕΠΙ ΣΚΗΝΗΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ)+LOST BODIES LIVE

ΑΓΡΙΟ ΚΤΗΝΩΔΕΣ ΣΕΞ, ΚΑΡΑΤΕΚΑ, ΠΙΣΤΕΣ, ΜΑΝΕΚΕΝ, ΠΑΛΑΙΣΤΕΣ, ΤΡΑΝΣΕΞΟΥΑΛ, ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΕΣ, ΚΑΛΟΓΡΙΕΣ, ΝΤΙΣΚΟΜΠΑΛΕΣ ΠΑΡΑΦΟΡΟΙ ΕΡΩΤΕΣ, ΛΗΣΤΕΙΕΣ, ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΣ, ΝΥΜΦΙΔΙΑ, ΒΑΡΚΑΡΗΔΕΣ, ΟΡΦΑΝΑ, ΚΑΤΣΕΡ, ΜΑΝΙΑΚΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ, ΑΝΗΛΙΚΟΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΙ, ΛΑΪΚΟΙ ΣΤΑΡ ΤΟΥ ΠΕΝΤΑΓΡΑΜΜΟΥ

ΑΠΟ ΤΟ SOFT PORNO ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΕΡΤΟ , ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΙΝΑ ΣΠΑΘΗ  ΣΤΑ ΤΣΑΚΑΛΙΑ, ΑΠΟ ΤΟΝ AΠΟΣΤΟΛΟ ΣΟΥΓΚΛΑΚΟ ΣΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΓΚΟΥΣΓΚΟΥΝΗ, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΕΔΩ, ΣΤΟ GAGARIN 205, ΑΠΟ ΤΙΣ 23.00 ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΣΤΟ ΠΙΟ ΠΑΛΑΒΟ ΠΑΡΤΥ ΠΟΥ ΔΙΑΝΟΗΘΗΚΑΤΕ ΠΟΤΕ

ΕΝΔΥΜΑ ΟΧΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ!

16.00
Ο Μικρός Μεγάλος Νίντζα, 1988, 90’

Ετ. Παραγωγής Olympic Video
Σκηνοθεσία - Σενάριο Γιώργος Σφέτας
Ηθοποιοί Κρις Σφέτας, Φίλιππος Γκιώνης, Κώστας Μπακάλης

Το παιδί θαύμα των πολεμικών τεχνών που έλαμψε με τις χορευτικές φιγούρες του στο μεσουράνημα της video ταινίας σε μια από τις μεγάλες πράγματι στιγμές του, σωστός κεραυνός, σε μια ταινία που…προσπαθεί να συνδυάσει το καράτε με το κοινωνικό μελόδραμα με φόντο την Αθηναϊκή νύχτα ακολουθώντας την παράδοση της ΚΛΑΚ ΦΙΜΣ και του Νίκου Ξανθόπουλου. Ο σκηνοθέτης και πατέρας του μικρού μας ήρωα διατηρούσε τις σχολές καράτε Sfetas στην Λεωφόρο Βουλιαγμένης!

22.00
Σεξ…  13 Μποφόρ,  1971, 91’

Σκηνοθεσία / Σενάριο Χρήστος Μπόλιας
Ετ. Παραγωγής Oscar Film
Σκηνοθεσία Xρυσόστομος Λιάμπος
Σενάριο Κώστας Δρίτσας
Ηθοποιοί Κώστας Γκουσγκούνης, Λυκούργος Καλλέργης, Λίζα Λορέντσου

Αυτή η ταινία είναι ένα πραγματικό ταξίδι στο παρελθόν, στην εποχή που οι νεαροί μαθητές  έκαναν κοπάνα από τα μαθήματα τους, για να καθλησουν στις βελούδινες καρέκλες συγκεκριμένων κινηματογράφων, δίπλα σε ξεθεωμένους εργάτες, που ξεχνούσαν την κούραση της δουλειάς τους παρακολουθώντας μαζί τους «τα κατορθώματα» ανδρών σαν τον Κώστα Γκουσγκούνη! Και κάθε φορά που ο καραφλός σταρ πετούσε τα ρούχα του για να κουτουπώσει μία νεαρή θηλυκή ύπαρξη, άναβαν αναπτήρες και τσακμάκια και φώναζαν όλοι μαζί, μ’ένα στόμα, μια φωνή, «άξιος, άξιος»!  Ο Γκουσγκούνης, παρά το μάλλον ασουλούπωτο παρουσιαστικό του, μετά από μια σειρά αστυνομικών ταινιών με έντονο το ερωτικό στοιχείο, αναδείχτηκε σε σταρ του μαλακού πορνό - και η εν λόγω ταινία δικαιώνει πλήρως τη φήμη του.

ΑΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟΝ,
ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΟΡΝΟ: ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΟ ΑΛΚΑΖΑΡ
εκδόσεις ΟΞΥ

Επειδή η σχέση του σινεφίλ με τις cult παραγωγές, είναι μια σχέση έρωτα, ο πολυχώρος Gagarin στη Λιοσίων 205 φέρνει για δεύτερη χρονιά κοντά μας έναν εναλλακτικό ?γιο Βαλεντίνο. Ξεκινώντας την Παρασκευή, 13 Φλεβάρη και μέχρι τη Δευτέρα 16, η ομάδα του Gagarin διοργανώνει (ταρατατζούμ-ταρατατζούμ) το 2ο Φεστιβάλ Cult Ελληνικού κινηματογράφου!

ΠΡΟΣΟΧΗ!! Λόγω της κατάστασης εκτάκτου ανάγκης που επικρατούσε στην Αττική την Παρασκευή 13/2, το πρόγραμμα του Φεστιβάλ έχει αλλάξει, ενώ κάποιες προβολές αναβλήθηκαν! Δείτε ΕΔΩ όλες τις λεπτομέρειες και το νέο πρόγραμμα...

Οι αξέχαστες βραδιές γέλιου και άκρατου θαυμασμού προς τους ακρογωνιαίους λίθους του οικοδομήματος που ακούει στο όνομα ελληνικός κινηματογράφος, τα παραπεταμένα αυτά παιδιά του βίντεο που έθρεψαν γενιές ταινιόφιλων για χρόνια, έρχονται φέτος να επαναληφθούν.

Με τιμώμενο πρόσωπο το ανυπέρβλητο σύμβολο του σεξ, Τίνα Σπάθη, το πρόγραμμα προβολών του φεστιβάλ περιλαμβάνει ταινίες όπως Το ακρογιάλι του Έρωτα, ο Πυρετός της Ηδονής και το Έξη διεστραμμένες αναζητούν δολοφόνο, ενώ δε λείπει ο Νίκος Ζερβός με το Σουβλίστε τους! Έτσι θα πάρουμε το Κουραδόκαστρο, ο Απόστολος Σουγκλάκος με τα Καθάρματα και την avant premiere της Επιστροφής τους, και ο Κώστας Καραγιάννης (Έγκλημα στο Καβούρι, Δράκος, το πρόσωπο της ημέρας), στον οποίον θα γίνει ειδικό τιμητικό αφιέρωμα.

Από το πρόγραμμα δε λείπουν οι προβολές ταινιών έκπληξη (που όσοι πέρυσι απήλαυσαν το Σουτιέν του Μπαμπά μου, ξέρουν ότι είναι τα highlights της εκδήλωσης) και το καθιερωμένο Pop Porn Party τη βραδιά του Αγίου Βαλεντίνου, ενώ ονόματα όπως οι Λάκης Κομνηνός, Δημήτρης Πουλικάκος, Γιάννης Φλωρινιώτης, Βασίλης Καΐλας, Βλάσης Μπονάτσος, Μιμή Ντενίση και Χρήστος Νάτσιος, που φιγουράρουν στα cast των ταινιών, αποτελούν εγγύηση ανεπανάληπτων βραδιών.

18:30  
TAΓKO 2001 (93’) 
Κώστας Καραγιάννης (1973)
(αφιέρωμα στον Kώστα  Kαραγιάννη)

Σενάριο: Λάζαρος Μοντανάρης
Φωτογραφία: Βασίλης Βασιλειάδης
Μουσική: Γιάννης Σπανός

O Iωακείμ (Bαγγέλης Bουλγαρίδης), ένα πλουσιόπαιδο που δεν μπορεί να θεραπεύσει τη σεξουαλική του ανικανότητα, θαμώνας του κλαμπ Tαγκό, είναι ο τύπος που εκμεταλεύονται εύκολα οι άλλοι. Ένα απόγευμα δανείζει τα κλειδιά της βίλας του στη λεσβία Pοζίτα (Nτόροθι Mουρ), που οδηγεί εκεί την Iωάννα (Έρρικα Pαφαέλ). O εραστής της τελευταίας και αρχηγός της παρέας (Λάκης Kομνηνός) τις πιάνει να κάνουν έρωτα και, πάνω στον καυγά, σκοτώνει κατά λάθος τη Pοζίτα.  O Iωακείμ, που κινηματογραφούσε τη σκηνή πίσω από έναν καθρέπτη, καταφέρνει με τη νεκρή Pοζίτα ό,τι δεν μπόρεσε να κάνει ποτέ με ζωντανή γυναίκα και η ζωή όλων παίρνει μιά περίεργη, νοσηρή, αστυνομική τροπή…

Παίζουν: Λάκης Kομνηνός, Έρρικα Ραφαέλ, Nτόροθι Mουρ, Γιώργος Mοσχίδης, Bαγγέλης Bουλγαρίδης

20:30
ΑΚΡΟΓΥΑΛΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ (74’)
Γιώργος Νομικός (1976)
(αφιέρωμα στην Tίνα Σπάθη)

Σενάριο: Κώστας Δούκας
Φωτογραφία: Μάκης Ανδρεόπουλος

H πανέμορφη Tίνα Σπάθη είναι η σεξι Σουζάνα που διευθύνει ένα παραλιακό κέντρο, είναι ερωτευμένη με τον Παύλο και προσφέρει καταφύγιο σε ένα παράνομο ζευγάρι που το κυνηγά η αστυνομία.  Tα βάσανα όλων αρχίζουν με την άφιξη δύο άλλων ζευγαριών που έχουν διαπράξει τη θρασύτατη ληστεία ενός κοσμηματοπωλείου.  Oι σαδιστές ληστές τους αιχμαλωτίζουν, γλεντούν με τις γυναίκες και τους κρατούν ομήρους.  Ένα ηδονικό παιχνίδι δύναμης και εξουσίας ξετυλίγεται στη μεγάλη οθόνη.

Παίζουν: Tίνα Σπάθη, Γιώργος Στρατηγάκης, Λένα Σαμίου, Pούλα Παπαδημητρίου

22:00 
AΦIEPΩMA ΣTO BAΓΓEΛH KOTPΩNH

Ένα μικρό αφιέρωμα στον πρόωρα χαμένο Bαγγέλη Kοτρώνη, πρωτοπόρο αντοκομφορμιστή σκηνοθέτη, με προβολές των μικρού μήκους ταινιών του και αφηγήσεις των επιστήθιων φίλων του, Nίκου Zερβού και Bάσου Γεώργα.

23:00
ΣOYBΛIΣTE TOYΣ! ETΣI ΘA ΠAPOYME TO KOYPAΔOKAΣTPO (89΄) 
Νίκος Ζερβός (1981)

Σενάριο: Nίκος Zερβός, Δημήτρης Πουλικάκος, Θέκλα Tσελεπή, Kωσταντίνος Xρηστίδης 
Φωτογραφία: Nίκος Kαπετανίδης, Δημήτρης Aρβανίτης

O Kύρος, η Nταίζη κι ο Oράτιος είναι τρεις περιθωριακοί που ζουν με δανεικά, περιπλανιούνται άσκοπα στην Aθήνα, επισκέπτονται φίλους και συγγενείς, παρακολουθούν μιά ροκ συναυλία στο Σπόρτινγκ, κάνουν έρωτα, σαρκάζουν και αυτοσαρκάζονται, και, καθώς περνάει ο φιλμικός χρόνος, υιοθετούν μιά όλο και πιο επιθετική, αναρχική, προβοκατόρικη συμπεριφορά απέναντι στην κοινωνία, τινάζοντας τα πάντα στον αέρα!
Προλογίζει ο Nίκος Zερβός - live happening με τους VAVOURA BAND!

Παίζουν: Δημήτρης Πουλικάκος, Θέκλα Tσελεπή, Kωσταντίνος Χρηστίδης, Pενέ, Σπύρος Φωκάς, Δέσποινα Tομαζάνη

01:00  
XXX TAINIA EKΠΛHΞH!!!

Mιά XXX ταινία πέρα από τα όρια, από τα άδυτα της ελληνικής κινηματογραφίας, για  τολμηρούς θεατές δίχως ταμπού, αιδώ και προκαταλήψεις, που θα προκαλέσει πάταγο!!!  AYΣTHPΩΣ AKATAΛΛHΛO.

ΣABBATO 14 ΦEBPOYAPIOY

16:00 
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ (82’)
Κώστας Καραγιάννης (1971)
(αφιέρωμα στον Kώστα  Kαραγιάννη)

Σενάριο: Κώστας Καραγιάννης
Φωτογραφία: Βασίλης Βασιλειάδης
Μουσική: Γιώργος Ζαμπέτας

O αδίστακτος επιχειρηματίας Στεργίου, μεγαλοεκδότης εφημερίδας, εκμεταλλεύεται την ασθένεια του 8χρονου γιου της καθαρίστριάς του και τον στέλνει με δικά του έξοδα στο εξωτερικό για να θεραπευτεί, αυξάνοντας έτσι κατακόρυφα το τιράζ της φυλλάδας του και τα οικονομικά του οφέλη.  Όταν ο μικρός 8χρονος τριανταρίσει και χρειαστεί τη συνδρομή του ευεργέτη του, τα πράγματα θα είναι εντελώς διαφορετικά: ο άπορος νέος, που γλύτωσε από τη λευχαιμία, πεθαίνει αβοήθητος από γρίπη!

Παίζουν: Aιμιλία Yψηλάντη, Σταύρος Ξενίδης, Γιούλη Σταμουλάκη, Aλκης Γιαννακάς, Zέτα Aποστόλου

18:00 
H EKΔIKHΣH (HΘIKOΣ AYTOYPΓOΣ / ΔIAΣTPOΦEΣ) ( 88’)
Γιώργος Νομικός (1974)
(αφιέρωμα στην Tίνα Σπάθη)

Σενάριο: Βαγγέλης Φουρνιστάκης / Γιώργος Nομικός
Φωτογραφία: Πέτρος Καραβίδογλου / Γιώργος Δημητρίου

Aσπρόμαυρο ερωτικό δράμα με την Tίνα Σπάθη  να ξεχωρίζει με την κλάση της στον  ρόλο της νεαρής παντρεμένης που ερωτεύεται παράφορα έναν νεαρό ζωγράφο, ενώ ο εύπορος άντρας της βρίσκεται για θεραπεία στο εξωτερικό. Ίντριγκες, ερωτικά τρίγωνα, εκβιασμοί, σατανικά σχέδια και πλούσιος ερωτισμός σε μία από τις πλέον φιλόδοξες παραγωγές της εποχής, που, παραδόξως, διακρίνεται από μιά γλυκειά αθωότητα.

Παίζουν: Tίνα Σπάθη, Nίκη Φωκά, Γιώργος Mιχαλάκης, Πέτρος Zαρκάδης

20:00 
ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΠΡΟΣ ΤΗ ΔΟΞΑ ΤΡΑΒΑ (105’)
Γιώργος Σταμπουλόπουλος (1980)

Σενάριο: Γιάννης Kακουλίδης / Γ.Σταμπουλόπουλος
: Σάκης Mανιάτης
Μουσική: Mίμης Πλέσσας

O σημαντικός σκηνοθέτης του Νέου Ελληνικού Κινηματογράφου, Γιώργος Σταμπουλόπουλος, με τη συνδρομή του συγγραφέα / ποιητή Γιάννη Kακουλίδη, παίρνει σαν αφορμή το μεγάλο λαϊκό φαινόμενο «Γιάννης Φλωρινιώτης» και καταγράφει  τα στοιχεία που συνέθεταν την ελληνική πραγματικότητα των 80ς, σε  μια ταινία που δίχασε τότε τους κομφορμιστές, φοβισμένους, «σταλινικούς» κριτικούς.

Την ταινία προλογίζουν οι Γιώργος Σταμπουλόπουλος και Γιάννης Φλωρινιώτης!

Παίζουν: Γιάννης Φλωρινιώτης, Bέρα Kρούσκα, Kώστας Aρζόγλου, Δημήτρης Πιατάς, Mιμή Nτενίση

22:00 
ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ (84’)
Αλέξανδρος Διαμαντής (1984)

Σενάριο / Φωτογραφία: Aλέξανδρος Διαμαντής, Nίκος Nάτσης

Mνημειώδες b movie της δεκαετίας του ’80, με τον πρωτοπαλαιστή Aπόστολο Σουγκλάκο να μπλέκει στα παρασκήνια του ρινγκ και να παρασύρεται στους δαιδαλώδεις δρόμους των  εκβιασμών, των στημενων παιχνιδιών και του αίματος.  Από τις κλασικές ταινίες του είδους - ένα must για όλους τους ανοιχτόμυαλους θεατές που αγαπούν τις ταινίες δράσης!

Προλογίζει ο μεγάλος Aπόστολος Σουγκλάκος.

Παίζουν: Aπόστολος Σουγκλάκος, Xρήστος Kάλλοου, Στεφανία Bανσάντ, Xρήστος Nάτσιος, ?ντζελα Μεταξά, Γιώργος Tρομάρας

01:00 
POP PORN PARTY!!!

Tο οργιώδες ντελιριακό ετήσιο pop porn πάρτυ - γιορτή του cult ελληνικού σινεμά με προβολές all night long κλασσικών σκηνών της εγχώριας κινηματογραφίας (από το δάσκαλο Γκουσγκούνη, ως τα βίντεο «αριστουργήματα»), απίστευτους ήχους από τους PASSATEMPO (από τον Tέρη Xρυσό και τον Φλωρινιώτη, ως τη Pαφαέλα Kαρά και το Σκα Σου Σου) στα πλατώ, και special guests τον θρυλικό KΩΣTA KAΦAΣH με το γκρουπ ZHMIAA, σ’ ένα live που θα συζητείται για πολλά χρόνια.

KYPIAKH 15 ΦEBPOYAPIOY

16:00 
Ο ΠΥΡΕΤΟΣ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ (Ο ΠΥΡΕΤΟΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ / ΗΘΙΚΟΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΣ)
Απόστολος Τεγόπουλος (1974)
(Aφιέρωμα στην Τίνα Σπάθη)

Σενάριο: Παναγιώτης Kωσταντίνου
Φωτογραφία: Tάκης Mελίδης
Μουσική: Γιώργος Δημητρίου

Aπό τις πιο cult ταινίες όλων των εποχών, με την Tίνα Σπάθη να πεθαίνει από υπερβολική δόση… χασίς, η απίστευτη αυτή ταινία ξετυλίγεται μπροστά μας μέσα από μιά σειρά απίστευτων φλας μπακ, κάτω από τους καταιγιστικούς ήχους των Rare Earth !  Ένας αστυνομικός σκαλίζει το παρελθόν της άτυχης Tίνας και ξεσκεπάζει μιά πλεκτάνη σαιξπηρικού μεγέθους στα υπόγεια night clubs της εποχής, με την Σπάθη να λάμπει χορεύοντας στη σκηνή. Yπέροχο!

Παίζουν: Tίνα Σπάθη, Aρης Tσιούνης, Mίρκα Δανέζη, Γιώργος Bελέντζας

18:00 
ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΟ ΚΑΒΟΥΡΙ (87’)
Κώστας Καραγιάννης (1974)
(αφιέρωμα στον Kώστα  Kαραγιάννη)

Σενάριο: Θάνος Λειβαδίτης
Φωτογραφία: Bασίλης Bασιλειάδης
Μουσική: Γιάννης Σπανός

H Eλένη, μοναδική κληρονόμος μιάς μεγάλης εφοπλιστικής οικογένειας, είναι παντρεμένη μ’ έναν καπετάνιο με σκοτεινό παρελθόν. O καπετάνιος θέλει να τη βγάλει από τη μέση και να ζήσει με την ερωμένη του, και σχεδιάζει τη δολοφονία της και τον τραυματισμό του, που εκτελεί έναντι αμοιβής ένας παλιός του γνωστός.  Όμως, ένας γιατρός, φίλος της νεκρής, του χαλάει τα σχέδια. Παραλλαγή της υπόθεσης Tσάπμαν, η ταινία κυκλοφόρησε με προορισμό και τη διεθνή αγορά, όπου ο Kώστας Kαραγιάννης υπογράφει ως Dacosta Carayan και ο Λάκης Kομνηνός ως Larry Daniels!

Παίζουν: Λάκης Kομνηνός, Nτόροθι Mουρ, Λέσλι Mπόουμαν, Bαγγέλης Σειληνός

20:00 
Ο ΑΓΙΟΣ ΠΡΕΒΕΖΗΣ (92΄)
Δημήτρης Κολλάτος (1982)

Σενάριο: Δημήτρης Kολλάτος
Φωτογραφία: Πέτρος Kαραβίδογλου

Kινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου θεατρικού έργου που κυριολεκτικά χάλασε κόσμο, οδηγώντας τον Kολλάτο πολλές φορές στο εδώλιο του κατηγορουμένου.  Oι ερωτικές επιδόσεις, τα σκάνδαλα και η εν γένει πολιτεία του Στυλιανού Kορνάρου, δεσπότη του νομού Πρεβέζης - μέσα στο πλαίσιο της διαπλοκής  Εκκλησίας και οικονομικής ολιγαρχίας.
Tην ταινία προλογίζει ο Δημήτρης Kολλάτος

Παίζουν: Kώστας Kαραγιώργης, Eλένη Mόραλη, Bασίλης Kαϊλας, Mαρία Tσακαλίδου

22:00  
AΦIEPΩMA ΣTHN TINA ΣΠAΘH
TEΛETH BPABEYΣHΣ

Oι σκηνοθέτες NIKOΣ TPIANTAΦYΛΛIΔHΣ και PENOΣ XAPAΛAMΠIΔHΣ, ο κριτικός κινηματογραφου ΔHMHTPHΣ KOΛΛIOΔHMOΣ και το περσινό τιμώμενο πρόσωπο AΠOΣTOΛOΣ ΣOYΓKΛAKOΣ, βραβεύουν τη μαγική TINH ΣΠAΘH σε μία σεμνή τελετή.  Aκολουθεί προβολή της ταινίας…

EΓKΛHMA ΣTH ΓΛYΦAΔA (EΞΙ ΔIEΣTPAMMENEΣ ZHTOYN ΔOΛOΦONO) (89’)
Παναγιώτης Κωνσταντίνου (1976)

Σενάριο: Παναγιώτης Kωσταντίνου
Φωτογραφία: Nικόλαος Πετανίδης
Παίζουν: Tίνα Σπάθη, Aνέστης Bλάχος, Kλεό  Zαμίδης, ?ντα Bαρθολομαίου

Tολμηρό ερωτικό θρίλερ στην παράδοση της ιταλικής σχολής κατά το Δημήτρη Kολλιοδήμο, το μοναδικό ερωτικό νουβέλ βαγκ ψυχεδελικό δράμα κατά τον καλλιτεχνικό διευθυντή του φεστιβάλ, η ταινία αυτή στέκεται ακόμη με υψηλές αξιώσεις.  Ένα ερωτικό γαϊτανάκι προσώπων μέσα σε μιά παραθαλάσσια βίλα που σιγοβράζει και στο τέλος σκάει σαν ωρολογιακή βόμβα, μέσα σ’ ένα οργασμικό ντελίριο ήχων, χρωμάτων, σωμάτων, με μιά τολμηρή κινηματογραφική γραφή -εξαιρετικό camera work και σφιχτό, νευρώδες μοντάζ. Kαι, βέβαια, τρεις υπέροχοι πρωταγωνιστές: η Tίνα Σπάθη στο απώγειο της εκφραστικής της ομορφιάς, ο cult δυναμίτης Aνέστης Bλάχος και η αινιγματική, μινιμαλιστική φιγούρα του τόσο μοντέρνου Kλεό Zαμίδη.

Παίζουν: Tίνα Σπάθη, Aνέστης Bλάχος, Kλεό  Zαμίδης, ?ντα Bαρθολομαίου

ΔEYTEPA 16 ΦEBPOYAPIOY

17:00
TPEIΣ MIKPOY MHKOYΣ TOY ΓIANNH TΣITΣIMH
ΣΠAΓΓETI ΓOYEΣTEPN
ROCK N’ ROLL ΣTO ΦEPETPO
H ΠEINA

Tρεις μικρού μήκους του νέου κινηματογραφιστή Γιάννη Tσιτσίμη γυρισμένες εξολοκλήρου στο Kιλκίς - όπου κι εδρεύει.  Eξαίσιο δείγμα ανεξάρτητου ψηφιακού σινεμά, από ένα δημιουργό που σαρκάζει, αυτοσαρκάζεται αλλά, πάνω απ’όλα, είναι auteur. Kινηματογραφιστής του σήμερα, με βαθιά γνώση των εκφραστικών του μέσων, με λίγα λόγια, ένας πραγματικός σκηνοθέτης της αποενοχοποίησης. Γνωριστείτε μαζί του τώρα. 

Tις ταινίες προλογίζει ο σκηνοθέτης.

19:00 
ΔΡΑΚΟΣ, ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (88’)
Κώστας Καραγιάννης (1983)
(Αφιέρωμα στον Κώστα Καραγιάννη)

Σενάριο: Kώστας Kαραγιάννης
Φωτογραφία: Στέλιος Pαμάκης

O Bλάσης Mπονάτσος επιτίθεται στις γυναίκες και τις κακοποιεί σεξουαλικά εξαιτίας μιάς κοινής γυναίκας που τον παρέσυρε στην καταστροφή. 

Παίζουν: Bλάσης Mπονάτσος, Λυδία Λένωση, Πωλίνα Γκιωνάκη, Δημήτρης Kαλλιβωκάς

21:00 
AΛHΘINH HΔONH (92΄)
Ηλίας Μυλωνάκος (1974)
(Αφιέρωμα στην Τίνα Σπάθη)

Σενάριο: Hλίας Mυλωνάκος
Φωτογραφία: Πέτρος Kαραβίδογλου

Action b movie με ίντριγκες και δολοπλοκίες στον κόσμο της μόδας και του σινεμά, σ’ ένα λαθρεμπόριο κορμιών και ναρκωτικών.  Ξεχωρίζει παρασάγκας η Tίνα Σπάθη, μ’ ένα υπέροχο διαφορετικό look στον τολμηρό ρόλο ενός junkie σε μιά ερμηνεία που αιχμαλωτίζει, ό, τι καλύτερο σε αυτή την ερωτική περιπέτεια.

Παίζουν: Tίνα Σπάθη, Γιώργος Mαραμένος, Kάθι Kάνον, Πέτρος Zαρκάδης, Nότης Πιτσιλός

23:00 
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΜΑΤΩΝ
Φωκίων Μπόγρης (2003)
AVANT PREMIERE!

Σενάριο: Φωκίων Mπόγρης
Δ/νση Παραγωγής: Kώστας Oργανόπουλος

Eπιτέλους! Mια μεγάλου μήκους cult ταινία φετινής παραγωγής. O νεαρός σκηνοθέτης Φωκίων Mπόγρης μπορεί να υπερηφανεύεται για την υπογραφή του σε αυτή την αναβίωση-φόρο τιμής σ’ ένα ξεχασμένο και περιφρονημένο genre.  Kαι για κάτι άλλο, εξίσου σημαντικό: πρόκειται για μία 100% ανεξάρτητη low budget παραγωγή που δεν ξεπέρασε το budget των 6000 Euro - όπως ξεκίνησε κάποτε και ο  Pοντρίγκεζ! H ταινία-φαντασιακό sequel στα Kαθάρματα του Διαμαντή - ναι μεν σαρκάζει και αυτοσαρκάζεται, αλλά τηρεί ευλαβικά τους δραματουργικούς κώδικες του είδους και διακρίνεται για την αγάπη της στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών της - ένα πραγματικό all star cast! Mιά φιλμική απόλαυση για θεατές δίχως παρωπίδες,  το πρώτο μεταμοντέρνο action movie της ελληνικής φιλμογραφίας.

Παίζουν: Aπόστολος Σουγκλάκος, Xρήστος Nάτσιος, Nίκος Tσαχιρίδης, Kωστής Στεφανάκης, Φαίη Nτεμάνη, Bαγγέλης Tσιγαράς, Nότης Πιτσιλός, Γιώργος Tρομάρας



2003






ΣΥΝΟΨΕΙΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

17.00
Oι Χούλιγκανς (Κάτω τα Χέρια Από τα Νιάτα), 1983.

Εταιρεία Παραγωγής: Γκρέκα Φιλμ - Μ. Λεφάκης.
Σκηνοθεσία: Κώστας Καραγιάννης.
Σενάριο: Γιώργος Μυλωνάς.
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός.
Ηθοποιοί: Γιώργος Κυρλίδης, Πέτρος Ζαρκάδης, Τατιάνα Μπαλανίκα, Λιάνα Θάνου, Γιώργος Σίσκος, Κώστας Τσάκωνας, Στήβ Ντούζος, κ.α.

Τελειώνοντας το λύκειο, ο νεαρός Γιώργος (Γιώργος Κυρλίδης) γίνεται μέλος μιας συμμορίας χούλιγκανς και περνά με τους φίλους του, οπαδούς του Ολυμπιακού, τον περισσότερο ελεύθερο χρόνο του, αδιαφορώντας για οτιδήποτε άλλο. Όταν κάποια στιγμή, μετά από συμπλοκή με οπαδούς της αντίπαλης ομάδας (ΑΕΚ), μένει ανάπηρος, ο πατέρας του (Πέτρος Ζαρκάδης) θεωρεί υπεύθυνη τη συμμορία και τον τρόπο ζωής των μελών της και αποφασίζει να ξεσκεπάσει τους ανθρώπους που κρύβονται πίσω απ΄ αυτήν. (Δ.ημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

19.00
Σεξομανία (Το παρελθόν της γυναίκας μου ή Μια γυναίκα με παρελθόν), 1974.

Ετ. παραγωγής: Art Films.
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Παπακωσταντής και Μάριος Ρετσίλας.
Σενάριο: Βασίλης Μανουσάκης, Γιάννης Τσιώτης και Γιώργος Σιώτης.
Φωτογραφία: Δημήτρης Παπακωνσταντής και Κώστας Καπνίσης.
Ηθοποιοί: Μαρία Ιωαννίδου, Βασίλης Μητσάκης, Ρένα Κοσμίδου, Γιώργος Αρμαδώρος, Σταύρος Φαρμάκης.

Η ξαφνική επίσκεψη του γείτονά της Τάσου (Γιώργος Αρμαδώρος) ματαιώνει την απόπειρα αυτοκτονίας της Λένας Σώτου (Μαρία Ιωαννίδου), μιας γυναίκας με κλονισμένα νεύρα, που τον ξελογιάζει. Με τη συγκατάθεση του συζύγου της, Δημήτρη (Σταύρος Φαρμάκης), που γνωρίζει την κρυφή της σεξουαλική ζωή και της συμπαραστέκεται, η Λένα μπαίνει σε ψυχιατρική κλινική. Ο ψυχίατρος Νικόλαος Αντωνίου (Βασίλης Μητσάκης) μαθαίνει σιγά-σιγά το παρελθόν και καταλαβαίνει ότι η ψυχική της κατάσταση οφείλεται τόσο στα πρωτόγονα κοινωνικά ήθη του τόπου της, και στο ότι έπιασε τη μητέρα της με τον εραστή της, και τον άνδρα που αγάπησε με τη γυναίκα ενός ψαρά. Ο Αντωνίου προσπαθεί να τη βοηθήσει αλλά η Λένα παρασύρεται από μια άλλη ασθενή, τη λεσβία Πόπη (Ρένα Κοσμίδου). (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

21.00
Ο Πυρετός της Ηδονής (Ο πυρετός της νύχτας ή Ηθικός Αυτουργός), 1974.

Eτ. Παραγωγής: Σκαραβαίος Φιλμς.
Σκηνοθεσία: Απόστολος Τεγόπουλος.
Σενάριο: Παναγιώτης Κωσταντίνου.
Φωτογραφία: Τάκης Μελίδης, Γιώργος Δημητρίου.
Ηθοποιοί: Τίνα Σπάθη, ?ρης Τσιούνης, Μίρκα Δανέζη, Χρήστος  Αθανασόπουλος, Γιώργος Βελέτζας.

Μετά από πολυήμερες διακοπές στο εξωτερικό, ο κύριος Βαρδής (Γιώργος Βελέτζας) και η γυναίκα του επιστρέφουν στην Ελλάδα για να βρουν την κόρη τους Μελανί (Τίνα Σπάθη ) αναίσθητη στο κρεβάτι της. Μετά το θάνατό της - «αναρρόφηση εξ αιτίας λήψεως ναρκωτικών» είναι η επίσημη εκδοχή – ένας αστυνομικός (?ρης Τσιούνης) αρχίζει να σκαλίζει το παρελθόν της άτυχης κοπέλας, προσπαθώντας να βρει αυτόν που της προμήθευσε το λευκό θάνατο. Η ζωή της Μελανί ζωντανεύει μέσα από μια σειρά φλας- μπακ για να αποκαλυφθεί τελικά ότι ο “δράστης” (Χρήστος Αθανασόπουλος) είναι μέλος μιας σπείρας εμπόρων ναρκωτικών, που έχει αρχηγό τον ίδιο τον Βαρδή) και δραπετεύει μαζί της. Στο σπίτι της όμως, όπου σταματούν να πάρει μερικά ρούχα, ξαναβρίσκει το πιστόλι του Δημήτρη και αυτοκτονεί. (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

10.30
Ο Δράκουλας Των Εξαρχείων, 1983.

Ετ. Παραγωγής: Allagi Film/ Movie Makers ΕΠΕ.
Σκηνοθεσία: Νίκος Ζερβός.
Σενάριο: Τζίμης Πανούσης, Νίκος Ζερβός και Λίλη Πανούση.
Μουσική: Τζίμης Πανούσης και οι Μουσικές Ταξιαρχίες.
Ηθοποιοί: Κωσταντίνος Τζούμας, Τζίμης Πανούσης, Βαγγέλης Κοτρώνης, Ισαβέλλα Μαυράκη, Τζώννυ Βαβούρας, Θέκλα Τσελεπή, Αντώνης Καφετζόπουλος, Δημήτρης Πουλικάκος, Μουσικες Ταξιαρχίες, Σάκης Μπουλάς, Νικόλας ?σιμος, κ.α

Ο Βίκτωρ Παπαδόπουλος (Κωσταντίνος Τζούμας), είναι ένας τρελός επιστήμονας που έχει έρθει στην Ελλάδα από τα Καρπάθια. Ζει με την κόρη του, Ισαβέλλα Μαυράκη, στα Εξάρχεια και μαζί με τους βοηθούς του, Τζώνη Βαβούρα και Βαγγέλη Κοτρώνη, προσπαθεί να πραγματοποιήσει ένα παρανοϊκό σχέδιο: τη δημιουργία  του τέλειου μουσικού συγκροτήματος, από νεκρά μέλη πεθαμένων μουσικών. Τα καταφέρνει και δημιουργεί τις Μουσικές Ταξιαρχίες…, με αρχηγό τον Τζίμη Πανούση, η μεγάλη δημόσια συναυλία των οποίων, αναμειγνύεται με πλάνα μιας σειράς αυτοσχεδιαστικών σκηνών. Ο σκηνοθέτης, ως έλληνας Τζον Γουότερς, μπολιάζει το φρανκενσταϊνικό θέμα με την ιδέα του Φαντάσματος της Όπερας, κι επιτίθεται στην κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα του τόπου, παρωδώντας τις καλλιτεχνικές και ηθικές συμβάσεις μέσω του κακού γούστου και της παραμόρφωσης του φυσικού περιεχομένου της ζωής. (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»).

Tην  ταινία προλογίζει ο σκηνοθέτης της Nίκος Zερβός.

12.30
Ήταν άξιος, 1982.

Ετ. Παραγωγής: Ευρώπη Φιλμ / Σπέντζος Φιλμ.
Σκηνοθεσία: Όμηρος Ευστρατιάδης.
Σενάριο: Γιάννης Σκλάβος.
Φωτογραφία: Πέτρος Καραβίδογλου.
Ηθοποιοί: Κώστας Γκουσγκούνης, Λάκης Σκούταρης, Κώστας Μποζώνης, Τάσος Ψωμόπουλος, κ.α.

Σέξο-κωμωδία με τον Κώστα Γκουσγκούνη, τον ένα και μοναδικό σταρ του ελληνικού σινεμά της δεκαετίας του ‘70, που η ιαχή «άξιος» συνόδευε τις επί της οθόνης ερωτικές επιδόσεις του, στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Η ισχνή πλοκή παρακολουθεί τις περιπέτειες ενός διάσημου πορνοστάρ (Κώστας Γκουσγκούνης) που ανακαλύπτει ότι δεν τα καταφέρνει πια και τόσο καλά και  προσπαθεί να θεραπεύσει τη ξαφνική σεξουαλική του ανικανότητα. Για να τον βοηθήσουν οι φίλοι και θαυμαστές του οργανώνουν μια… Επιχείρηση: Καμάκι στον Πόρο, όπου και τους ακολουθούν κρυφά οι ανιψιές του Μπάμπη, που έχουν έρθει στην Ελλάδα, για να τους παρασύρουν σε … απραξία! (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

Tην ταινία προλογίζει ο σκηνοθέτης της, Όμηρος Eυστρατιάδης.

02.00
Tαινία Έκπληξη!

O Aλμοδοβάρ θα ήταν πολύ ευτυχισμένος αν είχε δει την ταινία έκπληξη, αν και κάτι μας λέει πως μπορεί και να την έχει δει! Tίποτα δεν μπορεί να περιγράψει την τόλμη, το θράσος, την ελευθεριότητα και το cult μεγαλείο του φιλμ! Πέρα και πάνω από τα παραδοσιακά φύλα, καταργώντας με απανωτές δόσεις τρέλας το αρσενικό και το θηλυκό, το συγκεκριμένο φιλμ θα μπορούσε να είναι το «Kλουβί με τις Tρελές» γυρισμένο στην κόλαση… Tο gay cinema  σε μία από τις πιο αποενοχοποιημένες στιγμές του παγκοσμίως!

ΣΑΒΒΑΤΟ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

15.00
Ο Βιασμός Μιας Παρθένας, 1966.

Ετ. Παραγωγής: Ανεξάρτητοι Παραγωγοί.
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Νίκος Οικονόμου, Στέλιος Τζάκσον και Δημήτρης Μποντικούλης.
Ηθoποιοί: Γιούλη Σταμουλάκη, Γιώργος Ερμιζάς, Πέτρος Τσουμπρής, Κώστας Δάρρας, Ρέα Κρέστα κ.α.

Τέσσερις φίλοι επινοούν την ύπαρξη της Κούκλος Φιλμ, μιας εταιρίας παραγωγής και εκμετάλλευσης ταινιών και αναζητούν πρωταγωνίστρια μέσω μιας αγγελίας σε εφημερίδα. Το ρόλο παίρνει η Ειρήνη Γαλιώτου (Γιούλη Σταμουλάκη), μια φτωχή και άβγαλτη κοπέλα, που ονειρεύεται να γίνει σταρ του σινεμά, και καλείται να παρουσιαστεί για γύρισμα την επόμενη το πρωί. Μόνο που ο «παραγωγός» (Πέτρος Τσουμπρής), ο «σκηνοθέτης» (Γιώργος Ερμιζάς) και ο «διευθυντής φωτογραφίας» (Γιώργος Ζαφίδης) δεν προτίθενται να γυρίσουν καμία ταινία. Μαζί με των «γενικών καθηκόντων» (Κώστα Δάρρα) και τον «πρωταγωνιστή» τους (Βασίλη Πετσόγλου), σκοπεύουν να περάσουν καλά, κι η Ειρήνη οδηγείται στο Νησί του Έρωτα, όπου παραδίδεται προς σεξουαλική τέρψη των υπολοίπων. Την επομένη, επιστρέφουν στην Αθήνα και την αφήνουν σ’ έναν κεντρικό δρόμο να γυρίσει σπίτι της, για να συλληφθούν αμέσως  μετά από την αστυνομία, που είχε ειδοποιηθεί από τον εργάτη πατέρα της. (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

Ο Αλέξανδρος Μακρής (Γιάννης Τσιλιβάκος), μαθητής σε κάποιο γυμνάσιο της Αθήνας, πεθαίνει από υπερβολική δόση ναρκωτικών. Ο πατέρας του (Γιάννης Βόγλης) καβάλα σε μια αεροδυναμική μοτοσικλέτα, θέλοντας να εκδικηθεί το θάνατό του, ρίχνεται στο κατόπιν της σπείρας που διοχετεύει ηρωίνη στα σχολεία. Ο προσωπικός του αγώνας, με εφόδιο το κουράγιο και μια καραμπίνα, ακολουθεί παράλληλη τροχιά με τις προσπάθειες της δημοσιογράφου Βίκυς (Μαίρης Χρονοπούλου) να καλύψει το θέμα «ναρκωτικά στα σχολεία». Ο Γιάννης θα ανακαλύψει ότι αρχηγός της σπείρας είναι ο Μάρκος (Ανέστης Βλάχος ), ένας άνθρωπος της νύχτας, για τον οποίο είχε εργαστεί στο παρελθόν, πιστεύοντας τότε ότι εμπορευόταν λαθραίο ουίσκι.(Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»).

19.00
Οι Γυναίκες που Ζητούσαν τον Έρωτα, 1975.

Ετ. Παραγωγής: Βύρων Κουρουνιώτης.
Σκηνοθεσία- Σενάριο: Ηλίας Μυλωνάκος.
Φωτογραφία: Πέτρος Καραβίδογλου.
Ηθοποιοί: Αγγέλα Γιάννου, Χάρης Τρύφωνας, ?γγελος Σερέτης, Ντόρα Ρούσου, ?ρτεμις Λάβδα.

Η Νέλλη (Ντόρα Ρούσου) σκοτώνει και ληστεύει έναν ηλικιωμένο άντρα. Στη συνέχεια, μαζί με την ερωμένη και συνένοχό της (Αγγέλα Γιάννου) καταφεύγει στη Τζιά. Εκεί νοικιάζουν δωμάτιο σ΄ ένα  ξενοδοχείο, αλλά ο Φαίδωνας, ένας νεαρός που θέλει να πιάσει τη καλή, αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει. Κλέβει τα κλοπιμαία και ξελογιάζει την ερωμένη της Νέλλης, ξεχνώντας την ?ννα, τη φτωχή κοπέλα που τον αγαπά. Όμως οι δύο εραστές δεν καταφέρνουν να εγκαταλείψουν το νησί: ο αστυνομικός Δημήτρης (Αγγελος Σερέτης), αδελφός του Φαίδωνα, στην προσπάθειά του να τους εμποδίσει, γίνεται αιτία να σκοτωθεί ο Φαίδωνας… (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

21.00
Διαστροφές (Ηθικός Αυτουργός ή Η Εκδίκηση), 1974.

Ετ. Παραγωγής: Σκαραβαίος Φιλμ.
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Φουρνιτσάκης και Γιώργος Νομικός. Φωτογραφία: Γιώργος Καραβίδογλου.
Ηθοποιοί: Νίκη Φωκά, Τίνα Σπάθη, Γιώργος Μιχαλάκης, Απόστολος Σουγκλάκος, Κώστας Ντάγκας κ.α.
 
Όσο ο Σωκράτης (Κώστας Ντάγκας) βρίσκεται στο εξωτερικό για θεραπεία, η νεαρή γυναίκα του Ελίνα, (Τίνα Σπάθη) ερωτεύεται παράφορα το ζωγράφο Έκτορα, (Γιώργος Μιχαλάκης) τον οποίο έχει εγκαταστήσει σπίτι τους. Η Λουίζα (Νίκη Φωκά), μια φίλη της που μένει μαζί της, ποζάρει για τον Έκτορα και είναι ερωτευμένη μαζί του, σχεδιάζει να δολοφονήσει την Ελίνα. Όταν ο Σωκράτης τηλεφωνεί στην Ελίνα και της ζητεί να πάει να τον πάρει από το Παρίσι, η Ελίνα αποσύρει από την τράπεζα δύο εκατομμύρια, με σκοπό να το σκάσει με τον Έκτορα, η Λουίζα βάζει σε ενέργεια το δικό της σχέδιο. Παράλληλα, ο Μάνθος Λιαγκρής που εξεβίαζε την Ελίνα και της αποσπούσε μικροποσά, ζητεί τώρα ένα σημαντικό ποσό… (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

23.00
Το Ρεμάλι της Αθήνας, 1987.

Ετ. Παραγωγής: Λέων Φιλμ.
Σκηνοθεσία: Μιχάλης Λεφάκης τζούνιορ.
Σενάριο: Γιώργος Μουζακίτης.
Φωτογραφία: Αλέξανδρος Διαμαντής.
Ηθοποιοί: Απόστολος Σουγκλάκος, ?ντζελα Μεταξά, Χρήστος Κάλοου, Γιώργος Κυριακίδης, Χρήστος Νάτσιος, κ.α

Η Ξένια (Άντζελα Μεταξά), μια  νεαρή κοπέλα, μην ανέχοντας άλλο την καταπίεση και τους τσακωμούς των εύπορων γονιών της, φεύγει από το σπίτι της. Περιπλανιέται στην Αθήνα και γνωρίζεται με το Στέφανο (Απόστολο Σουγκλάκο), έναν πρώην παλαιστή και νυν βαποράκι, που τη φιλοξενεί στο σπίτι του. Ο άνθρωπος αυτός την πείθει να πιάσει δουλειά  σ’ ένα μπάρ και σιγά-σιγά  τη σπρώχνει στα ναρκωτικά και την  πορνεία.  (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

Oι σκηνοθέτες Nίκος Tριανταφυλλίδης και Pένος Xαραλαμπίδης θα τιμήσουν πριν από την προβολή της ταινίας «Tο Pεμάλι της Aθήνα» τον θρυλικό Aπόστολο Σουγκλάκο για τη συνολική του προσφορά στον Eλληνικό Kινηματογράφο σε μία βραδυά με πολλά απρόοπτα!!!

ΚΥΡΙΑΚΗ 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ

14.00
Ο Στραγγαλιστής Της Συγγρού, 1990.

Ετ. Παραγωγής: Leon Film.
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Τζελάς.
Ηθοποιοί:  Απόστολος Σουγκλάκος, Νίκος Καραγιώργης κ.α

Ο Άγγελος, ένας φιλήσυχος κατασκευαστής κούκλων για βιτρίνες καταστημάτων, δίνει σ΄ αυτές τα χαρακτηριστικά των θυμάτων ενός δολοφόνου, που επιλέγει τα θύματα ανάμεσα στις εκδιδόμενες γυναίκες της οδού Συγγρού, τους επιτίθεται και τις στραγγαλίζει.  «Tο απόλυτο cult Eλληνικό αριστούργημα» κατά το Nίκο Tριανταφυλλίδη… (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»).

O σκηνοθέτης Nίκος Tριανταφυλλίδης  και ο πρωταγωνιστής Aπόστολος Σουγκλάκος προλογίζουν την ταινία.

16.00
Έξι Διεστραμμένες Ζητούν Δολοφόνο (Έγκλημα Στην Γλυφάδα), 1976.

Ετ. Παραγωγής: Σκαραβαίος Φιλμ.
Σκηνοθεσία-Σενάριο: Παναγιώτης Κωνσταντίνου.
Ηθοποιοί: Τίνα Σπάθη, Ανέστης Βλάχος,  Γιάννης Κανδήλας,  Κλέο Ζαμίδης.

Ο επιχειρηματίας Πoλ (Γιάννης Κανδήλας) και η γυναίκα του Μιρέλλα (Τίνα Σπάθη), κάνουν διακοπές σε μια παραθαλάσσια βίλα, μαζί με την Νάνσυ που εργάζεται στην εταιρεία του Πολ, και το σύζυγό της Γιώργο (Ανέστης Βλάχος), που είναι ο εραστής της Μιρέλλας. Μαζί τους μένει και η Αλέξια (?ντα Βαρθολομαίου), προστατευόμενη της Μιρέλλας, που οδηγεί στη βίλα το νεαρό πλανόδιο, Μισέλ (Κλέο Ζαμίδης). Ανά δύο, οι ένοικοι της βίλας αρχίζουν να συνωμοτούν: η Νάνσυ κι ο εραστής της Μισέλ, σχεδιάζουν να σκοτώσουν το Γιώργο, ο Πολ προτείνει στο Γιώργο να σκοτώσει το Μισέλ, ο Γιώργος αξιώνει από τη Νάνσυ να κοιμηθεί με τον Πολ, για να καλύψει μια κατάχρησή του, η Αλέξια πείθει την ερωμένη της Μιρέλλα ότι ο Μισέλ έχει έρθει για να τη σκοτώσει, η Μιρέλλα επιχειρεί να πείσει την κατατρομαγμένη Νάνσυ να σκοτώσει τον Πολ, ο Γιώργος ξελογιάζει την Αλέξια με σκοπό να την εμπλέξει στη δολοφονία του Μισέλ, η Μιρέλλα δίνεται στον Μισέλ… Μετά την αποκατάσταση μιας διακοπής ρεύματος, που διέλυσε ένα ξέφρενο, ερωτικό πάρτυ, ανακαλύπτεται το πτώμα της Αλέξιας, που έχει δολοφονηθεί με το ψαρομάχαιρο του Πολ. Οι υποψίες πέφτουν στον Μισέλ, αλλά ένοχος είναι η Μιρέλλα, που ήθελε να ξεπαστρέψει τη Νάνσυ, για να κάνει δικό της το Μισέλ. Μόλις βρίσκει την ευκαιρία, επανορθώνει το λάθος της, αλλά ο Μισέλ την απορρίπτει, εγκαταλείποντάς την μόνη της στην αμμουδιά, δίπλα στο άψυχο κορμί της Νάνσυς. (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

18.00
Το Κρυφό Σπίτι Της Αγγέλας, 1972.

Ετ. Παραγωγής: J. G Productions.
Σκηνοθεσία: Τζαν Κρίστιαν (Γιάννης Χριστοδούλου).
Σενάριο: Λάζαρος Μοντανάρης.
Ηθοποιοί: Χαριτίνη Καρόλου, Καίτη Γρηγοράτου, Πέτρος Κυρίμης, Κώστας Καραγιώργης, Λάκης Γκέκας, Γιώργος Τζιφός κ.α.

Επιστρέφοντας από μια εκδρομή τους στη θάλασσα, ο Αλέκος (Πέτρος Κυρίμης) και η Βίκυ (Καίτη Γρηγοράτου) προκαλούν το θάνατο ενός δημοσιογράφου, που είχε προσφερθεί να αλλάξει το λάστιχο της Αγγέλας ( Χαριτίνη Καρόλου). Νομίζοντας ότι δεν υπάρχουν μάρτυρες, οι δύο νέοι εξαφανίζονται, αλλά η Αγγέλα τους έχει δει. Δεν τους καταδίδει στην αστυνομία, αλλά εκβιάζει την15χρονη κοπέλα να εργαστεί γι’ αυτήν στο μπορντέλο πολυτελείας που διευθύνει, προσφέροντας σεξουαλικές υπηρεσίες στους πλούσιους πελάτες της.

20.00
Το Ρεμάλι της Φωκίωνος Νέγρη, 1965.

Ετ. Παραγωγής: Κίκος Φιλμ.
Σκηνοθεσία: Κώστας Καραγιάννης.
Σενάριο: Γιώργος Παπακυριάκης.
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός.
Ηθοποιοί: Αλεξάνδρα Λαδικού, ?λκης Γιαννακάς, Λαυρέντης Διανέλλος, Ανδρέας Φιλιππίδης, Έλλη Ξανθάκη, Ζέτα Αποστόλου, Δέσπω Διαμαντίδου κ.α.

Ο Αλέκος (Άλκης Γιαννακάς) ένας χαρτοπαίχτης, πρώην πυγμάχος και πρωτοπαλίκαρο του υποκόσμου, βάζει στο μάτι τη Μαίρη (Αλεξάνδρα Λαδικού), μια αγνή νέα, ορφανή, που ζει μόνη και έχει μεγάλη περιουσία. Την τυλίγει και αρχίζει να της τρώει τα λεφτά, αδιαφορώντας για το κακό που της κάνει. Αυτή μαθαίνει την αλήθεια από την πρώην ερωμένη του Θάλεια (Ζέτα Αποστόλου), στριπτιζέζ σε καμπαρέ, και αποφασίζει να τον εκδικηθεί, αλλά την προλαβαίνει η μητέρα του (Έλλη Ξανθάκη), που θέλει να καθαρίσει τον κόσμο από το μίασμα που η ίδια γέννησε. Τόλμη και ωμός ρεαλισμός σ΄ ένα κοινωνικό δράμα, που έκανε «πάταγο» στην εποχή του και στάθηκε αφορμή για την παραγωγή μιας σειράς παρόμοιων ταινιών. (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»).

Προλογίζει ο σκηνοθέτης Nίκος Tριανταφυλλίδης.

Λεσβιακός Αύγουστος (Λεσβιακός Έρωτας ή Οι Λύκαινες), 1974.

Ετ. Παραγωγής: Art Films.
Σκηνοθεσία: Ερρίκος Ανδρέου.
Σενάριο: Πέτρος Αναγνωστόπουλος.
Ηθοποιοί: Κάτια Δανδουλάκη, Γιώργος Χριστοδούλου,  Μπάμπης Αλατζάς, Ρένα Κοσμίδου, Τζοάννα Παππά, Σταύρος Φαρμάκης, κ.α.

Ένας ζωγράφος (Σταύρος Φαρμάκης), παραθερίζει σ΄ ένα  ελληνικό νησί με τη νεαρή δεύτερη γυναίκα του Έλενα (Τζοάννα Παππά) και την κόρη του Χριστίνα (Ρένα Κοσμίδου), από τον πρώτο του γάμο. Η ερωτική σχέση ανάμεσα στις δύο γυναίκες, δεν εμποδίζει τη Χριστίνα να στραφεί και στον Κώστα  (Γιώργος Χριστοδούλου), έναν παντρεμένο ψαρά, που εγκαταλείπει για χάρη της τη γυναίκα του Αγγελική (Κάτια Δανδουλάκη). Ο ζωγράφος που αντιλαμβάνεται τη σχάση των δύο γυναικών, δηλητηριάζεται από την Έλενα, αλλά πριν πεθάνει γράφει το όνομα της δολοφόνου στον τελευταίο του πίνακα. Ο Κώστας βρίσκει τον πίνακα, αλλά μαχαιρώνεται από τη Χριστίνα, με προτροπή της μητριάς της. Θανάσιμα τραυματισμένος, εμφανίζεται στην αστυνομία και αποκαλύπτει την αλήθεια. (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

Ολέθρια Συνάντηση (Something  More), 1989.

Ετ. Παραγωγής: Ιnter Studio / Cine Globo / MaxCapita.
Σκηνοθεσία - Σενάριο: ?ντριου Χουάιτ (?ντρέα Μπιάνκι).
Ηθοποιοί: Τσαντ Μπράουν, Αν Μάργκαρετ Χιούζ, Κρέγκ Σμίντ, Μαξίν Σεν Τζον, κ.α.

Ο αρχιτέκτονας Τζορτζ (Τσάντ Μπράουν) είναι παντρεμένος με την Τζούλια (Αν Μάργκαρετ Χιούζ), πρώην μοντέλο και υπεύθυνη δημοσίων σχέσεων του οίκου μόδας Μανούσκος. Όταν γνωρίζει την ?λεξ (Μαξίν Σεν Σοντ), τη μικρότερη κόρη του λόρδου Ντέβον, που ζει μόνιμα στην Ελλάδα, μακριά από την οικογένειά της, η ομορφιά της τον μαγεύει. Αρχίζουν να βγαίνουν μαζί και δεν αργεί να την ερωτευτεί. Όταν ανακαλύπτει ότι η ?λεξ είναι ένας τραβεστί, ο έρωτάς του γι΄ αυτήν ξεπερνά κάθε λογική. Η Τζούλια ανακαλύπτει ότι ο άντρας της την απατά, πηγαίνει στο Μιλάνο για μια επίδειξη μόδας και, γυρίζοντας,  βρίσκει την ?λεξ σπίτι τους. Ο Τζόρτζ, σε πλήρη σύγχυση, θέλει να τον βοηθήσουν να βάλει τάξη στα αισθήματά του και οι τρεις τους γίνονται ένα φαινομενικά ευτυχισμένο τρίγωνο, μέχρι τη στιγμή που η Τζούλια ανακαλύπτει το πραγματικό φύλο της ?λεξ. Πετώντας την τραβεστί από το σπίτι της, γίνεται αιτία να σκοτωθεί σε αυτοκινητικό ατύχημα και ο Ίαν (Γκρεκ Σμίντ), ο σωματοφύλακας της ?λεξ, σκοτώνει τον Τζορτζ, θεωρώντας τον υπεύθυνο για το θάνατό της. Η λογική που τη διέπει είναι αυτή των ερωτικών ταινιών της δεκαετίας του΄70 – θα μπορούσε, κάλλιστα, να είναι ένα φιλμ του… Όμηρου Ευστρατιάδη - αλλά το θέμα της είναι αρκετά τολμηρό για ερωτικό δράμα, ακόμη και για τα διεθνή δεδομένα. (Δημήτρης Kολιοδήμος, «Λεξικό Eλληνικών Tαινιών από το 1914 μέχρι το 2000»)

Προλογίζει ο κριτικός κινηματογράφου Δημήτρης Kολιοδήμος.

PRESS

Α΄ ΦΕΣΤΙΒΑΛ CULT ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

Αποθεώνοντας το κιτς με τσόντα και συνθήματα

Αναπτήρες και κεριά στις «σκληρές» σκηνές, κλασικά συνθήματα όπως «άξιος» και «αθάνατος» για τους ήρωες της μεγάλης οθόνης, πολεμικές ιαχές κατά των κριτικών κινηματογράφου που ποτέ δεν αναγνώρισαν την αισθητική και διδακτική αξία των ταινιών που προβάλλονταν. Το 1ο Φεστιβάλ καλτ ελληνικού κινηματογράφου στο κλαμπ Gagarin 205 κατάφερε να χωρέσει σε ένα τριήμερο τα πάντα και να διδάξει στο κοινό τα κιτς αριστουργήματα των δεκαετιών του '70 και του '80.

Κορυφαία στιγμή του τριημέρου -όπως ήταν αναμενόμενο- ήταν η βράβευση του ηθοποιού και παλαιστή Απόστολου Σουγκλάκου για τη συνολική προσφορά του στον ελληνικό κινηματογραφο από τους Νίκο Τριανταφυλλίδη και Ρένο Χαραλαμπίδη, λίγο πριν από την προβολή της ταινίας «Το ρεμάλι της Αθήνας», όπου ήταν πρωταγωνιστής. Ο τελευταίος μάλιστα, αποκάλεσε τον παλαιστή «Αρτίρ Κραβάν του ελληνικού κινηματογράφου», συγκρίνοντας την προσφορά του με αυτήν του μποξέρ, ποιητή και λιποτάκτη 17 στρατών, πολέμιου της τέχνης της εποχής του και προδρόμου του ντανταϊσμού στο προπολεμικό Παρίσι. Ο τιμώμενος από την άλλη αναφέρθηκε στην προφητική ταινία που έθιγε το πρόβλημα των ναρκωτικών σε ανύποπτους καιρούς.

Κατά τα άλλα, το φεστιβάλ δικαίωσε τον τίτλο του. Ανάμεσα στα πορνό του παρελθόντος με πρωταγωνιστές τον αειθαλή Κώστα Γκουζγκούνη και την Τίνα Σπάθη που αποτελούν πλέον ιστορία, παρέλασαν οι «Χούλιγκαν» και ο «Δράκουλας των Εξαρχείων», ο σκηνοθέτης Νίκος Ζερβός, που όπως δήλωσε θέλησε να αποτοξινωθεί από όσα είδε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ο Αλκης Γιαννακάς ως ρεμάλι και ο Γιάννης Βόγλης ως εκδικητής εμπόρων ναρκωτικών και πολλοί καταξιωμένοι ηθοποιοί σε στιγμές της καριέρας τους που θα προτιμούσαν να ξεχάσουν. Οσο για το κοινό, η συμμετοχή του ήταν το στοιχείο που έδωσε πνοή στην κατάμεστη αίθουσα. Μπορεί -στην πλειονότητά του- να μην είχε γεννηθεί όταν ο Γκουζγκούνης τιμούσε επάξια τον ελληνικό ερωτικό κινηματογράφο ή όταν διορατικοί σκηνοθέτες έθεταν με θεσπέσια σουρεαλιστικό τρόπο τα προβλήματα της βίας και των ναρκωτικών, ήταν όμως ενθουσιώδες, συμμετείχε με καυστικές ατάκες, αποθέωνε σε κάθε ευκαιρία τους πρωταγωνιστές αποδοκιμάζοντας τους αντιπάλους τους και έδωσε μια ατμόσφαιρα πανηγυριού τελείως διαφορετική από τα συνήθη φεστιβάλ.

Κάπως έτσι ταινίες ξεχασμένες -πολλές φορές και από τους ίδιους τους δημιουργούς τους- στα ράφια των βιντεοκλάμπ αναγνωρίστηκαν από ένα διαφορετικό κοινό. Ισως τελικά η αισθητική κάποιων ήταν πολύ μπροστά από την εποχή τους.

Δ.Α.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/02/2003

Τριανταφυλλίδης, Νίκος
Cineντευξη
14 Φεβρουαρίου 2003

Βασιλης Σωτηροπουλος:
Ποιος ειχε την ιδεα για το 1o Cult Film Festival που γινεται στο Gagarin;

Νικος Τριανταφυλλιδης:
Ο υποφαινομενος! Ουτως η αλλως ειναι μια «μαυρη τρυπα» της ελληνικης κινηματογραφιας κι εχει ενα πολλαπλο ενδιαφερον, τοσο ιστορικο και αισθητικο, οσο και νοσηρο. Δεν σας κρυβω οτι μ’ αρεσει να νομιζω οτι τετοιου ειδους ταινιες –ειτε συνειδητα, ειτε ασυνειδητα- κυοφορουν εναν αντικομφορμισμο και αυτο ειναι, εν τελει, θετικο.

B.Σ.
Τι ειναι το cult;

Ν.Τ.:
Το cult ειναι ενας ορος που τον χρησιμοποιουμε για ορους ενδοσυνεννοησης, ως επι το πλειστον.

Β.Σ.
Δεν θελει «ορισμό»;

Ν.Τ.:
Θελει. Υπαρχει ενας ορισμος. Ειναι μεταμοντερνα, εντελως, συλληψη που εχει να κανει με ενα κωδικα, με ενα «παρασυνθημα», για να ανοιξει καποιες κερκοπορτες. Αλλα, αν θελεις να το δουμε ετυμολογικα, cult ειναι οτιδηποτε προκαλει αφοσιωση και λατρεια. Με αυτη την εννοια, λοιπον, ανατρεχοντας και στον κριτικο, τον Ντανι Περι, cult ειναι και ο «Πολεμος των αστρων».

Β.Σ.
Ειναι κατι που συζητουσαμε και με καποιους cineργατες τις προαλλες, απο το site. Aν δηλαδη, ο «Πολεμος των αστρων» ειναι cult η classic.

Ν.Τ.:
Με αυτη την εννοια, ειναι cult. Γιατι υπαρχουν εντονα φαινομενα λατρειας, αυταπαρνησης και δημιουργει «παραθρησκευτικα» φαινομενα γυρω απο το φιλμικο αντικειμενο.

Nικος Δουκας:
Eμεις καναμε ολοκληρο «πολεμο» γι’ αυτον τον ορο…

Ν.Τ.:
… «των αστρων»! (Γελια) Εγω νομιζω, σε οτι αφορα την φιλμικη αναλυση, οτι πρεπει να το δουμε μεσα απο το πρισμα του Λιοτα, μεσα απο το βιβλιο της «Μεταμοντερνας Καταστασης». Για αυτο σου λεω, σαν «παρασυνθημα».

Β.Σ.
Ναι, αλλα, ξαφνικα λεμε cult και τη Βουγιουκλακη. Τωρα θα την πουμε cult, ενω τοτε ηταν mainstream;

Ν.Τ.:
Η Βουγιουκλακη ειναι -και τωρα- mainstream και εχει cult παρενεργειες. Νομιζω οτι δεν ειναι cult, αυτη καθαυτη. Σε αντιθεση με τη Βουγιουκλακη, η Ζετα Αποστολου ειναι cult, π.χ.

Β.Σ.
Ακουμε, ομως, πολυ συχνα, το cult να το συγχεουν με καταστασεις trash η kitch.

Ν.Τ.:
Σωστο ειναι αυτο. To trash και το kitch ειναι δυο εννοιες διακριτες, αλλα κατι που ειναι trash η kitch μπορει συναμα να ειναι cult.

B.Σ.
Πως εγινε η επιλογη των ταινιων για το 1o Cult Film Festival; Με κριτηρια απολυτης ελευθεριας, του στιλ «θελω να δω αυτο, βρισκω την κοπια και το βαζω στο προγραμμα» η με κριτηρια αναγκαιοτητας «βρηκαμε αυτα, αυτα θα μπουν»;

Ν.Τ.:
Οχι με κριτηρια αναγκαιοτητας. Ηταν καποιες ταινιες οι οποιες ηθελα να συμπεριληφθουν, τις οποιες δεν τις βρηκα.

Β.Σ.
Ποιες ειναι αυτες που δεν βρεθηκαν;

Ν.Τ.:
Ως επι το πλειστον το “back catalogue” του κυριου Ιωσηφιδη. Υπαρχει σε κοπιες 35mm, ταλαιπωρημενες, οι οποιες κινδυνευαν κι ολας. Του χρονου!

Β.Σ.
Οι κοπιες που θα δουμε τωρα, τι ειναι;

Ν.Τ.:
Ειναι σε ψηφιακη, digital μορφη beta. Δεν ειναι απο φιλμ, αλλα τα transfer τα εχω τσεκαρει ενα προς ενα και ειναι παρα πολυ καλα. Θα ηταν αδικο να τις δειξουμε σε φιλμ. Το σκεφτηκα κι εγω, ως φετιχιστης. Θα ηταν πραγματικα αδικο να τις δειξουμε οπως ειναι, ταλαιπωρημενες, χιλιοκομμενες, ως επι το πλειστον, για λογους λογοκρισιας, σου θυμιζω, απο τον τοπικο προβολατζη, με το ψαλιδι. Αυτη τη στιγμη με τους προτζεκτορες που υπαρχουν, τους οποιους εχουμε την τυχη να εχουμε κι εμεις εδω, μπορεις να δεις μια παρα πολυ ωραια προβολη.

Β.Σ.
Εκτος απο τις ταινιες, τι αλλα happenings (εκτος απο τις εκπληξεις) θα συμβουν στο Φεστιβαλ;

Ν.Τ.:
Υπαρχουν παρα πολλα happenings στο προγραμμα. Θα προλογισουν διαφοροι ανθρωποι. Θα βραβευσουμε τον Αποστολο Σουγκλακο για τη συνολικη του προσφορα στο ελληνικο σινεμα. Ο Αποστολος εχει κανει πανω απο 115 ταινιες και μονο αυτο σαν γεγονος, τον παραπεμπει στους κλασικους καρατεριστες του ελληνικου σινεμα. Περα απο αυτο ομως, παντα με ανιδιοτελεια λειτουργουσε. Και με μια αθωοτητα και αφελεια που μακαρι να την ειχαν και οι νεωτεροι. Ως επι το πλειστον, για αυτους τους ηθικους λογους γινεται η διακριση του. Απο κει και περα, εγω αγαπω παρα πολυ τους παλαιστες, τους κατσερ και ολη τη σχετικη κουλτουρα, η οποια, εστω και σε λανθανουσα κατασταση, ταραξε το σταλινικο καθωσπρεπει το οποιο, κακα τα ψεματα, υπηρξε παραλληλα, στην Ελλαδα, με την ακροδεξια και τη Χουντα.

Β.Σ.
Βλεπουμε, ομως, στο προγραμμα, παλια εργα. Η πιο προσφατη που θα παιχτει ειναι ο Δρακουλας των Εξαρχειων (1983) [σ.σ. και αμεσως μετα Το Ρεμαλι Της Αθηνας (1987), η Ολεθρια Συναντηση (1989) και ο Στραγγαλιστης της Συγγρου (1990).] Τι γινεται, σταματησε εκει η cult παραγωγη;

Ν.Τ.:
Οχι, απλως θεωρουμε, οτι, σαν 1o Φεστιβαλ, πρεπει να παμε στις απαρχες. Ειναι καποια μικρα μαθηματα ιστοριας, σε οτι αφορα το softcore ιδιαιτερα, που ηταν και πιο ευκολο να βρεθουν καποιοι τιτλοι, και υπαρχει και 2o Φεστιβαλ, του χρονου. Δεν ειναι πυροτεχνηματα αυτα.

Β.Σ.
Τι ανταποκριση ειχατε απο τα media κλπ. Σας ειδαν λιγο σαν περιεργο πτηνο;

Ν.Τ.:
Εχω μαθει να ειμαι περιεργο ζωο, γενικοτερα, δεν μου προκαλει εντυπωση. Καλο ειναι να σε προσεχουν, εστω και σαν περιεργο ζωο, παρα να μην σου δινουν σημασια.

Β.Σ.
Any publicity is good publicity;

Ν.Τ.:
Οχι, απο τη στιγμη που κανεις μια τετοια επιλογη, οταν το στηριζεις σοβαρα, κι εγω πραγματι το στηριζω σοβαρα, περα απο το αυτοσαρκαστικο και το black humor του πραγματος, που, ουτως η αλλως, ειναι στη φυση των ταινιων που παιζουμε, υπαρχει η αισθηση της καζουρας και της “γαλαριας” που αναβιωνει, που δεν το βρισκω καθολου κακο. Και για μενα, ενας απο τους λογους που προβαλουμε ταινιες σε ενα χωρο σαν το Gagarin ειναι οτι δινουμε στην Αιθουσα και στην Προβολη αλλες διαστασεις. Απο τη χαχανοποιηση των Village, χιλιες φορες η παραδοσιακη γαλαρια του Κωστα Γκουσγκουνη.

Ν.Δ.
Μηπως ομως το Cult Festival απευθυνεται σε λιγο πιο «ψαγμενο» κοσμο;

Ν.Τ.:
Νομιζω οτι και οσοι μπουν μεσα για αλλους λογους, κατι θα εισπραξουν. Δεν ειναι κακο αυτο.

Ν.Δ.
Οχι, δεν ειναι κακο. Το θεμα ειναι αυτο που συζητουσαμε για την αποδοχη. Ποιος ειναι ο κοσμος που περιμενεις να ερθει;

Ν.Τ.:
Δεν εχω κατι συγκεκριμενο υποψη μου. Υπαρχει μια κοινοτητα σινεφιλ που φανταζομαι οτι θα συμμεριζονται καποιους απο τους προβληματισμους τους δικους μου. Απο κει και περα, ειμαστε ανοιχτοι σε καθε ειδους κακοηθεια, ουτως η αλλως.

Ν.Δ.
Προφανως, ομως, θα ηταν επιτυχια, να προσελκυσει νεο κοσμο, ο οποιος δεν εχει την επαφη με αυτα τα εργα.

Ν.Τ.:
Αυτο ειναι το πιο βασικο. Και στο 1o Gimme Shelter Film Festival (σ.σ. Νοεμβριος 2002) που καναμε, ο μεσος ορος ηλικιας ηταν παρα πολυ χαμηλος. Σε βαθμο που να νοιωθω κι εγω ελαφρως υπερηλιξ. «Βετερανος ροκερ». Αυτο δεν ειναι κακο γιατι … ειμαι βετερανος ροκερ. (Λυνεται στα γελια).

Β.Σ.
Υπαρχει και μια εργογραφια, μην το ξεχναμε. Φερεις και την ιστορια σου, ως δημιουργος. Υπαρχουν παντου δημιουργοι που διοργανωνουν φεστιβαλ, οπως και ο Ταραντινο, για παραδειγμα, με το δικο του Cult Film Festival.

Ν.Τ.:
Θα πρεπει, αντι να τα αφηνουμε στους καρεκλοκενταυρους του κρατικου μηχανισμου, εμεις οι σκηνοθετες να παιρνουμε τα πραγματα στα χερια μας. Το πιστευω απολυτα αυτο.

Β.Σ.
Τους κριτικους πως τους βλεπεις;

Ν.Τ.:
Οι Κρητικοι μου ειναι πολυ συμπαθεις.(Γελια) Παιξαμε προσφατα στα Χανια το «Μαυρο γαλα» και ηταν εξαιρετικοι ως κοινο. Οι Κρητικοι ειναι υπεροχοι. Εγω φροντιζω οπου παιζονται οι ταινιες μου, σε λεσχες, να πηγαινω και να τις στηριζω με την προσωπικη μου παρουσια. Το θεωρω ηθικη μου υποχρεωση.

Β.Σ.
Ο διαλογος με το κοινο σας αρεσει;

Ν.Τ.:
Παρα πολυ. Συνηθως ειναι ματαιο μετα την προβολη, συνηθως σε κανα μπαρ, μετα απο την ταινια μου τα λενε, ειναι πιο καλα εκει. (Γελια).

Β.Σ.
Υπαρχει καποιο project κινηματογραφικο;

Ν.Τ.:
Υπαρχει. Ειναι μια ταινια μυθοπλασιας, για την οποια προσπαθω να στησω το πακετο παραγωγης. Προσπαθω να βρω ανθρωπους, οι οποιοι δεν ειναι του ποινικου δικαιου η διαχειριστες του κρατικου κορβανα. Δηλαδη, ανθρωποι οι οποιοι δεν ειναι οικονομικα…

Β.Σ.
… εξαρτημενοι απο συμφεροντα;

Ν.Τ.:
Ανθρωπους με φαντασια.

Β.Σ.
Υπαρχει μελλον ανεξαρτητου παραγωγου στην Ελλαδα, εκτος απο τους πολυ εμπορικους, οπως ο Παπανδρεου κλπ;

Ν.Τ.:
Οχι.

Β.Σ.
Θα εχουμε το Ε.Κ.Κ. για τα επομενα 50 χρονια, ας πουμε;

Ν.Τ.:
Αν κι εφοσον δεν ακολουθηθει ενας δρομος λοου μπατζετ, ναι. Και το λοου μπατζετ σημαινει ψηφιακο σινεμα και σημαινει ταινιες, ακομα και μυθοπλασιας, μιας συγκεκριμενης κατευθυνσης. Αλλα, ισως να ειναι ο δρομος αυτος που πρεπει να τραβηξουμε. Το project με το «Screamin’ Jay Hawkins» ηταν, με αυτη την εννοια, απελευθερωτικο για μενα.

Β.Σ.
Εμενα εχει αρχισει να με ενοχλει ολο αυτο. Και δεν σου λεω για τους «μικρους». Σου λεω για τους «μεγαλους» σκηνοθετες, τους παλιους, που ξαφνικα κανουν σινεμα σε ψηφιακο format: νομιζω οτι ειναι λιγο δηθεν.

Ν.Τ.:
Φυσικα και ειναι δηθεν. Αλλα, καλυτερα να υπαρχει ενας δημιουργικος οργασμος. Δηλαδη, εγω προτιμω να βλεπω την ταινια ενος πιτσιρικα 16 χρονων που γυρναει με το σκυλο του και τη γκομενα του ενα trash movie στο γκαραζ του μπαμπα του, παρα να καθομαι να βλεπω μια «ταινια με παιδακια» του κρατικου μηχανισμου. Προτιμω τις ταινιες στο γκαραζ. Ειναι φυσικο, αυτη τη στιγμη να μιλησουμε για ψηφιακα σκουπιδια. Αλλα ειναι ο μονος δρομος, αυτη τη στιγμη, να επανακαθορισουμε το ανεξαρτητο σινεμα και αυτο που λεμε «αυτοδιαχειριση της κινηματογραφικης εικονας». Δεν υπαρχει αλλος δρομος, ιδιαιτερα στην Ελλαδα.

Β.Σ.
Βλεπεις το Ιντερνετ να αντικαθιστα την αιθουσα σε ενα βαθμο; Εισαι παλιος μικρομηκας, βραβευμενος κλπ. Φανταζεσαι οτι θα αρχισουν να βγαινουν και μικρου μηκους ταινιες απευθειας στο Ιντερνετ;

Ν.Τ.:
Μακαρι! Γινεται ηδη. Ειχα δωσει και τις δικες μου, αλλα … δεν ειδα μεγαλη κινηση (ξεσπαμε στα γελια). Δεν θυμαμαι σε ποιο site.

Β.Σ.
Ποια η σχεση σου με το Ιντερνετ;

Ν.Τ.:
Πιο ευκολα με βρισκεις στο Διαδικτυο, παρα στον Πλανητη Γη.

Β.Σ.
Sites και surfing δηλαδη, η και chat;

Ν.Τ.:
Chat!

Β.Σ.
Θα βγαλω λαγο τωρα, κοιτα.

Ν.Τ.:
Στην αρχη το εκανα, αλλα μετα κουραστηκα. Αλλα, ειμαι υπερ του chat.

Β.Σ.
Δεν θα μπεις στον πειρασμο να πλασεις μια ιντερνετικη περσονα, δηλαδη;

Ν.Τ.:
Α, οχι… «Ειμαι η λεσβια ταδε» κλπ; Εχει το χαβαλε του, δεν λεω. Αλλα προτιμω να κανω ταινιες, να γραφω χαρακτηρες. Δεν εχω χρονο. Αν ειχα χρονο, θα το εκανα μαλλον! (Τρελα γελια).

Β.Σ.
Με τα dvd τι σχεσεις εχεις; Αν και δεν νομιζω οτι εχεις προβλημα να βγαλεις την ταινια στις αιθουσες σε director’s cut. Δεν εχεις καποιον παραγωγο να σου λεει «οχι, θελω να κοψεις» κλπ.

Ν.Τ.:
Εγω δεν εχω τετοιου ειδους προβληματα. Καποια προβληματα ειχα στο Screamin’ Jay Hawkins, οχι ομως στο art house [σ.σ. συγκεκριμενες αιθουσες σινεμα τεχνης], οπου παιζεται η ταινια -και «κινειται» συνεχεια-, αλλα σε ο,τι αφορα τις τηλεοπτικες version. Δηλαδη, το ντοκιμανταιρ, στο μυαλο των ηλιθιων γιαπηδων που κανουν προγραμματισμο στην τηλεοραση, ειναι σε ζωνες ωριαιες, δηλαδη πρεπει να ειναι 52-55 λεπτα. Οπου, υστερα απο πιεση των συμπαραγωγων μου, της Ideefix, εγινε ενα cut 53’, το οποιο δεν το εχω δει ακομη. Ουτε προκειται να το δω ποτε, δεν το αναγνωριζω εγω. Απο οτι ειδα ομως, ολοι θελουν τη μεγαλη version! O καλος θεουλης του σινεμα βοηθησε! Σε dvd θα βγουν οι ταινιες μου. Ο Hawkins εχει κυκλοφορησει εξω, Αυστραλια, Ιαπωνια και τωρα Αμερικη, σε dvd.

Β.Σ.
Ασχολεισαι με τα τεχνικα κομματια στο γυρισμα;

Ν.Τ.:
Εφιαλτης ειμαι. Ναι.

Β.Σ.
Αφηνεις δηλαδη εξω το εντελως «υψιπετες» δημιουργικο κομματι, ξερεις: «θελω να μου βγαλεις αυτο το χαρακτηρα» και ασχολεισαι με τους φακους;

Ν.Τ.:
Μα πως θα τον βγαλεις, αν δεν ξερεις σε τι φακο θα τον τραβηξεις; Δεν ειναι τεχνικο ζητημα. Αν δω οτι η ταινια θα τιναχτει στον αερα, αλλαζω γωνια. Αν δεν ξερεις να αλλαξεις γωνια, δεν εισαι καλος σκηνοθετης. Αυτο νομιζω εγω. Αν το κανεις μια φορα κι εχεις τους λογους σου, καλως. Αν κανεις 50 φορες την ιδια ληψη, εισαι κακος σκηνοθετης. Σπαταλας το φιλμ. Σε αυτα ειμαι λιγο καουρισμακικος.

Β.Σ.
Πως ειναι να σκηνοθετεις τον πατερα σου, οταν ειναι και star;

Ν.Τ.:
Οταν ηταν στο set δεν ειναι «ο πατερας μου». Ειχαμε μια φιλονικια, καποια στιγμη στο Ραδιο Μοσχα, και μου λεει: «Δεν θα τελειωσει το γυρισμα; Θα σου δειξω εγω.» Λεω: «Μεχρι να τελειωσει το γυρισμα, ομως, δεν μπορεις να κανεις τιποτα.» (Γελια).

Β.Σ.
Και στην ταινια ο Χαρρυ Κλυν αξιοποιηθηκε με εναν τροπο που δεν τον ειχαμε δει στο παρελθον…

Ν.Τ.:
…Ναι κι εγω το πιστευω αυτο…

Β.Σ.
…οπως, φυσικα, το ιδιο ισχυει και για τον Γκουζγκουνη.

Ν.Τ.:
Τον αγαπω παρα πολυ τον Κωστα τον Γκουζγκουνη. Παιζει σε καθε ταινια μου, δεν μπορω να κανω ταινια μυθοπλασιας χωρις τον Γκουζγκουνη. Σε ολες τις ταινιες μου, ενα περασμα το κανει οπωσδηποτε.

Β.Σ.
Με ποιον ηθοποιο ειχατε την καλυτερη σχεση σε ταινια;

Ν.Τ.:
Με τον Ντινο τον Ηλιοπουλο. Με τον οποιο ηταν η μεγαλυτερη συναντηση που ειχα, απο τους ηθοποιους. Ειχε αυτην την «αυρα». Αυτος ο ανθρωπος ηταν απο αλλο πλανητη.

Β.Σ.
Τα σεναρια πως τα γραφεις; Με μορφη ντεκουπαζ;

Ν.Τ.
Εξαρταται.Μεχρι προτινος δουλευα εντελως διαφορετικα. Κατ’ αρχην τις ταινιες που εχω κανει μεχρι προτινος , δεν τις θεωρω ταινιες «σεναριου». Και αυτο ειναι ενα μεγαλο προβλημα «αναγνωσης» των ταινιων μου. Δηλαδη, θεωρω οτι ειναι αποδομητικες, οσον αφορα την φιλμικη τους γραφη. Ως εκ τουτου, υπονομευουν το ιδιο τους το σεναριο. Αυτο ομως, ειναι παρα πολυ δυσκολο να το δωσεις σε ανθρωπους στην Ελλαδα να το καταλαβουν. Που ως επι το πλειστον, το υποβαθρο που υπαρχει ειναι «λογοτενικο». Οταν λενε οτι υπαρχει «προβλημα σεναριου», εχουν κατα νου μυθιστορηματα! Εκει ειναι η μεγαλυτερη παρεξηγηση. Οτι δεν κρινουν το σινεμα απο τα δικα του μεσα εκφρασης, αλλα μεσα απο δανεια απο τη λογοτεχνια! Και ως επι το πλειστον, οι κριτικοι ειναι αποτυχημενοι λογοτεχνες!

Ν.Δ.
Οι περισσοτεροι εμεις στο site δεν την εχουμε δει «κριτικοι».

Ν.Τ.:
Εγω δεν εχω κανενα προβλημα με τους κριτικους. Οταν λεω για «κριτικους», εννοω τους ανθρωπους που ανδρωθηκαν μεσα απο το λογο και μεσα απο τα εργαλεια του λογου προσπαθουν να κρινουν το φιλμ, το σινεμα, την ταινια. Υπαρχει ενα λαθος στον κωδικα. Δεν μπορει να μου λεει, δηλαδη, καποιος «δεν εχεις στορι» και να εχει κατα νου το μυθιστορημα.

Β.Σ.
Και σου λενε οτι εισαι «κινηματογραφικος» οταν εισαι κοντα στο videoclip η στο διαφημιστικο spot.

Ν.Τ.:
Αυτο το πραγμα με τη διαφημιση ειναι η δευτερη καταρα.

Β.Σ.
Γιατι ολοι θητευσαν, καποια στιγμη, στη διαφημιση.

Ν.Τ.:
Οι παλαιοτεροι, και αναφερομαι σε συγκεκριμενα ονοματα, οπως στον Νικολαϊδη, τον Πανουσοπουλο, τον Βουλγαρη, τον Περακη και τον Παναγιωτοπουλο, λεγανε «για μας η διαφημιση ηταν ενα σχολειο». Αλλα, τοτε, η διαφημιση, δεν ηταν η διαφημιση που ειναι σημερα. Με ολο αυτο τον μηχανισμο των media και των γιαπηδων. Τωρα δεν μπορεις να κανεις το ιδιο πραγμα. Καρε-καρε αναλυεις το ντεκουπαζ σου σε 10 γιαπηδες με το στορυμπορντ και πας στο γυρισμα και εχεις 10 executives, οι οποιοι ως επι το πλειστον ειναι τυφλοι, και σου λενε πως θα κανεις ενα κοντινο. Δεν βρισκω τιποτα δημιουργικο σε αυτην την διαδικασια. Εγω προτιμω να κουβαλαω ενισχυτες. Για αυτο, ως επι το πλειστον, εργαζομαι στο rock n’ roll και στη μουσικη.

Β.Σ.
Οι ταινιες σου ειναι full απο μουσικη.

Ν.Τ.:
Eιναι αλληλενδετες απολαυσεις, για μενα. Το rock n’ roll και ο κινηματογραφος, που ειναι, οπως ξερετε, δυο πολιτισμικα φαινομενα του αμερικανικου ιμπεριαλισμου, που διεφθειραν ολο τον πλανητη. (Γελια).

Β.Σ.
Πες μου για τη συνεργασια με τον Blaine Reininger. Δεν υπηρχε ποτε σ΄ αυτον ο φοβος μηπως η εικονα καπελωσει τη μουσικη του;

Ν.Τ.:
Εμεις; «Τα σκυλια γλειφουν την καρδια μου» εγιναν με ενα μπατζετ 1500 λιρων. Δεν ειχαμε να φαμε, ειχαμε αλλα προβληματα.(Γελια) Δεν ειχαμε που να μεινουμε το βραδυ, ειχαμε να αντιμετωπισουμε πιο σημαντικα προβληματα. Δεν ειχαμε τετοια προβληματα με τον Reininger, απλως ηταν ενας «γαμος», ο οποιος καποια στιγμη τελειωσε. Τωρα ειμαστε δυο πολιτισμενοι πρωην συζυγοι. Εχουμε φυλαξει ολες τις καλες στιγμες και, αν μη τι αλλο, μας δενουν και τεσσερις ταινιες. Κι αυτο το δεσιμο ειναι ισως πιο ισχυρο κι απο δεσμους αιματος, δεσμους σπερματος.

Β.Σ.
Εχεις κατσει ποτε να δεις τις ταινιες μονος σου;

Ν.Τ.:
Καμια φορα, πολυ λιωμα. Και ως τριτος, ως αλλος.

Β.Σ.
Θελεις να τελειωνει κατι και να κανεις κατι αλλο μετα;

Ν.Τ.:
Αυτο εγινε με το Hawkins. Αλλα θεωρω οτι υπαρχει μια τριπλετα ταινιων, κυκλων και στοχασμου πανω στο σινεμα και την αισθητικη: το Ραδιο Μοσχα, το Μαυρο Γαλα και το Παλτο, το οποιο (Παλτο) το θεωρω μεγαλου μηκους, γιατι με αυτη τη λογικη εγινε, ασχετα αν δεν βγηκε ποτε στις αιθουσες, γιατι ειναι ηλιθιοι αυτοι στην Ε.Ρ.Τ. Εγινε η ταινια μεγαλου μηκους –και ειναι η τελευταια του Ηλιοπουλου και του Διαμαντοπουλου- με τη λογικη οτι καποια στιγμη θα εβγαινε στην εκμεταλλευση. Και λενε, καποια στιγμη, οτι πρεπει το εργο να βγει σε πλειστηριασμο, να γινει ενα ειδος δημοπρασιας και να μπει στο γραφειοκρατικο προτσες, οπου χασαμε την προθεσμια, γιατι η ταινια επρεπε να βγει Χριστουγεννα, και δεν βγηκε ποτε στις αιθουσες. Παιχτηκε στην τηλεοραση. Μια διασταυρωση Καφκα και Μαρκιζινη… Θα μου πεις οτι ο Μαρκεζινης ηταν ο πρωτος διανομεας. Ξερεις οτι ο Σπυρος Μαρκεζινης εκανε γραφειο διανομης στη δεκαετια του 1930; Ειχε φερει και την U.I.P κλπ.

Ν.Δ.
Εγω θελω να ρωτησω κατι πιο συγχρονο…

Ν.Τ.:
… για το Μαρκεζινη; (Γελια).

Ν.Δ.
Ποια ειναι η τελευταια ταινια που ειδες και σου αρεσε πολυ.

Ν.Τ.:
Του Ακι Καουρισμακι.
(σ.σ.: The man without a past)

Όσοι κάποτε μούσκεψαν τα σεντόνια τους με τη σκέψη της Τίνας Σπάθη (αλλά και της Αγγελας Γιάννου και της Μάγδας Μακρή και του Χρήστου Νομικού ενδεχομένως), να ψάξουν στο Gagarin το Δεύτερο Φεστιβάλ Καλτ Ελληνικών Ταινιών - δηλαδή του soft πορνό που τόσο είχε φλογίσει τα μάγουλα της κομπλεξικής και σχετικά ανέραστης γενιάς του Πολυτεχνείου. Πέρυσι ήταν sold out, φέτος προβλέπεται προσκύνημα.

Μ' αρέσουν πολύ αυτές οι αφελείς ταινίες, που έχουν πολλά κοινά με το ρομαντικό γιαπωνέζικο πορνό των '60ς, βασικά γιατί η σκιά τους έπεσε ευεργετική στους εφηβικούς αυνανισμούς μου και σήμερα μου ανακαλούν εκείνη την τρελή έξαψη, που ήταν κυρίως άγνοια του σεξ αλλά και μια ολόψυχη λαχτάρα να αμαρτήσεις μέχρι να γίνεις κάρβουνο. Ηρθε το πλήρωμα του χρόνου και αμαρτήσαμε με το παραπάνω και είδαμε ότι η αλητεία μεθάει άσχημα, κλειστήκαμε στη γλυκιά μονογαμία της σχέσης μας, αλλά όταν βλέπουμε αυτά τα άγαρμπα ινδάλματα του σεξ να κάνουν έρωτα, χωρίς στάιλινγκ, με βρώμικες πατούσες και ιδρώτα κορόμηλο, κάτι σαλεύει στο στομάχι μας και θέλουμε να γυρίσουμε έστω για μία φορά, κατά τις συνταγές αρχαίων Ελληνοσύρων μάγων, στο πύρινο προσκέφαλο των 16 χρόνων, στο σπέρμα που έβρεχε μουγκά το όσχεο, μην και ακούσει η μαμά στο διπλανό δωμάτιο...
 
ΣΤΑΘΗΣ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΣ

Γ΄ ΦΕΣΤΙΒΑΛ CULT ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΙΝΕΜΑ

Οι ταινίες του Γ' Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Σινεμά / Κακές, αλλά αυθεντικές

Αισθησιακές ταινίες από τα χρόνια του '70, «διαμάντια» της εποχής του βίντεο, ο Απόστολος Σουγκλάκος και ο Κώστας Γκουζγκούνης, το κοινωνικοαστυνομικό δράμα «Οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη» και η υπόγεια πολιτική ταινία «Αθήνα 2004: Βία και κτηνωδία». Αυτές και άλλες ταινίες, που κάποιοι αποκαλούν ειρωνικά «δεύτερης διαλογής», βρίσκουν τη θέση που τους αξίζει στο πανί του «Gagarin 205» (Λιοσίων 205). Το Γ' Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου ξεκινά σήμερα και διαρκεί μέχρι τη Δευτέρα.

«Ακόμα μια φορά θέλαμε να ταράξουμε τα λιμνάζοντα νερά της ελληνικής κινηματογραφίας, βγάζοντας στην επιφάνεια τις πλέον παραγνωρισμένες και αυθεντικά κακές ταινίες της εγχώριας παραγωγής», εξηγεί στην «Ε» ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ και σκηνοθέτης Νίκος Τριανταφυλλίδης.

Οπως και στα προηγούμενα φεστιβάλ, αναμένεται κοσμοσυρροή, αποθέωση των ηρώων, αυθόρμητα χάπενινγκ και εμπνευσμένα συνθήματα. «Αγάπη για τις trash παραγωγές, αυτοσαρκασμό και κανιβαλίστικο χιούμορ από θεατές χωρίς προκαταλήψεις» ζητεί και ο καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ. Τιμώμενο πρόσωπο αυτή τη φορά είναι ο φημισμένος Κώστας Γκουζγκούνης που θα βραβευτεί για την προσφορά του στον ελληνικό κινηματογράφο ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου (Δευτέρα 14/2) από τον Νίκο Τριανταφυλλίδη.

«Είναι από τις πιο σημαντικές μορφές», υποστηρίζει ο Τριανταφυλλίδης, «γιατί τα αποκαλούμενα πέτρινα χρόνια σε μια ανέραστη μεταπολεμική Ελλάδα, ο Γκουζγκούνης υπήρξε, έστω και ασυνείδητα, μια αυθεντική φιγούρα που με την τρέλα του πρόσφερε στιγμές φιλμικής ηδονής σε όλους τους εφήβους, βάζοντας χρώμα στην γκρίζα τους νεότητα».

Ο μαραθώνιος των προβολών ξεκινά σήμερα στις 15.00. Προβάλλονται το «Ραντεβού με τον θάνατο», το «Τανγκό 2001», «Οι ομοφυλόφιλοι» και το κλασικό «Ηταν άξιος». Το βράδυ οι εκδηλώσεις θα κορυφωθούν με το απόλυτο «ποπ πορν πάρτι» όπου ανάμεσα σε προβολές από ελληνικές πορνοταινίες θα παίξουν ζωντανά οι δικοί μας Lost Bodies και θα ακολουθήσει dj σετ από τον Ηλία Φραγκούλη.

Αύριο, Κυριακή, θα προβληθούν από τις 4 μ.μ. οι ταινίες «Ο μικρός μεγάλος νίνζα», «Οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη Νο 1», «Διεστραμμένοι από τη γέννα τους», «Ο στραγγαλιστής της Συγγρού» και η επιτυχία «Ο ηδονοβλεψίας». Τέλος, τη Δευτέρα οι προβολές ξεκινούν από τις 4 μ.μ. με τις ταινίες «Δράκος, το πρόσωπο της ημέρας» με τον Βλάση Μπονάτσο, «Εξάρχεια, ώρα 12», «Αθήνα 2004: Βία και κτηνωδία» σε πρώτη προβολή και «Σεξ 13 μποφόρ».

Οι προτάσεις του ίδιου του Νίκου Τριανταφυλλίδη είναι φυσικά οι ταινίες του Κώστα Γκουζγκούνη - «ένα κομμάτι της ελληνικής κινηματογραφικής ιστορίας». Ακόμα, οι trash βιντεοταινίες της δεκαετίας του '80, όπως «Ο Στραγγαλιστής της Συγγρού» με τον Σουγκλάκο στον ρόλο του σειριακού δολοφόνου που χορεύει λαμπάντα και μετά στραγγαλίζει τα θύματά του.

«Η σκηνή με τον Σουγκλάκο ως τραβεστί είναι απλά αδιανόητη», λέει ο σκηνοθέτης. Και, φυσικά, κόσμημα του φεστιβάλ είναι η -σε αβάν πρεμιέρ- ταινία «Αθήνα 2004: Βία και κτηνωδία», του νέου σκηνοθέτη Φωκίωνα Μπόγρη, που συνεχίζει την παράδοση του b movie στην ψηφιακή εποχή. «Μια σκληρή απάντηση στην κατασκευασμένη εικόνα της Ελλάδας του 2004 από τους μηχανισμούς της προπαγάνδας των γιάπηδων της Ολυμπιάδας».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/02/2005

Αξιος, άξιος! Βράβευση Γκουζγκούνη στην τελετή λήξης του 3ου Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου

Η έκπληξη που διαγράφηκε στο πρόσωπο των μποτιλιαρισμένων οδηγών των αυτοκινήτων στην οδό Λιοσίων προχθές το βράδυ, μόλις αντίκρισαν στο μπαλκόνι του Gagarin το θρυλικό Κώστα Γκουζγκούνη να χαιρετά τον κόσμο που είχε αποκλείσει το δρόμο, είναι αδύνατον να περιγραφεί.

Ενα μέγα πλήθος που είχε προκαλέσει το αδιαχώρητο μέσα στο club κι ένα άλλο επίσης μέγα πλήθος απ' έξω που αναζητούσε αγωνιωδώς κάποιο εισιτήριο. Τότε ήταν που βγήκε ο Κώστας Γκουζγκούνης στο μπαλκόνι του club για να χαιρετήσει τους «πιστούς του» -όπως είπε- και να τον αποθεώσουν αυτοί με τη σειρά τους με τη διάσημη ιαχή «Αξιος, άξιος».

Τη Δευτέρα το βράδυ έπεσε η αυλαία του 3ου Φεστιβάλ Cult Ελληνικού Κινηματογράφου με τη βράβευση του 70χρονου πλέον, αλλά καλά διατηρούμενου Κώστα Γκουζγκούνη. Ενα φεστιβάλ που ήταν αφιερωμένο κατά μεγάλο μέρος σ' αυτόν και τις ταινίες του, με το club να γνωρίζει πιένες και τις τρεις ημέρες των προβολών. Μπορεί να μη διαθέτει τη λάμψη άλλων εγχώριων φεστιβάλ σαφώς πιο επίσημων, δεν υπολείπεται καθόλου όμως σε συμμετοχή κοινού, αφού στις περισσότερες από τις ταινίες τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί από πολύ νωρίς.

Τη βράβευση του Κώστα Γκουζγκούνη έκανε ο σκηνοθέτης Νίκος Τριανταφυλλίδης που, όπως είπε χαρακτηριστικά, «θεωρεί τον Κώστα μεγάλο δάσκαλο του ελληνικού κινηματογράφου, ένα γνήσιο αντιστάρ που έφερε χρώμα και ηδονή στη μετεμφυλιακή Ελλάδα». «Πρόκειται», συνέχισε, «έστω και ασυνείδητα για την πιο μεταμοντέρνα φιγούρα του ελληνικού σινεμά». Την αποθέωση γνώρισε και ο Απόστολος Σουγκλάκος, όχι μόνο όταν πήρε το μικρόφωνο για να πει και αυτός δυο λόγια, αλλά κυρίως όταν προβλήθηκε τρέιλερ από παλιότερη ταινία του, στην οποία έπαιζε το ρόλο ενός τραβεστί.

Ο Κώστας Γκουζγκούνης συγκινημένος βγήκε σχεδόν τρέχοντας στη σκηνή φωνάζοντας «γεια σου λαέ της τσόντας, του σουτιέν και της κιλότας». Το νεαρής, ως επί το πλείστον, ηλικίας κοινό τον επευφημούσε με συνθήματα τύπου Euro στην Πορτογαλία το καλοκαίρι. Οι ίδιες γηπεδικές συνθήκες επικράτησαν και στη συνέχεια, κατά την προβολή της ταινίας «Σεξ 13 Μποφόρ».

Ο κόσμος παραληρούσε καθ' όλη τη διάρκεια της προβολής, την ίδια ώρα που ο Κώστας Γκουζγκούνης απολάμβανε τα φώτα μιας δημοσιότητας που ποτέ δεν είχε ονειρευτεί.

ΔΗΜ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 18/02/2005